Αρθρογραφία: Κώστας Καραμάρκος

Δημοσιολογώντας ψευδ(αν)ώνυμα …

Η τεκμηριωμένη κριτική και η κατάθεση προβληματισμών στα ηλεκτρονικά (κυρίως) μέσα ενημέρωσης και φυσικά στα κοινωνικά δίκτυα αποτελεί δείγμα υγείας μιας κοινωνίας που ακόμη και σήμερα επιμένει και προβληματίζεται/ Όμως, η επώνυμη δημοσιολογία για εξειδικευμένα ή ευαίσθητα θέματα χωρίς ένα επαρκές γνωστικό υπόβαθρο τείνουν να γίνουν καθεστώς σε κάποια μέσα που ‘φιλοξενούν’ απόψεις γνωστών και αγνώστων ‘ειδικών’. Όλοι οι δημοσιολογούντες που δεν στηρίζονται στην γνώση, τεκμηρίωση και διασταύρωση πληροφοριών και

Μεγάλη Εβδομάδα: Ευκαιρία αυτοκριτικής …

είναι πάντα μια ευκαιρία να αξιοποιήσουμε την Μεγάλη Εβδομάδα της θρησκευτικής κατάνυξης, των χαμηλών τόνων, της γαλήνης που πλανάται παντού και ενισχύεται από τους μελαγχολικούς χτύπους των καμπάνων. «τι & τις πταίει» για όσα αισθανόμαστε μέσα μας, «τι & τις πταίει» για όσα μας ενοχλούν και μας πληγώνουν από το περιβάλλον μας, πρώτα στο χωριό μας και μετά σε όλο τον πλανήτη /  λειτουργούμε με αξίες, αρχές, ήθος, αγωγή και

Τα παιδιά της (πολιτικής) πιάτσας …

Tο παιδί του λαού, της αγοράς, του ‘χύμα και τσουβαλάτα’, του έξω καρδιά, της κιμπαριάς, της γυροβολιάς, είναι το παιδί της (πολιτικής) πιάτσας … ντύνεται απλά, χτενίζεται απλά, χαιρετάει απλά, περπατάει απλά και είναι κυρίως προσηνής και προσιτός σε όλους. πάει παντού (καλεσμένος και ακάλεστος), σε μαζικές γιορτές, σε μνημόσυνα, πανηγύρια, γιορτές και μαζώξεις ειδικού τύπου, κάνει 1.000 likes την ημέρα και περνάει από όσες εκδηλώσεις προλαβαίνει μόνο το ξεκίνημα

Νέα Βιβλιοθήκη – Θέμα μεγέθους & αρχιτεκτονικής … ή κάτι άλλο ;

Μπορούμε φυσικά να ασχολούμαστε για χρόνια με το μέγεθος και την αρχιτεκτονική του νέου κτιρίου της βιβλιοθήκης της πόλης, από την ασφαλή θέση της εύκολης δημόσιας κριτικής . Μπορούμε μάλιστα να ασχολούμαστε επί χρόνια για τον τρόπο ανάθεσης της μελέτης, τους κατασκευαστές και τους επιβλέποντες, επίσης από την ίδια θέση. Άλλα τόσα χρόνια μπορούμε να ασχολούμαστε με όσους θριαμβολογούν πως το νέο κτίριο ήταν δικό τους ‘παιδί’. Εννοείται επίσης πως

Τι (πρέπει να) κάνει ένας Δήμαρχος σήμερα …

ο Δήμαρχος:  συγκεντρώνει αδέσποτα … επιβάλλει πρόστιμα για παράνομα τραπεζοκαθίσματα … συντηρεί σχολικές υποδομές … διορθώνει λακκούβες και φρεάτια … μαζεύει σκουπίδια … αλλάζει λάμπες … εκδίδει πιστοποιητικά και βεβαιώσεις … παντρεύει ζευγάρια … Και τόσα άλλα … _____________________________________________________________________________________ Η Άλλη Όψη: ο Δήμαρχος:   ανοίγει νέους δρόμους  … διορθώνει τις διοικητικές παραλείψεις … εφαρμόζει ρεαλιστικές στρατηγικές ανάπτυξης … εμψυχώνει τους δημότες και κυρίως τις αδύναμες ομάδες πληθυσμού … αναζητά

