Το ταξίδι της Ιωάννας Πλιάτσιου και η απόφαση της να επιστρέψει στην εκπαίδευση
Η Ιωάννα Πλιάτσιου από την Κοζάνη δεν ξεκίνησε με στόχο να μπει στο πανεπιστήμιο. Ξεκίνησε με την ανάγκη να κάνει κάτι για τον εαυτό της. Το 2019, στα 40 της, πέρασε για πρώτη φορά την πόρτα του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας, συνέχισε στο ΕΠΑΛ, έδωσε Πανελλήνιες χωρίς φροντιστήριο, εισήχθη δεύτερη στη σχολή της και σήμερα πηγαινοέρχεται στην Καστοριά, όπου φοιτά στο Τμήμα Πληροφορικής. Μια διαδρομή που δεν μιλά μόνο για σπουδές, αλλά για τη στιγμή που η αμφιβολία μετατρέπεται σε απόφαση. «Ήθελα να κάνω κάτι για τον εαυτό μου. Ήρθε η ώρα να κάνω κάτι για μένα, να δώσω κάτι στον εαυτό μου» τονίζει μιλώντας στο «Χ».
Η αρχή δεν είχε σχέδιο. Δεν υπήρχε εικόνα αμφιθεάτρου ούτε η βεβαιότητα μιας επιτυχίας. Υπήρχε μόνο η αίσθηση ότι κάτι έπρεπε να αλλάξει και να κάνει κάτι για τον εαυτό της. Το 2019 αποφάσισε να γραφτεί στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Κοζάνης, χωρίς να γνωρίζει πού μπορεί να την οδηγήσει αυτή η απόφαση. Ήταν μια προσωπική ανάγκη, μια κίνηση προς τον εαυτό της, όπως λέει, για να «δώσει κάτι» στον ίδιο της τον χρόνο και να κάνει κάτι για την ίδια. «Τα ΣΔΕ δεν μου έχουν δώσει μόνο απολυτήριο, μου έχουν δώσει και μέλλον» σημειώνει.
Στην αρχή προχώρησε προσεκτικά. Δεν έθεσε μεγάλους στόχους ούτε έβαλε το πανεπιστήμιο ως σκοπό. Προτίμησε να κινηθεί βήμα-βήμα, δοκιμάζοντας τις δυνατότητές της μέσα στην καθημερινότητα των μαθημάτων. «Πήγαινα βήμα-βήμα. Έλεγα: αν μπορέσω. Δεν είπα ότι θα πάω και θα μπω στο πανεπιστήμιο». Η επιστροφή στη μάθηση έφερε σταδιακά μια αλλαγή στον τρόπο που αντιλαμβανόταν τη σχέση της με τη γνώση. Οι άνθρωποι που συνάντησε στο σχολείο και η καθημερινή επαφή με τα μαθήματα δημιούργησαν μια αίσθηση συνέχειας. Εκεί, όπως περιγράφει, άρχισε να «μπαίνει στο κλίμα» και να ανακαλύπτει ενδιαφέρον για πράγματα που μέχρι τότε έμεναν έξω από την καθημερινότητά της. «Ήταν πάρα πολύ ωραία αυτή η διαδρομή. Συνάντησα ανθρώπους που μου έδωσαν ώθηση, μου έδωσαν το αύριο».
Η προσπάθεια δεν ήταν αποκομμένη από την καθημερινότητα της. Οι οικογενειακές υποχρεώσεις υπήρχαν παράλληλα με τα μαθήματά της και έπρεπε να χωρέσουν μέσα στο ίδιο πρόγραμμα. Δεν περίσσευε χρόνος, έπρεπε να δημιουργηθεί. Μια ώρα μέσα στη μέρα έγινε ο προσωπικός της χώρος, ο χρόνος που αφιέρωνε στη μάθηση. Η στήριξη της οικογένειας στάθηκε καθοριστική, δίνοντάς της το περιθώριο να συνεχίσει χωρίς να εγκαταλείψει την προσπάθεια. «Ήταν δύσκολο με τις υποχρεώσεις της οικογένειας να τα αγκαλιάσω όλα αυτά. Αλλά είχα και μία ώρα για τον εαυτό μου, για να μάθω κάτι για μένα. Η οικογένεια μου μου είπε: ό,τι έχεις κάνει για μας, το έχεις κάνει, τώρα κάνε κάτι και για τον εαυτό σου».
Μετά το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας ακολούθησε το ΕΠΑΛ. Εκεί προέκυψε για πρώτη φορά η σκέψη των Πανελληνίων. Όχι ως φιλοδοξία, αλλά ως φυσική συνέχεια όσων ήδη είχε επενδύσει σε χρόνο και κόπο. Η προετοιμασία έγινε μόνο μέσα από το σχολείο, χωρίς φροντιστήριο, βασισμένη στη μελέτη και στη σχέση με τους εκπαιδευτικούς. Η απόφαση να δοκιμάσει δεν συνοδεύτηκε από τη βεβαιότητα της επιτυχίας, αλλά από την ιδέα ότι η προσπάθεια της δεν έπρεπε να μείνει ανολοκλήρωτη. «Είπα ότι τόσες ώρες εκεί μέσα δεν θέλω να πάνε χαμένες. Αφού μου δίνεται ευκαιρία, γιατί να μην το κάνω; Δεν έχω πάει φροντιστήριο. Δεν έχω κάνει τίποτα πέρα από τα μαθήματα στο σχολείο».
