Αρθρογραφία: Γιώργης Μασσαβέτας

Η πολιτεία των εσαεί επιμηθέων

«Που είναι τα πυροσβεστικά αεροπλάνα, που είναι τα ελικόπτερα;» κραυγάζουν συνήθως οι πολίτες την ώρα που οι πυρκαγιές απειλούν τις ζωές και τις περιουσίες τους. Θα νόμιζε κανείς ότι ενδεχομένως υστερούμε σε τέτοιου είδους βαρύ εξοπλισμό αντιμετώπισης της φωτιάς. Αλλά η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Τον Ιούνιο του 2015 ο πρώην υπαρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος, αντιστράτηγος ε.α. Ανδριανός Γκουρμπάτσης δημοσίευσε μια μελέτη με τον τίτλο «Το κόστος της δασοπυρόσβεσης στην

Δεν πρόκειται να αποφύγετε τις ευθύνες σας

Πριν από ο,τιδήποτε άλλο, να ξεκαθαρίσω ότι δεν διαθέτω παραθεριστική κατοικία. Ούτε «νομιμοποιημένη» ούτε και «αυθαίρετη». Επομένως όσα ακολουθούν, σε αυτό το κείμενο, δεν υπαγορεύονται από κάποια ιδιοτέλεια. Άλλωστε δεν πρόκειται να γίνω τώρα, ξαφνικά, μετά από τόσες δεκαετίες μαχητικής δημοσιογραφίας κατά των αυθαιρέτων, είτε υψώνονται μέσα στα δάση είτε ορθώνονται επί της αιγιαλίτιδος ζώνης. Απλώς δεν αντέχω την κοροϊδία. Δυστυχώς περί κοροϊδίας πρόκειται. Για να αποφύγουν την έμπρακτη ανάληψη

Τουλάχιστον μην προκαλείτε με τα λογία σας

Είπαμε, όσο κρατά το πένθος, για την απώλεια τόσων συνανθρώπων μας, να αφήσουμε σε δεύτερη μοίρα την αναζήτηση ευθυνών. Για οταν καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός. Αφού ταφούν οι νεκροί. Αλλά η προπέτεια, η αλαζονείας=, ο προκλητικός φαφλαταδισμός ορισμένων κυβερνητικών στελεχών, δεν μας αφήνουν να «αγιάσουμε». *** Στην έκτακτη συνέντευξη του υπουργού Μη Προστασίας του Πολίτη Τόσκα, του κυβερνητικού εκπροσώπου Τζανακόπουλου και των αρχηγών του Πυροσβεστικού Σώματος και της ΕΛΑΣ, οι εκπρόσωποι

Ελλάς, η χώρα των ανευθύνων (2)

Αφήνω στην άκρη τις γελοιότητες του Καλαβρύτων Αμβροσίου, που ανακάλυψε, βλασφήμως, ως …εμπρηστή τον Θεό. Τον οποίο υποτίθεται ότι διακονεί. Έναν θεό που πρέπει να είναι κατ αυτόν εκδικητικός, και …κομματικοποιημένος. Και επειδή «κυβερνά την χώρα ένας άθεος», έστειλε ο θεός (του Αμβρόσιου και των συν αυτώ υστερικών) τις φωτιές να κάψουν ζωντανούς 82 ανθρώπους. Ευτυχώς, την εικόνα της ελλαδικής εκκλησίας την προσωποποιεί, ως πραγματικός ποιμενάρχης, ο συνετός Ιερώνυμος, ανταποκρινόμενος

Ελλάς, η χώρα των ανευθύνων

Με όραση ήδη προβληματική, κυριολεκτικώς «στραβώθηκα» να διαβάζω επίσημα έγγραφα σχετικώς με τους μηχανισμούς και τα σχέδια αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών, που προκαλούνται από δασικές πυρκαγιές. Κυρίως του υπουργείου Εσωτερικών και ειδικότερον της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας. Διότι μου έκανε εντύπωση η δήλωση του δημάρχου Ραφήνας, εκεί όπου κάηκαν ζωντανοί τόσοι συνάνθρωποι μας, «κανεις δεν μου έδωσε εντολή να εκκενώσω την περιοχή». Διαβάζοντας αυτήν την δήλωση, υπέθεσα ότι ο δήμαρχος, κάθε