Ο καλός δημόσιος τομέας, έχει ανθρώπινο πρόσωπο …

Και όμως ….. κάπου θα είδαμε χαμόγελο και διάθεση σε ένα δημόσιο γκισέ / κάπου θα μας πρόσφεραν θέση για να ξεκουραστούμε μέχρι να εξυπηρετηθούμε / κάπου υπάρχει μια λίστα ελάχιστων δικαιολογητικών / κάπου σε κάποιο σχολείο ένας δάσκαλος μας έδωσε κουράγιο και έμπνευση / κάπου αναγνωρίσαμε σε ένα προϊστάμενο μιας υπηρεσίας υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη / κάποια υπηρεσία μας εξυπηρέτησε και λίγο πιο μετά την λήξη του ωραρίου / κάπου

Δεύτερη Ευκαιρία για τις Επιχειρήσεις & Ταμείο Ανάπτυξης Δυτικής Μακεδονίας …

Επιχειρήσεις κάθε είδους σε δυσχερή θέση & μειωμένη ή μηδενική δυνατότητα σε δανεισμό είναι χιλιάδες στη Δυτική Μακεδονία. Κάποιες εξ΄αυτών φυσικά αντιμετωπίζουν το φάσμα της πτώχευσης , συχνά και με βίαιο τρόπο. Το θεσμικό κενό (και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο) για την υποβοήθηση αυτών επιχειρήσεων να επανακάμψουν, η καλούμενη δεύτερη ευκαιρία είναι μεγάλο ζητούμενο. Σε ότι αφορά δε την χώρα, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Σύμφωνα με έρευνες της Ε.Ε. τo

Λαϊκή παράδοση & Σύγχρονος πολιτισμός…

Από πότε ‘κρατά’ σε κάθε κοινωνία η λαϊκή παράδοση του; Μήπως ανέκαθεν από την ύπαρξη του; Το πόσο μέσα στο DNA των κατοίκων ενός τόπου είναι οι λαϊκές γιορτές, τα έθιμα και οι συνήθειες συνήθως απεικονίζεται από τη μαζικότητα της συμμετοχής σε κάθε εκδήλωση που εκφράζει τη λαϊκή παράδοση. Πάντοτε οι άνθρωποι δίπλα στις καθημερινές δυσκολίες αναζητούν τη χαρά & την εκτόνωση, μέσα στα προβλήματα ή τους προβληματισμούς τους αναζητούν

Οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας…

Όχι, δεν θέλω οι άνθρωποι της αυτοδιοίκησης να είναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας _ Δεν θέλω να είναι όπως οι φίλοι, οι γείτονες , ο κοινωνικός περίγυρος _ Δεν τους θέλω παρόντες στα πρώτα 10 λεπτά σε κάθε είδους μαζική εκδήλωση, ούτε να απασχολούν για ψύλλου πήδημα κάθε τρεις και λίγο τα media _ Δεν με αφορά η προσωπική τους στόχευση, αλλά μόνο αν έχουν ικανότητες  και γνώσεις  _ Δεν

Η Αποκριά των άλλων …

Έχουν γραφτεί πολλά: το κορυφαίο πολιτιστικό γεγονός, η επιτομή της Κοζανίτικης παράδοσης, το κορυφαίο οικονομικό γεγονός, ο μοναδικός λόγος να επισκεφτεί κανείς την πόλη όλη τη χρονιά και πολλά ακόμη. Άλλα τόσα γράφονται και συζητούνται σχετικά με τον τρόπο διοργάνωσης από την πλευρά του Δήμου και τη συνδρομή (οικονομική κυρίως) της Περιφέρειας, του ΕΒΕ κλπ φορέων ως προς τη χρηματοδότηση συλλόγων που οργανώνουν Φανούς, εκδηλώσεων και δαπανών προώθησης. Τα τελευταία

Κοζάνη, πόλη χωρίς προσανατολισμό (;)

