Η τεχνητή νοημοσύνη, οι ανθρώπινες σχέσεις και το παιχνίδι της τύχης
Από ένα μικρό νησί του Ειρηνικού μέχρι τα περίχωρα του Μπέρμιγχαμ κινούνται οι βιβλιοπροτάσεις της εβδομάδας από τη «Στοά του Βιβλίου». Στον «Παιχνιδότοπο», ο Ρίτσαρντ Πάουερς φέρνει αντιμέτωπους την τεχνολογική ανάπτυξη, την τεχνητή νοημοσύνη και τον κόσμο των ωκεανών, ενώ στο «Μαρία, η γυναίκα των συμπτώσεων» ο Τζόναθαν Κόου κοιτά με λεπτή ειρωνεία τη μοίρα, τις επιλογές και τις καθιερωμένες αντιλήψεις για την ευτυχία.
Παιχνιδότοπος
Playground
Συγγραφέας: Richard Powers
Εκδόσεις Gutenberg – Γιώργος & Κώστας Δαρδανός
Σελίδες: 583
«Ένα ειδυλλιακό νησί στον Ειρηνικό μεταβάλλεται σε πεδίο αντιπαραθέσεων, όταν κάποιος τεχνολογικός κολοσσός επιχειρεί να κατασκευάσει εκεί βάση για πλωτές πόλεις. Οι κάτοικοι καλούνται να αποφασίσουν αν θα πουν το «ναι» ή θα διαφωνήσουν. Τρεις παλιοί γνωστοί ξανασυναντιούνται: ο Τόντ, δισεκατομμυριούχος της τεχνητής νοημοσύνης, που γνωρίζει πως έχει άνοια· ο Ράφι, φίλος του από τα σχολικά χρόνια, όταν τους ένωνε η αγάπη για τα παιχνίδια στρατηγικής, που ζει τώρα ήρεμα στο νησί· και η Ίνα, η σύζυγός του, μια Πολυνήσια γλύπτρια.»
«Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα για την τεχνητή νοημοσύνη και τον θαυμαστό κόσμο της ωκεάνιας ζωής» (The Guardian). Από τον βραβευμένο με Πούλιτζερ και Εθνικό Βραβείο Μυθοπλασίας των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Πάουερς (ΗΠΑ, 1957).
Ο Ρίτσαρντ Πάουερς γεννήθηκε το 1957 στο Έβανστον του Ιλινόις. Σπούδασε φυσική, σύντομα όμως αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία. Το πρώτο του μυθιστόρημα (“Three Farmers on Their Way to the Dance”) εκδόθηκε το 1985. Στην Ολλανδία, όπου μετακόμισε αργότερα, έγραψε τα επόμενα δύο βιβλία του (“Prisoner’s Dilemma”, 1988· “The Gold Bug Variations”, 1991). Το “Operation Wandering Soul”, που γράφτηκε κατά την παραμονή του στο Κέιμπριτζ, ήταν υποψήφιο για το National Book Award το 1993. Ακολούθησαν τα βιβλία: “Galatea 2.2”, 1995· “Gain”, 1998· “Plowing the Dark”, 2000· “The Time of Our Singing”, 2003 (ελλ. έκδ. “Ο καιρός των τραγουδιών μας”, εστία, 2006)· “The Echo Maker”, 2006, που βραβεύτηκε με National Book Award (ελλ. έκδ. “Ο ποταμός της μνήμης”, Εστία, 2014), “Generosity: An Enhancement”, 2009, “Orfeo”, 2014 (ελλ. έκδ. “Ορφέας”, Λιβάνης, 2015), “The Overstory”, 2018. To 1993 είχε χαρακτηριστεί από το περιοδικό “Esquire” ως ένας από τους “πέντε συγγραφείς της δεκαετίας του ’90”. Εκτός από το National Book Award για το μυθιστόρημα “The Echo Maker”, έχει λάβει την υποτροφία MacArthur (1989), το James Fenimore Cooper Prize (1999), το W. H. Smith Literary Award (2003), ενώ τα μυθιστορήματά του έχουν φτάσει στις τελικές υποψηφιότητες για τα βραβεία Pulitzer, National Book Critics Circle Award (NBCC) και Man Booker Prize.
Μαρία, η γυναίκα των συμπτώσεων
Συγγραφέας: Jonathan Coe
Εκδόσεις Πόλις
Σελίδες: 192
«Η Μαρία είναι μια νεαρή γυναίκα που ζει στα περίχωρα του Μπέρμιγχαμ. Αδιάφορη από επιλογή και αναποφάσιστη από τη φύση της, θεωρεί πως γίνεται πολύς θόρυβος για το τίποτα. Δεν επέλεξε να γεννηθεί, ούτε να γίνει αυτό που είναι. Δεν επέλεξε τους ανθρώπους που θα συναντούσε: εγωμανείς, κλεπτομανείς, παρανοϊκούς, φανατικούς θρησκευόμενους, και, τον χειρότερο απ’ όλους, τον μελλοντικό της σύζυγο, τον Μάρτιν.
Ξαφνικά αρχίζει να νιώθει σαν κάποιος να την έχει τοποθετήσει στον κεντρικό ρόλο μιας θλιβερής και κάπως σκληρής μικρής κωμωδίας. Δοκιμάζει όλους τους συνηθισμένους τρόπους για να γεμίσει τον χρόνο της, όπως της έχουν μάθει –μαγειρεύει, βρίσκει δουλειά, γίνεται μητέρα–, όμως η απογοήτευσή της μεγαλώνει όλο και περισσότερο. Μόνο ο γάτος της, με την ήρεμη αδιαφορία του, της γεννά την ιδέα ότι ίσως μια μορφή ευτυχίας είναι εφικτή. Αλλά πώς μπορεί να είναι κανείς ευτυχισμένος όταν η ζωή του μοιάζει με διαδοχή από ατυχήματα, από συμπτώσεις…
Θα καταφέρει ποτέ να πάρει τον έλεγχο της ζωής της ή η ιστορία της είναι καταδικασμένη να τελειώσει όπως άρχισε – κατά τύχη; Τι επιφυλάσσει η μοίρα στη γυναίκα των συμπτώσεων;
Το πρώτο μυθιστόρημα του Τζόναθαν Κόου, Μαρία, η γυναίκα των συμπτώσεων, περιγράφει τη ζοφερή ιστορία της Μαρίας και των διαψεύσεών της. Με σταθερή πρόθεση τη διαύγεια και την απομυθοποίηση, ο συγγραφέας προχωρά σε μια κατεδάφιση των καθιερωμένων αντιλήψεων περί ευτυχίας, υπονομεύοντας με λεπτή ειρωνεία ό,τι θεωρείται αυτονόητο στην κοινωνική ζωή.
O Τζόναθαν Κόου γεννήθηκε στο Μπέρμιγχαμ το 1961. Σπούδασε φιλολογία στο Trinity College του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ και είναι διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Γουόρικ (αντικείμενο της διατριβής του αποτέλεσε το έργο του Henry Fielding Tom Jones). Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Γουόρικ και εργάστηκε παράλληλα ως μουσικός, συνθέτοντας τζαζ, και ως δημοσιογράφος.
Πιο πρόσφατα βιβλία του στις εκδόσεις Πόλις: • Μέση Αγγλία • Ο κύριος Γουάιλντερ κι εγώ • Μπόρνβιλ: Το διαιρεμένο βασίλειο. • H απόδειξη της αθωότητάς μου