Η αναγνώριση, ως είθισται, μετά θάνατον

Λέμε συχνάκις ότι σε τούτο τον τόπο η αναγνώριση και η δικαίωση, ιδίως των πνευματικών ανθρώπων, έρχονται μετά θάνατον. Από αυτόν τον κανόνα δεν ήταν δυνατόν να ξεφύγει και μια προσωπικότητα με την ακτινοβολία του Σταύρου Τσακυράκη. Μια ακτινοβολία προερχόμενη από το πραγματικό, το αληθές «ηθικό πλεονέκτημα» ενός πανεπιστημιακού δασκάλου και αγωνιστή της δημοκρατίας την συνέπεια του οποίου, στις αρχές τις όποιες πίστευε, ουδείς καλόπιστος διανοείται να αμφισβητήσει. Τώρα που

Η χώρα έχει ως …οίκος ανοχής και μαστροπούς

Είναι πράγματι συγκλονιστικές οι καταγγελίες του δημάρχου Αθηναίων Γιώργου Καμίνη για τις προκλητικές περιπτώσεις περίεργης ανοχής που επιδεικνύει η κυβέρνηση και ειδικώς το λεγόμενο «Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη» απέναντι σε δυναμικές ομάδες μειοψηφιών. Οι όποιες, με την δράση τους, καταδυναστεύουν την καθημερινότητα και τα δικαιώματα των πολλών. Εξελίσσονται σε φορείς καθημερινής τυραννικής αυθαιρεσίας. Καταργώντας στην πράξη και τους νομούς και το σύνταγμα της χώρας. Βεβαίως ο κ. Καμίνης αναφέρεται μόνον

Θερινά «φλερτάκια» που προαναγγέλλουν σύμφωνα …επιβίωσης

Το καλοκαίρι είναι η κατ’ εξοχήν εποχή όπου αναπτύσσονται οι ερωτοτροπίες. Άλλως πως τα «φλερτάκια». Που οδηγούν κυρίως σε παροδικές ερωτικές σχέσεις και σπανίως σε κάτι μονιμότερο. Είναι ένας κανόνας που δεν ισχύει μόνον ως προς την ιδιωτική ζωή μας. Επεκτείνεται και στον δημόσιο βίο μας. Στην πολιτική. Ιδίως εκείνα τα καλοκαίρια που προηγούνται των εκλογών. Όπως αυτό το θέρος, την κορύφωση του οποίου ζούμε. Είναι η περίοδος κατά την

Αυτούς, ποιος θα τους διώξει;

Από την υπόθεση του σκανδάλου περί την εταιρία «ΔΙΟΔΟΣ» της οικογένειας Τσίπρα, την οποία καταγγέλλει η αξιωματική αντιπολίτευση, αναδεικνύονται δυο θέματα. Το ένα είναι το γεγονός, το αυταπόδεικτο, ότι τα αδέλφια και ο ξάδελφος του πρωθυπουργού, ο Γιώργος Τσίπρας, ο οποίος συνέχιζε να είναι ο υπεύθυνος μηχανικός της εταιρίας παρά το ότι είχε διορισθεί σε κυβερνητικό αξίωμα, έκαναν χρήση πλαστογραφημένου εγγράφου. Τίποτε ιδιαιτέρως πρωτότυπο για τα επιχειρηματικά παίγνια. Άλλα, κατά

Όταν παίρνουν τα σπίτια μας οι «κομμουνιστές»

Τα παλιά χρόνια, τόσο κατά την διάρκεια του αδελφοκτόνου σπαραγμού που ακλούθησε, μόνο στη χώρα μας, την απελευθέρωση από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής και αμέσως μετά τον εμφύλιο, στα πέτρινα χρόνια του αστυνομικού κράτους, οι νικητές του εμφυλίου καλλιεργούσαν συστηματικώς τον φόβο απέναντι στην Αριστερα. Ένα δε από τα χαρακτηριστικότερα ευρήματα της τότε κρατικής προπαγάνδας ήταν εκείνο που σχετιζόταν με την αγάπη του μέσου Έλληνα για το «κεραμίδι» του. Για

