Βασίλης Παπαποστόλου, Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Προστασίας Δήμου Κοζάνης
Χιλιάδες θέσεις εργασίας “στα πέριξ της ΔΕΗ σύνορα” έχουν χαθεί, το ΑΕΠ της περιοχής έχει ψαλιδιστεί.
Για να επέλθει μία μόνιμη ισορροπία στον τομέα της εργασίας, δεν αρκούν οι επιφανειακές απόπειρες διόρθωσης μέσω vouchers, ούτε οι ημερίδες ενημέρωσης για το “τι πρέπει να γίνει” σε βάθος δεκαετίας, αλλά ένα συνολικό πλάνο που έπρεπε να ξεκινήσει εδώ και χρόνια.
Η βίαιη απολιγνιτοποίηση, επιλογή της κυβέρνησης από το 2019 (η εξαγγελία είχε βάση, δεδομένου του ότι έπρεπε να τακτοποιηθούν χρόνιες παραβιάσεις της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, που θα πρόσθεταν κάθε χρόνο τεράστια πρόστιμα στον Έλληνα φορολογούμενο), σίγουρα δεν είχε άμεσο πλάνο αποκατάστασης των οικονομικών δεικτών της περιοχής. Δείκτες, που μαζί τους επιδείνωσαν και πολλά κοινωνικά προβλήματα.
Η μεγαλύτερη πληγή για το νομό Κοζάνης μετά τον επηρεασμό ολόκληρης της αλυσίδας αξίας (μεταφορές, υπηρεσίες, εμπόριο), μετουσιώθηκε σε μία λέξη, τη λέξη ΑΝΕΡΓΙΑ.
* Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για ανεργία κοντά στο 14% στη Δυτική Μακεδονία, προφανώς και είναι αποτέλεσμα των επιδοτούμενων από το κράτος θέσεων ορισμένου χρόνου (πρόγραμμα 55+, πρόγραμμα ΑμεΑ, επικουρικό προσωπικό νοσοκομείων), αλλά κυρίως των μαγικών σεμιναρίων με το ανοιχτό τηλέφωνο, χωρίς ήχο, που προσφέρουν μεν από 750 έως 2.000€ στους συμμετέχοντες, αλλά αυτομάτως τους βγάζουν από τις μετρήσιμες λίστες της ανεργίας.
Έτσι, η μείωση της ανεργίας στην περιοχή μας (επί χάρτου), είναι γεγονός. Επιτηδευμένη με φροντίδα προς το ιδεατό. Επίπλαστη.
** Και τώρα τι; Είμαστε σε μία φάση που το αύριο είναι σήμερα και το σήμερα έχει παρέλθει.
Ότι είναι να γίνει πρέπει να γίνει… χθες
Προφανώς και τα ΣΔΑΜ, ΠΔΑΜ, ΕΣΔΙΜ (οι μυημένοι πιστοί, κυρίως στην Κυβέρνηση, πίνουν νερό στα ονόματα αυτά), είναι χρήσιμα εργαλεία, είναι χρήματα και πλάνα που θέλουν να αλλάξουν τις ισορροπίες.
Όταν όμως περιορίζονται σε θεωρητικές προσεγγίσεις επίλυσης του προβλήματος, απλά πετυχαίνουν να ρίχνουν νερό, σε ένα τρύπιο δοχείο.
Τι πρέπει να γίνει λοιπόν;
Το περιγράφει ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας ο Κυριάκος Πιερρακάκης σε μία, εκτός πλάνου ΔΑΜ, γενική ανάρτηση του.
“Η σταθερή αύξηση ιδιωτικών επενδύσεων είναι ο καταλύτης της ανταγωνιστικότητας και ο πιο αξιόπιστος δείκτης στην οικονομία”, αναφέρει ο υπουργός. Προσαρμόζοντας λίγο τα παραπάνω λόγια στα “του τόπου μας προβλήματα”, μπορούμε να πούμε πως “η περιοχή μας χρειάζεται νέες παραγωγικές μονάδες ιδιωτικών συμφερόντων, που θα προσφέρουν εκατοντάδες,ίσως και χιλιάδες(σε βάθος χρόνου), νέες θέσεις εργασίας, σε άτομα της περιοχής και μόνο.
Πώς θα γίνει αυτό; Τα κλειδιά είναι στα χέρια της Κυβέρνησης. Το πείραμα της Θράκης (η πρώτη επιτυχημένη φάση τουλάχιστον), μπορεί να δείξει το δρόμο. “Πίεση” σε επιχειρηματίες να επιλέξουν την περιοχή, με δέλεαρ όμως τη μηδενική φορολογία για κάποια έτη, σε συνάρτηση με νέες θέσεις εργασίας πάντα, μακροπρόθεσμο σταθερό φορολογικό περιβάλλον για τις εταιρίες, οδικές κι όχι μόνο αρτηρίες εύκολης μεταφοράς προϊόντων.
Τα πράγματα πρέπει να έχουν μόνο μια κατεύθυνση. Αυτή της ανάπτυξης, των άμεσων επενδυτικών σχεδίων ( σήμερα όχι “στο μέλλον”), των νέων θέσεων εργασίας, της αναπλήρωσης του χαμένου ΑΕΠ του τόπου μας. Πολύ δύσκολη η εξίσωση αλλά σίγουρα μπορεί να λυθεί. Όλες οι εξισώσεις λύνονται. Ο τρόπος είναι όμως το κυρίαρχο.
Οψόμεθα.
Λίγο χρόνο, ευτυχώς, τον έχουμε ακόμα.
