Αρθρογραφία: Ιωάννα Κωσταρέλλα

Το ήθος και το ύφος

Αρνητική είναι η εικόνα που δίνει τις τελευταίες ημέρες το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, με αφορμή τις αυριανές πρυτανικές εκλογές. Φαίνεται όχι έχει «στηθεί» ένα ολόκληρο παρασκήνιο που περιλαμβάνει διαρροές, επιστολές παραιτήσεων, αλλά και κατηγορίες περί απειλών. Το θέμα παρακολουθεί απο κοντά το αρμόδιο υπουργείο, το οποίο προφανώς και προσπαθεί να κρατήσει τις αποστάσεις, με δεδομένο και το αυτοδιοίκητο των ιδρυμάτων, η παραβίαση του οποίου αποτελεί casus belli. Σε κάθε περίπτωση

Διακοπές όπως μας αρέσει

Είμαι κι εγώ ένα από τα παιδιά που μεγάλωσαν όχι τόσο με τα περιοδικά, όσο με τις αρχές του life style του Κωστόπουλου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά σε διακοπές στην Ύδρα, να ψάχνουμε να βρούμε τα δέκα μέρη που πρέπει να επισκεφθεί κάποιος στο νησί για να έχει κάτι να διηγηθεί γυρίζοντας πίσω (τόσο μυαλό!). Την ίδια δουλειά κάνουν σήμερα οι bloggers. Τα λεγόμενα νεανικά κοινά που αποτελούν και το στόχο των

Τα καλομαθημένα

Κάθε γενιά έχει μικρότερες αντοχές απο την προηγούμενή της, όχι φυσικά λόγω φυσικής κατάστασης, αλλά κυρίως λόγω τρόπου ζωής. Συνοδεύοντας ένα τσούρμο εικοσάχρονα το περασμένο διάστημα σε θερινό σχολείο περιβαλλοντικής δημοσιογραφίας, έγινα πολλές φορές ο αποδέκτης του ερωτήματος «μπαμπάστρουμφ θα περπατάμε για πολλή ώρα ακόμη;» ή «εμάς δεν μας αρέσουν οι παραλίες που δεν είναι οργανωμένες, θέλουμε ξαπλώστρες». Κάθε γενιά είναι λιγότερο συνηθισμένη στην ταλαιπωρία απο τις προηγούμενες και αυτό

Και ξανά προς τη δόξα τραβά

Από τις πρώτες ενέργειες της νέας κυβέρνησης είναι και η σύσταση γκλάμορους επιτροπής για τη διοργάνωση εκδήλωσεων για την 200η επέτειο της Εθνικής Παλλιγγενεσίας. Κι επειδή στη λέξη γκλάμουρ συνώνυμό είναι ένα ονοματεπώνυμο, αυτό της Γιάννας Αγγελοπούλου, τι πιο φυσικό να τεθεί επικεφαλής της επιτροπής. Αναπόφευκτα η σκέψη των μεγαλύτερων πάει καμιά 20αριά χρόνια πίσω στην προετοιμασία της χώρας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Τότε που η κ. Αγγελοπούλου

Το τέλος των εφημερίδων;

Χθες κυκλοφόρησε για τελευταία φορά η καθημερινή έκδοση του «Έθνους», καθώς με απόφαση της ιδιοκτησίας η ιστορική εφημερίδα αναστέλει την καθημερινή έκδοση και κρατά μόνο την κυριακάτικη. Θα μου πείτε και τι έγινε; Μήπως τόσες και τόσες επιχειρήσεις δεν έβαλαν όλα αυτά τα χρόνια λουκέτο; Ποιος τις ανέφερε και ποιος έκλαψε για τους εργαζομένους τους; Όπως έγραφα, όμως, και όταν έκλεισε η «Ελευθεροτυπία», το κλείσιμο μιας εφημερίδας δεν αφορά μόνο

Δεν είναι αστείο

Είναι μερικές δηλώσεις στο δημόσιο λόγο που μας αφήνουν με το στόμα ανοιχτό, όπως αυτή του Μητροπολίτη Μόρφου σχετικά με την ομοφυλοφιλία και το πως αυτή …προκαλείται. Το τρολλάρισμα που ακολουθεί είναι αναπόφευκτο, αλλά κάπως έτσι χάνεται η ουσία και μένουμε στη βλακεία. Σοβαρά επιστημονικά θέματα, αλλά και κοινωνικά θέματα συζητιούνται κάτω από λάθος πρίσμα. Με αφορμή μια αντιεπιστημονική δήλωση ή κάποια άλλη ανοησία, την οποία κάποιος εκστομίζει. Τα τελευταία

Ανοιχτοί θεσμοί

Στο βιβλίο τους “Γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη” (2012) οι Ατζέμογλου και Ρόμπινσον, επιχειρώντας να εξηγήσουν γιατί ευημερούν ή αποτυγχάνουν τα έθνη, προβάλλουν τη σημασία των θεσμών ως κυρίαρχη σε αντίθεση με προϋπάρχουσες προσεγγίσεις που ήθελαν τη γεωγραφική θέση ή το πολιτισμικό υπόβαθρο να κυριαρχούν ως αιτίες για την ανάπτυξη ή την υπανάπτυξη. Οι συγγραφείς θεωρούν βασικούς για την επιτυχία των εθνών, μέσα από μια σειρά μελετών περιπτώσεων από την Ένδοξη