Τα αποτελέσματα έφεραν μια πραγματικότητα που μέχρι τότε δεν αποτελούσε στόχο, την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Πέρασε δεύτερη στη σχολή της στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και στη συνέχεια πήρε μετεγγραφή στο Τμήμα Πληροφορικής στην Καστοριά. Η νέα αυτή αρχή δεν άλλαξε μόνο την καθημερινότητά της, αλλά και τον τρόπο που αντιλαμβανόταν τα όρια και τις δυνατότητές της. «Όταν είδα τα αποτελέσματα χάρηκα πάρα πολύ. Είπα ότι θα το συνεχίσω, κι όπου με πάει».
Η φοιτητική ζωή ξεκίνησε στα τέλη Νοεμβρίου του 2025 και αποδείχθηκε απαιτητική. Η πληροφορική, με τα μαθηματικά και τη συστηματική μελέτη, χρειάστηκε επιμονή. Η προσαρμογή έγινε σταδιακά, μέσα από τη συνεχή προσπάθεια. Ανάμεσα στα μαθήματα, ο προγραμματισμός ήταν εκείνος που ξεχώρισε για την ίδια και της έδωσε κίνητρο να συνεχίσει. Το αντικείμενο την ενδιέφερε ήδη, καθώς το συνδέει με το μέλλον και με τη δυνατότητα να γνωρίσει «το πλάτος και το βάθος» της πληροφορικής, όπως αναφέρει.
«Η πληροφορική έχει δυσκολία, έχει πολλά μαθηματικά. Αλλά όταν προσπαθείς, προσπαθείς. Το αγαπημένο μου μάθημα είναι ο προγραμματισμός. Με έλκυε η πληροφορική. Είναι το μέλλον. Θέλω να μάθω το πλάτος και το βάθος της, όσο μπορώ».
Σήμερα πηγαινοέρχεται από την Κοζάνη στην Καστοριά για να παρακολουθήσει τα μαθήματα. Η διαδρομή είναι κομμάτι της νέας καθημερινότητας, όπως και η μελέτη. Η αλλαγή όμως που περιγράφει δεν περιορίζεται στην εκπαίδευση. Μέσα από αυτή την πορεία ένιωσε ότι ο φόβος και η αμφιβολία αντικαταστάθηκαν από την πεποίθηση ότι μπορεί να προσπαθεί και να προχωρά. «Έχω διώξει την αμφιβολία και τον φόβο και τα έχω μετατρέψει σε δύναμη, στη δύναμη ότι μπορώ να τα καταφέρω» τονίζει.
Η έννοια της επιτυχίας απέκτησε διαφορετικό περιεχόμενο. Δεν αφορά μόνο το αποτέλεσμα, αλλά την ίδια την προσπάθεια. Κοιτάζοντας πίσω, δεν μετανιώνει για την επιλογή της, παρά μόνο για το ότι δεν το έκανε νωρίτερα. «Αποτυχία είναι να μην προσπαθείς. Η προσπάθεια είναι η επιτυχία. Δεν έχω μετανιώσει ούτε μια στιγμή. Το μόνο που μετάνιωσα είναι ότι δεν το έκανα νωρίτερα».
Αν θα έπρεπε να δώσει ένα μήνυμα σε κάποιον που σκέφτεται να επιστρέψει στην εκπαίδευση, θα ήταν να πάρει την απόφαση και να μην αφήσει τον φόβο ή την αμφιβολία να καθορίσει την πορεία του. «Να το κάνει. Να μην τον κρατήσουν πίσω σκέψεις, φόβοι και αμφιβολίες. Να πάρει την απόφαση και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα».
Η ιστορία της Ιωάννας δεν είναι μια μεμονωμένη επιτυχία πανελλαδικών εξετάσεων, αλλά μια σταδιακή αλλαγή στάσης απέναντι στη γνώση και κυρίως στον εαυτό μας. Μια διαδρομή που ξεκίνησε χωρίς τον στόχο του πανεπιστημίου και κατέληξε στις αίθουσές του, όχι επειδή υπήρχε βεβαιότητα, αλλά επειδή υπήρξε επιμονή. Και τελικά, η πιο ουσιαστική κατάκτηση δεν είναι η εισαγωγή σε μια σχολή, αλλά η βεβαιότητα ότι η προσπάθεια μπορεί να ανοίξει δρόμο εκεί όπου πριν δεν φαινόταν να υπάρχει.
Θένια Βασιλειάδου – www.xronos-kozanis.gr