Ποια θολούρα να επιλέξουμε;

Μιλούσε την Δευτέρα το μεσημέρι, στον τηλεοπτικό σταθμό «Σκάι» ο υπουργός Ναυτιλίας Παναγιώτης Κουρουμπλής. Περί πολλών και διαφόρων. Ξεδιπλώνοντας υπερηφάνως το κυβερνητικό success story. Αλλά θύμωσε όταν τον πίεσαν να δώσει συγκεκριμένη απάντηση για το αν τελικώς θα κοπούν ή όχι, κατά 18%, οι συντάξεις, όπως έχει ήδη δεσμευθεί εγγράφως η κυβέρνηση στην οποία μετέχει. Το μεγάλο του επιχείρημα ήταν ότι ο ΕΦΚΑ έχει παρουσιάσει ένα «θηριώδες πλεόνασμα», περί τα

Αντετοκούμπο και άντε κόψε τον λαιμό σου

Σε κάποιους «ξινίζει» το γεγονός ότι ο Γιάννης Αντετοκούμπο, ο νιγηριανής καταγωγής αθλητής, διαδηλώνει, όπως και τα αδέλφια του, με υπερηφάνεια ότι είναι Έλληνας. Και δεν χάνει ευκαιρία να δείξει, με καθ τρόπο, την αγάπη του για την Ελλάδα. Θεωρούν παντελώς ασύμβατο προς τον ελληνικό πολιτισμό και το ελληνικό πνεύμα, το σκούρο χρώμα της επιδερμίδας του Γιάννη, του Θανάση, του Κώστα, του Αλέξη και του πρωτοτόκου Φράνσις. Ας δούμε πόσο

Ο Ζάεφ αποφάσισε ποτέ θα πάμε εμείς στις κάλπες

Εκτός από την φανερή, την δημόσια συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ, για το «ονοματολογικό», φαίνεται πως έχουμε να κάνουμε και με μια μυστική συμφωνία των δυο ανδρών. Μια συμφωνία που δεν αφορά την διαχείριση κάποιου εθνικού προβλήματος, άλλα τις καθαρώς εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις. Όποιος παρακολούθησε την συνέντευξη του πρωθυπουργού της γειτονικής χώρας στην τηλεόραση της κρατικής προπαγάνδας, στην ΕΡΤ, κατάλαβε πολύ καθαρά ότι ο Ζόραν τα έχει βρει σε προσωπικό επίπεδο με τον

Ζούμε στη χώρα του …κανένα

Καθόλου πρωτότυπο δεν είναι το αποτέλεσμα που καταγράφεται στην τελευταία δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε χθες. Το έχουμε ξαναδεί σε όλες σχεδόν τις δημοσκοπήσεις. Και δεν αναφέρομαι τόσο στην καταγραφόμενη φθορά του κυβερνώντος κόμματος από την μια πλευρά, η στην αδυναμία της αξιωματικής αντιπολίτευσης να κάνει το μεγάλο άλμα από την άλλη. Ούτε στο «έμπα ψυχή-έβγα ψυχή» που χαρακτηρίζει την δυναμική των περισσότερων μικρών σχηματισμών. Άλλα στην κυριαρχία του …κανένα. Και σε

Καραγκιόζ μπερντέ σινάφ

Κανένα δισταγμό δεν έχω, να σας αναγνωρίσω κ. Πρόεδρε, ότι στην διάρκεια της θητείας σας τολμήσατε μέτρα που δεν διανοήθηκαν να πάρουν οι προκάτοχοι σας. Άλλωστε γι’ αυτό ακριβώς σας επέλεξαν, έκαναν παν το δυνατόν για να σας φέρουν στην εξουσία, και σας στηρίζουν έκτοτε με κάθε τρόπο, οι δανειστές μας. Διότι, με την στροφή των απογοητευμένων ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ προς το κόμμα σας, τους «έκατσε», ένα «τζόκερ» που δεν