Αναζητώντας την κατάλληλη περίσταση

Η τάση όλων μας είναι να βάζουμε τα πάντα σε κουτιά. Σε έναν αβέβαιο κόσμο το να ψάχνεις να βρεις τις σταθερές της ζωής σου είναι μεγάλη υπόθεση. Και τι γίνεται όταν δεν καταφέρνεις να κάνεις αυτό που θέλεις για χίλιους δυο λόγους; Ψάχνεις για καλές δικαιολογίες για το γιατί δεν τα κατάφερες. Και συνήθως φταίνε όλοι οι υπόλοιποι γι’ αυτό. Οι συνθήκες, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, οι γύρω μας που

Νεοφυλετισμός και διαδικτύο

Ίσως το πιο σημαντικό αποτέλεσμα του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι η άνοδος του νεο-φυλετισμού, που δεν βασίζεται σε οικογενειακές σχέσεις, αλλά σε εκλεκτικές συγγένειες που βασίζονται σε στενές κοινές αξίες και προοπτικές, παρατηρεί ο καθηγητής της οικονομίας των μέσων επικοινωνίας από το Reuters Institute του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, Robert Picard. Κατά τον ίδιο οι χρήστες των κοινωνικών μέσων δεν τείνουν να αναζητούν διαφορετικές ιδέες και απόψεις, προτιμώντας

Βασικές δεξιότητες

Τι χρειάζεται σήμερα για να δουλέψεις; Ποιο είναι το βασικό προσόν και ποιες οι απαραίτητες δεξιότητες; Το ‘χουμε ή φορτώνουμε τους εαυτούς μας και τα παιδιά μας με βάρος αχρείαστο; Θα σας διηγηθώ μια μικρή προσωπική ιστορία. Εκεί γύρω στα 17,5, το καλοκαίρι του δικού μου θριάμβου, καθώς είχα περάσει στη Νομική, η αγαπημένη μαμά μου πρότεινε στον ελεύθερο πλέον χρόνο που είχα μέχρι να γίνω και επισήμως φοιτήτρια, να

Για τα μάτια των άλλων

Η ανάγκη να παίρνεις τη θέση που –νομίζεις- ότι σου αξίζει στα μάτια των άλλων, είναι τελικά αυτή που κινεί τα νήματα, στην εποχή του μικρού χωριού μας. Ακόμα και το μαύρο μαντήλι που βγάζουμε για το κατευόδιο των επιφανών, αυτή την έννοια έχει. Αν σε κάτι έχουμε γίνει υπερβολικά καλοί, είναι στο μάρκετινγκ του εαυτού μας. Γνωρίζουμε την καλή γωνία φωτογράφησης, το σωστό φως για να δείχνουμε λαμπεροί, τις

Όταν οι συνθήκες ευνοούν

Η υπόθεση της δολοφονίας της Αμερικανίδας βιολόγου στην Κρήτη συγκλονίζει. Για την βαρβαρότητα και την απανθρωπιά της. Για το πώς κοινωνίες, οικογένειες, φίλοι κρύβουν επιμελώς κάτω από το χαλί τα προβλήματα. Για το πώς κάθε φορά όλοι συγκλονισμένοι, πέφτουμε από τα σύννεφα που συνέβη κάτι τέτοιο. Δεν ξέρω αν το πρόβλημα στην Κρήτη είναι μεγάλο ή μεγαλύτερο απ’ ότι στην υπόλοιπη Ελλάδα. Πρόκειται, όμως, για μια άρρωστη κατάσταση, την οποία

Μια επιτιμοποίηση από την πίσω πόρτα

Δεν ξέρω αν έχει κάποιο νόημα να αναγορεύεται κάποιος κρυφίως επίτιμος διδάκτορας ενός τμήματος. Σίγουρα, όμως, μια τέτοια διαδικασία δεν περιποιεί τιμή ούτε στο εκπαιδευτικό ίδρυμα που δίνει τον τίτλο, ούτε στους ανθρώπους του, ούτε βέβαια και στο τιμώμενο πρόσωπο που υπό τέτοιες συνθήκες δέχεται να λάβει τον τίτλο. Ο λόγος για την ξαφνική και στα… μουλωχτά απόφαση της διοίκησης του ΑΠΘ και του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της

Αποφασίζοντας αυθαίρετα για τα Πανεπιστήμια

Στη χώρα μας ο αριθμός των εισακτέων, αλλά και η χωροθέτηση των τμημάτων στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα αποφασίζονται με κάποιον αυθαίρετο, μη συστηματικό τρόπο. Άλλοτε δηλαδή με βάση το ποια εκλογική περιφέρεια θέλουν οι κυβερνώντες να βολευτεί, άλλοτε με το που επιζητούμε να δημιουργήσουμε μια τεχνητή ανάκαμψη, άλλοτε με το που θα βρουν θέσεις εργασίας …»εκλεκτά» μέλη ΔΕΠ. Πάντοτε, όμως, σχετίζονται με πιέσεις απο συγκεκριμένες ομάδες συμφερόντων και είναι αποτέλεσμα

