Με χορό, χρώματα και πλακάτ έδωσαν τη δική τους μορφή στην κατάληψη
«Πού είναι οι καθηγητές χορού;» γράφει το πλακάτ και, λίγο πιο πέρα, οι μαθητές χορεύουν. Στην αυλή του Καλλιτεχνικού Σχολείου Κοζάνης, η διεκδίκηση συνάντησε τη δημιουργία σε μια δράση που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της κατάληψης των προηγούμενων ημερών. Με χρώματα, χειροποίητα μηνύματα και ομαδικές χορευτικές συνθέσεις, τα παιδιά «μίλησαν» μέσα από την τέχνη για όσα λείπουν από το σχολείο τους, κρατώντας στο κέντρο όσα αγαπούν σε αυτό.
Με μια ομαδική χορευτική δράση στην αυλή, οι μαθητές έδωσαν καλλιτεχνική μορφή στη διαμαρτυρία τους για τις ελλείψεις του σχολείου. Στα χειρόγραφα συνθήματα τους ζήτησαν καθηγητές και αίθουσες, ενώ αναφέρθηκαν και στους ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς. «Πολλά όνειρα, λίγες αίθουσες», «Χτίστε σχολεία, όχι δικαιολογίες» και «Ωρομίσθιοι στην τάξη, αόρατοι στο κράτος» ήταν μερικά από τα μηνύματα τους.
Μια αναμονή που επαναλαμβάνεται
Τα κενά στις καλλιτεχνικές ειδικότητες αποτελούν πρόβλημα που επανέρχεται, με τους καθηγητές χορού να φτάνουν σχεδόν τελευταίοι κάθε χρόνο. Σε προηγούμενα ρεπορτάζ, γονείς και διεύθυνση περιέγραφαν ελλείψεις σε χορό και θέατρο που παρέμεναν στα μέσα της σχολικής χρονιάς, αλλά και προβλήματα στέγασης. Επίσης, τον προηγούμενο μήνα, η Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών της ΕΛΜΕ Κοζάνης επανέφερε το ζήτημα της στελέχωσης και της λειτουργίας του σχολείου και σε λυόμενες αίθουσες.
Οι ελλείψεις επηρεάζουν τη διδασκαλία των καλλιτεχνικών μαθημάτων για τα οποία οι μαθητές επέλεξαν και το συγκεκριμένο σχολείο. Με την ομαδική χορευτική δράση και τα συνθήματα που ετοίμασαν, ζήτησαν την κάλυψη των κενών καθώς και κατάλληλους χώρους για τα μαθήματα τους, συνδέοντας τη διαμαρτυρία με την καλλιτεχνική τους έκφραση.
Μια δημιουργική κατάληψη, όπως θα περίμενε κανείς από το Καλλιτεχνικό. Τα παιδιά διεκδικούν όσα δικαιούνται, χωρίς να χάνουν την ανάγκη τους να εκφράζονται. Έδωσαν ήδη το δικό τους δείγμα για όσα μπορούν να κάνουν μαζί. Ζητούν να έχουν τους καθηγητές και τις αίθουσες που χρειάζονται για να διδαχθούν όσα επέλεξαν. Κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο, αλλά δυστυχώς δεν είναι.
Θένια Βασιλειάδου – www.xronos-kozanis.gr