Πομπώδεις τίτλους, ευχολόγια, αοριστολογίες, οράματα, υποσχεσιολογία και τοποθετήσεις εκτός τόπου και χρόνου, έχουμε προφανώς διαχρονικά δεχτεί κατά συρροή. Στην προσπάθεια το μικρό να το κάνουμε μεγάλο, κάποιοι ’οραματιστές’ που κατά καιρούς κυκλοφορούν ανάμεσα μας, έχουν εκφράσει πομπώδεις και ανεφάρμοστες ιδέες, σε διάφορους τομείς. Η Κοζάνη με την καλύτερη Αποκριά της χώρας, με το καλύτερο λαογραφικό μουσείο της χώρας, με τις καλύτερες ταβέρνες & την μοναδική γαστρονομία σε όλη τη χώρα

Το Σύνδρομο του Παραγοντισμού…

Φλεβάρης 2017 και το περιβάλλον είναι παγωμένο σε θερμοκρασίες, αλλά και σε εξελίξεις που μπορούν να προάγουν την ποιότητα ζωής όλων μας. Ελάχιστες φορές εντοπίζουμε ή ενημερωνόμαστε για αξιόλογες εξελίξεις σε όλους τους τομείς που πάνε την περιοχή και τους ανθρώπους της μπροστά και κυρίως στον τομέα της ανταγωνιστικότητας και της υποστήριξης των επιχειρήσεων της. Αοριστολογίες, αμήχανες δηλώσεις, εξαγγελίες & υποσχέσεις εκτός τόπου και χρόνου, έλλειψη εμπιστοσύνης στις εθνικές και

Η Άλλη Όψη / Εικονικές προτεραιότητες πολιτικής & ανάπτυξης …

Ανατρέχοντας κανείς στις δηλώσεις ή τις συνεντεύξεις πολιτικού προσωπικού που θεωρητικά καθοδηγεί τις αναπτυξιακές τύχες μικρών ή μεγάλων ομάδων πολιτών θα διαπιστώσει πως πολύ συχνά κυριαρχούν οι λέξεις: Αποτελεί Προτεραιότητα μας …. Εν συνεχεία ακολουθούν διάφορα προφανή, όπως θέματα δημόσιας υγείας,  μείωσης της ανεργίας,  κοινωνικής δικαιοσύνης και ένα σωρό άλλα. Εκείνο που μπορεί εύκολα να αντιληφθεί κάποιος είναι ότι διαιωνίζεται εσαεί μια συνεχής τακτική δηλώσεων στο κενό, έτσι  απλά, γιατί

Η Άλλη Όψη / Κοινωνικό Κεφάλαιο – Αναξιοποίητο ακόμη …

Με το κοινωνικό κεφάλαιοτων τοπικών κοινωνιών στην περιφέρεια μας σπάνια έως ποτέ ασχολούνται μεθοδικά οι καλούμενοι ως ‘φορείς’. Ανεξάρτητα από αυτό,τέτοιο κεφάλαιο υπάρχει ακόμη και σήμερα, στις παραμένουσες δυσκολίες του 2017.Δεν αξιοποιείται βέβαια μεθοδικά & με κάποιο πλάνο από ένα «θεσμικό δίκτυο» που δυστυχώς απουσιάζει, όπως και τόσα άλλα. Ένα τέτοιο θεσμικό δίκτυο θα έπρεπε να απαρτίζεται από φορείς της αυτοδιοίκησης, κοινωνικές οργανώσεις, επιχειρήσεις και πολίτες με ειδικές δεξιότητες. Τα

Αρχές 2017, ως να είναι αρχές 1990 …

Δυτική Μακεδονία – Παραμένουσες διαπιστώσεις στις αρχές του 2017: Συνεχής & συχνά εξοργιστική αδράνεια  για τους περίπου 285.000 ανθρώπους που απέμειναν να κατοικούν εδώ, καθώς η περιφέρεια βρίσκεται ουσιαστικά εκτός των όποιων επενδυτικών έργων μεσαίας και φυσικά μεγάλης κλίμακας  / Ανύπαρκτος περιφερειακός και αποσπασματικός αστικός σχεδιασμός, που σπάνια έως ποτέ οδηγεί σε έργα ανταποδοτικά στην τοπική οικονομία και την απασχόληση  / Αποτυχία και αμηχανία πρωτοβουλιών για την περιοχή σε όλους