Η διαχρονική ανάγκη των επιχειρησιακών σχεδίων

Η διαχείριση κρίσεων είναι μια ανάγκη τόσο διαχρονική, όσο και υπερκομματική. Πρέπει να υπάρχει ανεξάρτητα από το ποιος είναι στην κυβέρνηση και τα σχέδια της να εφαρμόζονται και να «τεστάρονται» ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Όχι μόνο υπό τον φόβο κάποιας επερχόμενης κρίσης, αλλά κυρίως όταν ο ουρανός είναι ανέφελος. Την ανάγκη για ολοκληρωμένα σχέδια διαχείρισης κρίσεων δυστυχώς την θυμόμαστε όταν τα πράγματα είναι δύσκολα και όταν χάνονται ανθρώπινες ζωές. Η

Σιγά μη συμβεί σε μένα

Αυτή είναι η πρώτη αντίδραση όταν διαβάζεις ένα δελτίο έκτακτων καιρικών φαινομένων. Συνεχίζεις τη ζωή σου, θεωρώντας βέβαιο, ότι δεν σε αφορά. Κανονίζεις το ταξίδι, το μπάνιο σου στη θάλασσα, ακόμα και τη βόλτα με το φουσκωτό, θεωρώντας δεδομένο ότι το καιρικό θα «χτυπήσει» κάπου αλλού. Στο κάτω-κάτω, που ακούστηκε να έχουμε τέτοιους ανέμους στη Βόρεια Ελλάδα. Δεν είμαστε και στην Αμερική. Πόσο δυνατό μπορεί να είναι ένα μπουρίνι; Κι

Πόσες αστοχίες χωρούν σε λίγους χαρακτήρες; *

Στα τέλη του 1800 το τηλεγράφημα ήταν συνώνυμο της ταχύτητας. 140 περίπου χρόνια μετά είναι το tweet που έχει πάρει τα σκήπτρα της ταχύτητας στην ενημέρωση. Κι αν την αξιοπιστία του τηλεγραφήματος, ουδείς διανοούνταν να αμφισβητήσει, είναι πολλοί εκείνοι που θεωρούν τα tweets, πηγή των fake news. Είναι αρκετά χρόνια τώρα που η δημοσιογραφία μεταμορφώνεται στο χώρο του διαδικτύου. Η είδηση συμπιέζεται, τα χαρακτηριστικά του δημοσιογραφικού λόγου αλλάζουν και η

Οι γυναίκες ως «εξωτικό φρούτο» στα κέντρα λήψης αποφάσεων

Οι «φερτές» και οι οριζόντια επιβαλλόμενες λύσεις σπάνια έχουν την ικανότητα να λύσουν προβλήματα. Σε ότι αφορά στο φύλο και στην προώθηση των γυναικών στη λήψη αποφάσεων, στην απασχόληση κλπ., ανέκαθεν οι λύσεις ήταν τέτοιου τύπου και μάλιστα προτείνονταν από κάποιους «απο τα ψηλά». Κάποτε μάλιστα σε μια χώρα της υποσαχάριας Αφρικής, κάποιοι του πολιτισμένου κόσμου και με αγνές προθέσεις, έκαναν μια νέα γεώτρηση πιο κοντά στον καταυλισμό των ντόπιων

Που είμαστε και που θέλουμε να πάμε

Τέτοιες ημέρες τον Ιούλιο του 2015 έγραφα ότι «δεν υποτιμώ την ικανότητα κανενός να αντιληφθεί πώς έχουν τα πράγματα, όταν έχει όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες. Πιστεύω, όμως, στην ευθύνη να ψάχνουμε βαθύτερα τις αιτίες των πραγμάτων και να μην υποτιμούμε την κοινή λογική. Με ενοχλεί το “τσουβάλιασμα” και οι ταμπέλες. Δεν με ενδιαφέρει να είμαι ούτε μ’ αυτούς, ούτε με τους άλλους. Δεν χρωστώ σε κανένα ευγνωμοσύνη. Οι υποδείξεις και

Οι junior πολίτες και το στοίχημα του πολιτισμού

Το στοίχημα του πολιτισμού -το έχουμε πει πολλές φορές- είναι μεγάλο. Και είναι δικό μας. Των πολιτών. Με την ενεργό συμμετοχή πάντα  του δήμου, των πολιστικών δομών και φορέων και των ενεργών πολιτών. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εκπαιδεύσουμε γενιές πολιτών που να έχουν στην κουλτούρα τους το διάβασμα, τη θεατρική παιδεία, που να αγαπούν την τέχνη. Στην πρόκληση αυτή πολλοί φορείς μπορούν να απαντήσουν, αναλαμβάνοντας το ρόλο του διευκολυντή.