Μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις είναι το γνωστό ρητό. Και με αυτό τον τρόπο ο Γιάννης Μπεχράκης κατάφερε να γράψει εκατομμύρια λέξεις, αλλά κυρίως να αποδώσει με άφατο, αλλά ταυτόχρονα εκκωφαντικό τρόπο τις αποφασιστικές στιγμές για την ανθρωπότητα.
Ένας φωτορεπόρτερ δεν είναι κάτι ανάμεσα σε φωτογράφο και ρεπόρτερ. Είναι κάτι πολύ περισσότερο, αφού συνδυάζει την κοφτερή ματιά του ρεπόρτερ με την καλλιτεχνική άποψη του φωτογράφου. Είναι αυτός που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Πιο μπροστά από τον πολεμικό ανταποκριτή. Αυτός που σε μερικά μόνο κλικ «πιάνει» την ιστορία πίσω απο το πρόσωπο και τη στιγμή.
Θα είμαστε αιώνιο ευγνώμονες σε ανθρώπους σαν το Γιάννη Μπεχράκη, όχι, βέβαια, γιατί κέρδισαν Πούλιτζερ, αλλά γιατί κατάφεραν να κινητοποιήσουν έστω και για λίγο την προσοχή μας, να τραβήξουν τη ματιά μας και να φέρουν στο προσκήνιο αυτούς που ζουν στο περιθώριο της δημόσιας ατζέντας.
Και όλα αυτά με αισθητική και μέτρο. Αυτά είναι, εξάλλου, που λείπουν απο μια κοινωνία που τη θέλγει η υπερβολή και η αμετροέπεια. Αυτές τις αξίες υπηρετούν άνθρωποι σαν το Μπεχράκη, γι’ αυτό η απουσία τους μνημονεύεται τόσο, κι ας ήταν η παρουσία τους τόσο διακριτική.

Ιωάννα