Η άλλη όψη: Απασχόληση … Χωρίς πυξίδα και δυστυχώς χωρίς καπετάνιο

Πρωτοβουλίες, συσκέψεις, συναντήσεις, συνεντεύξεις, ευχολόγια, απόδοση ευθυνών κλπ είναι συνεχώς στην καθημερινή περιφερειακή ατζέντα από τους σχετικούς αιρετούς παράγοντες … Πολύ σπάνια, ή ποτέ όμως διακινούνται δημόσια κείμενα & πληροφορίες από τους πραγματικούς ‘παίκτες’ των ενεργειών σχετικά με την απασχόληση. Ο λόγος απλός: δεν υπάρχει αξιόλογη κινητικότητα, καθώς η αγορά εξακολουθεί να αιμορραγεί, οι υπηρεσίες συρρικνώνονται και η σύνδεση των δραστηριοτήτων της ΔΕΗ με την απασχόληση περνάει από μεγάλες διακυμάνσεις.

Η Άλλη Όψη / Ο Τοπικός Πόρος: Ένα πρόγραμμα Αλληλεγγύης & Κοινωνικής Συνοχής πλέον …

Το περίφημο Ειδικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα (Τοπικός Πόρος) αποτελεί διαχρονικά ένα μόνιμο πεδίο άσκησης κριτικής για την αξιοποίηση και φυσικά τη διαχείριση του. Ποιος και πως αποφασίζει να κατανείμει τα ποσά σε δράσεις, πόσες θέσεις εργασίες δημιουργούνται, αν σπαταλώνται πόροι εκτός της φιλοσοφίας του κλπ. χιλιογραμμένα, άλλες φορές δεικτικά και από πρόθεση, άλλες φορές από πραγματικό ενδιαφέρον για την αναπτυξιακή πορεία των δύο νομών που αφορά. Σήμερα στα τέλη του 2016

Η Άλλη Όψη / Το μικρό μας μέγεθος …

Δεν χρειάζεται να ταξιδέψει κανείς στην Ελλάδα του σήμερα (όχι σε αυτή προ της κρίσης & προ του 2010) για να διαπιστώσει πόσο οι πόλεις της περιφέρειας μας συνολικά, υστερούν στην οργάνωση & υλοποίηση ετήσιων γεγονότων για τους μόνιμους κατοίκους, αλλά και την προσέλκυση επισκεπτών, πλην της περιόδου της Αποκριάς με τα ειδικά χαρακτηριστικά και της φωτεινής εξαίρεσης που επιβεβαιώνουν τον κανόνα {αυτών των καλοκαιρινών Πρεσπείων (μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα) και

Η Άλλη Όψη / Τρόφιμα & Ποτά της Δυτικής Μακεδονίας …

Στη Δυτική Μακεδονία, δεν έχουμε: ινστιτούτο τροφίμων, οποιασδήποτε μορφής περιφερειακό υποστηρικτικό φορέα στην έρευνα και στην προώθηση της αγροδιατροφής, αξιόμαχα συναφή ερευνητικά & ακαδημαϊκά κέντρα, εστιασμένα επιμελητήρια και συλλόγους, στοιχειώδη συνεργατικά δίκτυα γαστρονομίας και διατροφής, ούτε καν μια θεματική ιστοσελίδα   … έχουμε: μερικές πολύ αξιόλογες εταιρείες σε τρόφιμα – ποτά που δημιουργούν τις συνθήκες ανάπτυξης κατά μόνας, όπως και μία κρίσιμη μάζα νέων ελπιδοφόρων εταιρειών που δραστηριοποιείται στα προϊόντα εκτός ραφιού super

H άλλη όψη/ Όταν οι Αυτοδιοικητικοί είναι λίγοι …

Καθημερινά αποδίδονται δημόσια ευθύνες, ασκούνται κριτικές ή χαρακτηρίζονται οι αποδόσεις των αυτοδιοικητικών αιρετών στελεχών. Από τις πολύ απλές αυτονόητες καθημερινές υποχρεώσεις που αφορούν στις αρμοδιότητες των δήμων και περιφερειών, μέχρι την στρατηγική που το πολιτικό προσωπικό οφείλει να σχεδιάσει και φυσικά να εφαρμόσει. Το ζητούμενο είναι αν οι κριτικές είναι ψύχραιμες, δίκαιες, συνετές ή διακρίνονται από πρόθεση, εμπάθεια ή ταπεινά ελατήρια. Μένοντας μόνο στην 1η κατηγορία που αφορά σε υγιώς