Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, η ιστορική μνήμη και τα μηνύματα του Νοέμβρη
Στην εξέγερση του Πολυτεχνείου και στην ανάγκη να παραμείνει ζωντανή η ιστορική μνήμη είναι αφιερωμένες αυτή την εβδομάδα οι βιβλιοπροτάσεις από τη «Στοά του Βιβλίου», λίγες ημέρες πριν από την επέτειο της 17ης Νοεμβρίου.
Στο συλλογικό έργο «Τότε και τώρα», 34 άνθρωποι που έζησαν τη δικτατορία και τον αντιδικτατορικό αγώνα καταθέτουν τις εμπειρίες και τους προβληματισμούς τους, συνδέοντας τα γεγονότα του 1973 με τις κοινωνικές και πολιτικές προκλήσεις του σήμερα.
Στο «Μιλώ στα παιδιά μου για τη Χούντα και το Πολυτεχνείο», ο Ολύμπιος Δαφέρμος, που συμμετείχε ενεργά στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα, εξηγεί μέσα από έναν διάλογο πατέρα και παιδιών τι ήταν η δικτατορία, πώς οργανώθηκε η αντίσταση και γιατί ο αγώνας για τη δημοκρατία και την ελευθερία παραμένει σημαντικός για τις νεότερες γενιές.
Τότε και τώρα
Από τη λάμψη του Πολυτεχνείου στο ημίφως του σήμερα. 34 φωνές
Εκδόσεις Τόπος
288 σελίδες
«Οι συγγραφείς αυτού του βιβλίου είναι µέλη μιας παρέας που επανασυνδέθηκε το 2023, στην επέτειο των 50 χρόνων της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Και οι «34», που μοιράστηκαν, από διαφορετικές θέσεις και µε διαφορετικούς τρόπους, την εμπειρία της τυραννίας της δικτατορίας, αποφασίζουν να μιλήσουν σήμερα συλλογικά για το παρελθόν και το παρόν τους. Μια αυτοσχέδια χορωδία, χωρίς μαέστρο και παρτιτούρες, που την ενώνει η κοινή επιθυμία να κρατηθεί ζωντανό το πνεύμα του Νοέμβρη του ’73, όχι µέσω της αναπόλησης και της νοσταλγίας, αλλά μέσα από την αντίσταση στη βαρβαρότητα και στις αδικίες του σήμερα.
Στο βιβλίο αυτό συνυπάρχουν άνθρωποι που ακολούθησαν διαφορετικές διαδρομές στην πολιτική, επαγγελματική και προσωπική τους ζωή. Στα φοιτητικά τους χρόνια γνώρισαν το σκοτάδι της δικτατορίας, αλλά και τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη του αντιδικτατορικού αγώνα – μια πολύτιμη κληρονομιά. Σκοτεινό, δυσοίωνο προβάλλει το «τώρα», στην Ελλάδα και στον κόσμο, όμως επιλέγουν αυτή η διαπίστωση να µην οδηγεί στην απελπισία και την παραίτηση.
Οι συναντήσεις της παρέας κάθε Παρασκευή και τούτη η συλλογική έκδοση είναι μια απάντηση στην κυρίαρχη προτροπή «ο καθένας µόνος του», που διαδέχτηκε το «όλοι μαζί» των χρόνων της δικτατορίας. Στο δόγμα της «ατομικής ευθύνης» αντιπαρατάσσονται η συλλογική ευθύνη, η αποφυγή της σιωπής και η διαβεβαίωση ότι «είμαστε ακόμα εδώ, καταθέτοντας τη δική µας αλήθεια ενάντια στους αυτάρεσκους αφορισμούς και στις εύκολες γενικεύσεις».
Για το Τότε & τώρα γράφουν: Νάντια Βαλαβάνη, Αχιλλέας Γκέκας, Γιώργος Γκέκας, Ντόρα Γροσοµανίδου, Ολύµπιος Δαφέρµος, Γιώργος ∆ικαιάκος, Γιάννης Ευλογηµένος, Γιώργος Χ. Θεοχάρης, Μήτσος Καρακώστας, Χαρά Κορτέση-Δαφέρµου, Ευτυχία Λεοντίδου, Λίλα Λεοντίδου, Στέλιος Λογοθέτης, Αντώνης Μαούνης, Νίκος Γ. Μαράτος, Δέσποινα Μαρίνου, Νίκος Μιχαλίτσης, Μάκης Μπαλαούρας, Γιάννης Μπεθάνης, Γιάννης Νισταζάκης, Γιώργης Α. Οικονοµόπουλος, Γιώργος Ν. Οικονόµου, Στέφανος Πάντος-Κίκκος, Τάσης Παπαϊωάννου, Ευτυχία Ροδοπούλου, Εύη Τζανεττή, Μαριάννα Τζιαντζή, Γιάννης Τόλιος, Νίκη Τρουλλινού, Ζέλα Φυκούρα, Bασίλειος Χριστόπουλος, Αρτέµης Ψαροµήλιγκος, Δηµήτρης Ψαρράς, Αλκµήνη Ψιλοπούλου.
Μιλώ στα παιδιά μου για τη Χούντα και το Πολυτεχνείο
Δαφέρμος, Ολύμπιος Ε.
Εκδόσεις Τόπος
64 σελίδες
«Μέσα από τον διάλογο ενός πατέρα µε τα παιδιά του το βιβλίο αυτό επιχειρεί να µιλήσει στους νέους για τη χούντα και το Πολυτεχνείο µε τρόπο απλό και κατανοητό. Αναδεικνύει την εγκληµατική φύση της δικτατορίας 1967-1974, η οποία φυλάκιζε, έδερνε, βασάνιζε, εξόριζε και ενίοτε δολοφονούσε κάθε άνθρωπο που διαφωνούσε µαζί της ή που νόµιζε ότι διαφωνεί. Προβάλλει, επίσης, την ειρηνική αντίσταση των φοιτητών εναντίον του βίαιου και απάνθρωπου αυτού καθεστώτος και την κορύφωσή της, που ήταν η εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Η αντίσταση εναντίον ενός καταστροφικού και ολοκληρωτικού καθεστώτος, το οποίο καταργεί τη δηµοκρατία και στερεί την ελευθερία από τους πολίτες του, θέλει τόλµη, αξιοπρέπεια και ανιδιοτέλεια. Είναι µια ηθική στάση που απαιτεί κοινωνική ευαισθησία και διαπνέεται από αίσθηση ελευθερίας. Οι φοιτητές πάλεψαν για τα ανθρώπινα δικαιώµατα όλων των πολιτών της πατρίδας µας. Πάλεψαν για ένα καλύτερο µέλλον.
Ανάµεσα σε αυτούς και ο συγγραφέας του βιβλίου.»
Ο Ολύμπιος Δαφέρμος κατάγεται από την Αξό Ρεθύμνου. Είναι μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος μηχανικός του ΕΜΠ και διδάκτωρ Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Μετείχε ενεργά στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα. Για τη δράση του αυτή διώχτηκε από το στρατιωτικό καθεστώς.
