Ο «Κύκλος Χαμένων Καλλιτεχνών» παρουσίασε μια συλλογική δουλειά γεμάτη προβληματισμούς και προσωπικές αναζητήσεις
Η παράσταση «Εγώ με εμένα» ολοκληρώθηκε, αφήνοντας πίσω της έντονα συναισθήματα και μια κατάμεστη αίθουσα, με τους δημιουργούς της εφηβικής ερασιτεχνικής ομάδας «Κύκλος Χαμένων Καλλιτεχνών» να κάνουν λόγο για μια εμπειρία που ξεπέρασε τα όρια μιας απλής θεατρικής διαδικασίας. «Η παράσταση ολοκληρώθηκε, αφήνοντας πίσω στην κατάμεστη αίθουσα, έντονα συναισθήματα και κυρίως ανθρώπους που στάθηκαν για λίγο απέναντι στον εαυτό τους» τονίζουν.
Όπως αναφέρουν οι ίδιοι, η παράσταση γεννήθηκε μέσα από συλλογική δημιουργία, προσωπικές σκέψεις, αμφιβολίες και την ανάγκη για έκφραση. Μέσα από το έργο επιχειρήθηκε να αποτυπωθούν πτυχές της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, η πίεση της καθημερινότητας, ο χρόνος, τα όνειρα που αλλάζουν, αλλά και οι διαφορετικές εκδοχές του εαυτού που συναντά ο άνθρωπος μεγαλώνοντας. Παράλληλα, στο επίκεντρο βρέθηκαν οι προσωπικοί ρόλοι που εναλλάσσονται, καθώς και η διαρκής προσπάθεια κατανόησης ή αμφισβήτησης των ανθρώπινων αξιών. «Ένα έργο που προσπάθησε να μιλήσει για τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, τον χρόνο, την πίεση της καθημερινότητας, τα όνειρα που αλλάζουν και τις εκδοχές του εαυτού μας που συναντάμε μεγαλώνοντας, καθώς και οι προσωπικοί ρόλοι που εναλλάσσονται και μεταφέρονται, κατανοώντας και άλλες φορές αμφισβητώντας τις αξίες του ανθρώπου» σημειώνουν.
Τα μέλη της ομάδας σημειώνουν ότι για τους ίδιους η παράσταση αποτέλεσε μια βαθιά καλλιτεχνική και ανθρώπινη εμπειρία, αλλά και μια απόδειξη ότι οι νέοι άνθρωποι έχουν ανάγκη να εκφραστούν ουσιαστικά, έξω από στερεότυπα και έτοιμες φόρμες.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνουν στην ανταπόκριση του κοινού, περιγράφοντας τις αντιδράσεις, τις συζητήσεις μετά το τέλος της παράστασης και τη σιωπή που ακολούθησε σε αρκετές στιγμές, ως στοιχεία που έδειξαν πως το βασικό ερώτημα του έργου άγγιξε κάτι αληθινό στους θεατές. Όπως σημειώνουν χαρακτηριστικά, το ερώτημα «Εντέλει, τα καταφέραμε;» ίσως να μην έχει μία μόνο απάντηση, κάτι που – όπως υπογραμμίζουν – αποτελεί και το πιο ανθρώπινο στοιχείο της παράστασης. «Για εμάς, αυτή η παράσταση δεν ήταν απλώς μια θεατρική διαδικασία. Ήταν μια καλλιτεχνική και ανθρώπινη εμπειρία. Μια απόδειξη ότι οι νέοι άνθρωποι έχουν φωνή, άποψη και ανάγκη να δημιουργήσουν ουσιαστικά, έξω από στερεότυπα και “έτοιμες” φόρμες» αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Η ομάδα ευχαρίστησε το 2ο Γυμνάσιο Κοζάνης, την κίνηση «Κοζάνη: Τόπος να Ζεις», το Ονειρόδραμα και ιδιαίτερα τον Γιώτη Βασιλειάδη για τη στήριξη και την εμπιστοσύνη τους, καθώς και όλους όσοι στάθηκαν δίπλα στην προσπάθεια. Παράλληλα, ξεκαθαρίζει ότι ο «Κύκλος Χαμένων Καλλιτεχνών» συνεχίζει τη δημιουργική του πορεία με νέες ιδέες, προβληματισμούς και διάθεση καλλιτεχνικής έκφρασης.