Τούμπα, κωλοτούμπα, μας χορεύει όλους ο Καμμένος ρούμπα

Ειλικρινώς δεν ξέρω αν είναι για γέλια η για κλάματα, αυτό που συμβαίνει με τον ετερόκλητο συνεταιρισμό που μας κυβερνά. Εκ πρώτης όψεως είναι για γέλια. Και μάλιστα ξεκαρδιστικά. Να κρατάς την κοιλιά σου από το είδος της παράστασης που δίνει ο άνθρωπος που κρατά στα χέρια του την Άμυνα της χώρας. Αλλά, φευ, υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος τα πολλά τα γέλια να μας βγουν «ξινά». Την μια ημέρα δεν

Δυσάρεστο μεν αλλά πιο έντιμο το «διαζύγιο»

Είμαι από εκείνους που είχαν ελπίσει ότι η συγκρότηση ενός νέου φορέα της Κεντροαριστεράς, θα είχε θετικά αποτελέσματα για τις πολιτικές εξελίξεις. Και δεν το έκρυψα. Το έγραψα δημοσίως ότι πήρα μέρος, ως ψηφοφόρος, και δη οικογενειακώς, στη σχετική διαδικασία. Κατά τούτο ασφαλώς και δεν με κάνει ευτυχή, το από καιρό αναμενόμενο διαζύγιο ανά μέσα στα εναπομένοντα στο ΚΙΝΑΛ κατάλοιπα του άλλοτε ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ. Αλλά δεν με έκανε

Προσοχή: Το αίμα και η λάσπη γλιστράνε

Έχουμε μπει εδώ και πολύ καιρό, από τις ήμερες των «αγανακτισμένων», σε έναν επικίνδυνο δρόμο. Από τότε που κάποιοι συντάσσονταν με όσους φωνασκούσαν, μούντζωναν την Βουλή των Ελλήνων, Με όσους κραύγαζαν συνθήματα για «προδότες» και «γερμανοτσολιάδες», καταλλήλως συνοδευόμενα από απεικονίσεις με κρεμάλες και ομοιώματα πολιτικών που παραδίδονταν στο πυρ. Τότε, αυτοί που σήμερα κυβερνούν, εντελώς καιροσκοπικώς, υποδαύλιζαν αυτές τις εκδηλώσεις. Ενίοτε και τις υιοθετούσαν επισήμως. Χωρίς να σκέπτονται ότι «έχει

Καταντήσατε να σας …κογιονάρει* και ο «Ρουβίκωνας»

Καλά, από τον πρόεδρο των υπό διάλυση ΑΝΕΛ Πάνο Καμμένο, δεν περιμέναμε δα και τίποτε καλύτερο. Διότι θα ήταν σαν να ανήκουμε στην κατηγορία εκείνων που ζουν με τέτοιες αυταπάτες, τόσον ώστε να περιμένουν «καλλιγραφία από της μαϊμούς τον κώλο». Ουδείς εξεπλάγη από το γεγονός ότι έσπευσε να αποδώσει την επίθεση «αγνώστων» στο γραφείο του βουλευτή Αττικής των ΑΝΕΛ, Δημήτρη Κατσίκη, σε …σχέδιο ανατροπής του πολιτεύματος. Και να ζητήσει αμέσως

Καλά, έχετε χάσει τελείως την …μπάλα

Μια και ζούμε σε μέρες αποθέωσης του ποδοσφαίρου, αποφάσισε και η κυβέρνηση των Συριζανέλ να …παίξει μπάλα, ποδοσφαιροποιόντας τα πολιτικά δρώμενα. Αντιγράφω αυτολεξεί από το «non paper» που διανεμήθηκε από το Μέγαρο Μαξίμου προς τα μέσα ενημέρωσης, μετά την ανεξαρτητοποίηση του βουλευτή Θεσσαλονίκης Γιώργου Λαζαρίδη, που αποχώρησε από τους ΑΝΕΛ, με αποτέλεσμα να περιορίζεται η κυβερνητική κοινοβουλευτική δύναμη στις 152 έδρες: «Συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα στον Πειραιά και στη Θεσσαλονίκη, λειτουργώντας