Γεμίσαμε καρδούλες και φιλάκια και «είσαι υπέροχη» την επικοινωνία μας με τους άλλους. Ποτέ άλλοτε τα σ’ αγαπώ δεν μοιράζονταν με τέτοια ευκολία. Τόσο που ξεχάσαμε τη συμβουλή των γιαγιάδων μας για «μετρημένες κουβέντες».
Δεν λέω, βοηθάει πολύ η εξωστρέφεια και  η εξωτερίκευση των συναισθημάτων τους ανθρώπους. Ενίοτε τους κάνει πιο δυνατούς και τους χαρίζει αυτοπεποίθηση. Ούτε εκείνο το «μάζεμα» που το χάδι και το φιλί φυλάγονταν μόνο για σπέσιαλ περιπτώσεις ήταν καλό.
Αλλά να, αυτή η υπερβολή που ζούμε τώρα στην έκφραση χρειάζεται λίγο ρεγουλάρισμα. Γιατί έτσι χάνει κάποιος τα αβγά και τα καλάθια και αδυνατεί να καταλάβει ποιοι είναι οι πραγματικοί φίλοι του, οι κοντινοί του άνθρωποι και ποιοι οι φίλοι της συγκυρίας.
Ετσι φτάσαμε να μην μπορούμε να ξεχωρίσουμε βασικά πράγματα, να μπερδεύουμε το αληθινό με το ψευτικό και όταν κάποια στιγμή έχουμε την πραγματική ανάγκη των δικών μας  ανθρώπων, να διαπιστώνουμε πόσο λίγοι είναι πραγματικά αυτοί στη ζωή του καθενός.
Ωραία, λοιπόν, η πληθωρικότητα στην έκφραση, αλλά χρειάζεται και μια οικονομία. Δυνάμεων και συναισθημάτων. Για να μην ισοπεδώνονται όλα και κυρίως για να μην σπαταλούμε εμείς οι ίδιοι τους εαυτούς μας σε σχέσεις και επαφές που δεν έχουν λόγο ύπαρξης.
Όπως λένε όσοι έχουν την εμπειρία, στις δύσκολες στιγμές φανερώνονται οι πραγματικές σχέσεις που μπορεί να μην είναι πασπαλισμένες με χρυσόσκονη, αλλά αντέχουν στο χρόνο.