Της Νατάσας Παπαδοπούλου, ιστορικού και ευαισθητοποιημένης πολίτη
Διαβάζοντας τις απόψεις των Κώστα Καραμάρκου και Κωνσταντίνου Σιαμπανόπουλου που φιλοξενήθηκαν στο φύλλο του «Χρόνου» της 30ης Απριλίου σχετικά με την καχυποψία γύρω από τα φωτοβολταϊκά και την στάση της τοπικής κοινωνίας, θα ήθελα να καταθέσω τα ακόλουθα σχόλια.
Αν μου επιτρέπεται δεν πρόκειται για δαιμονοποίηση. Όσοι από εμάς διαφωνούμε με την άναρχη και ιδιαίτερα πυκνή τοποθέτηση φωτοβολταϊκών και μονάδων ανεμογεννητριών στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, μόνο δαίμονες δεν βλέπουμε.
Και η παρατήρηση πως διαμαρτυρόμαστε γιατί δεν έχουμε οικονομικό όφελος και άρα μας ενδιαφέρει το χρήμα και όχι η ουσία είναι τουλάχιστον προσβλητική! Έχουμε υποστεί δυσανάλογη σε σχέση με άλλες περιοχές της Ελλάδος επιβάρυνση.
Στο όνομα της «πράσινης» ανάπτυξης έχουν κοπεί τμήματα δασών, τοποθετούνται και γίνονται προσπάθειες για να τοποθετηθούν περισσότερα φωτοβολταϊκά πάρκα και ανεμογεννήτριες (με την αγαστή συνεργασία τοπικών παραγόντων πολλές φορές) χωρίς τη σύμφωνη γνώμη, των δήμων, των κοινοτήτων και γενικά των κατοίκων.
Παραδείγματα «λαμπρά» η Μεσιανή, η Γαλατινή, η Καλαμιά, η Οινόη και ο Σιδεράς, για να πούμε μερικά από αυτά. Το κριτήριο της εγκατάστασης είναι ΜΟΝΟ το οικονομικό όφελος και η απληστία ανθρώπων που διαμένουν μακριά από τον τόπο μας και δεν τους ενδιαφέρει καθόλου για το πώς και αν εμείς θέλουμε να υποστούμε αυτή την παραμόρφωση του τοπίου και την στέρηση των δασών και των χορτολιβαδικών εκτάσεων που το καθένα επιτελεί έναν σκοπό στο οικοσύστημα. Χωρίς να ενδιαφέρονται για την επιβάρυνση που δέχεται ο τοπικός πληθυσμός, που προσπαθεί να επιβιώσει σε μια περιοχή που, επίτηδες θα πω εγώ, παραμελείται από το κράτος. Πρόσφατο παράδειγμα η υποβάθμιση της τοπικής ΑΑΔΕ.
Θα είχα και άλλα να προσθέσω, αλλά ήδη έχω καταχραστεί τον χώρο σας. Ευχαριστώ.
