Αρθρογραφία: Ιωάννα Κωσταρέλλα

Όπου γάμος και χορός

Τρεις κι ο κούκος σε μια κινητοποίηση για το σοβαρό θέμα της υγείας, χαμός σ’ ένα κάλεσμα για χορούς και πανηγύρια. Αυτή είναι η κατάσταση. Όχι τώρα, αλλά πάντα. Το είδαμε και χθες. Ασφαλώς αυτό οφείλεται πρωτίστως στην έμφυτη τάση μας να αποστρέφουμε το βλέμμα και το ενδιαφέρον μας από τα θέματα που μας στεναχωρούν. Και είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό λογικό. Έχει να κάνει με το ένστικτο αυτοσυντήρησης. Από

Κριντζιές

Σε κάθε σχεδόν οικογενειακό τραπέζι υπάρχει ο θείος που θέλει να είναι τρέντι. Αυτός που αποφεύγει τη… γερουσία, για να καθίσει με τη νεολαία. Γιατί στο μυαλό του αυτό είναι πρόοδος. Ένα δανεικό κοστούμι και μερικές κλεμμένες από τη νεολαία φράσεις που σε κάνουν in. Ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνεις γρι από αυτά που λένε οι νέοι, ακόμα κι αν δεν μπορείς ούτε στο ελάχιστον να καταλάβεις την αγωνία τους.

Γιοφύρια της Άρτας

Σε όλο τον κόσμο γίνονται μεγάλα έργα. Έργα που διασχίζουν βουνά και ποτάμια. Έργα που έχουν αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων. Στην Ελλάδα γίνονται μεγάλες συζητήσεις για έργα που θα μπορούσαν να αλλάξουν τις ζωές των ανθρώπων, αλλά αργούν μερικές δεκαετίες. Γιατί προηγούνται συζητήσεις. Μεγάλες και χρονοβόρες συζητήσεις που δεν έχουν απολύτως κανένα νόημα. Για παράδειγμα το μετρό της Θεσσαλονίκης που έχει εδώ και χρόνια γίνει ένα μεγάλο ανέκδοτο. Λες

Να μην χάσουμε το timing

ο momentum της περιοχής, όπως λένε, αυτή τη στιγμή σχετίζεται με την προσέλκυση επενδύσεων. Χρήματα, άνθρωποι, κίνητρα, νομοθεσία πρέπει να στραφούν προς την κατεύθυνση αυτή, προσπαθώντας να φέρουν επενδύσεις που με τη σειρά τους θα δώσουν θέσεις εργασίας, που με τη σειρά τους θα κρατήσουν κόσμο στην περιοχή. Το αν οι πρωτοβουλίες θα λέγονται ΒΙΠΕ ή Ζώνη Καινοτομίας ή οτιδήποτε άλλο, έχει μικρή σημασία. Μεγάλη σημασία έχει τα πρόσωπα που

Μια παραίτηση που λέει πολλά

Μια από τις ειδήσεις που κυκλοφόρησε αρκετά χθες ήταν και ότι η πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας, Jacinda Ardern, 42 ετών, ανακοίνωσε ότι το επόμενο διάστημα θα παραιτηθεί. Η Ardern είναι από τις ελάχιστες γυναίκες που έχουν γίνει πρωθυπουργοί και μόλις η δεύτερη γυναίκα που γέννησε κατά τη διάρκεια της θητείας της. Το πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι η Ardern είπε πως οδηγείται σε αυτή την απόφαση γιατί  είναι κι αυτή

Αξιοποιώντας την Πολιτική της Συνοχής

Το τελευταίο διάστημα εργάζομαι σ’ ένα πρότζεκτ με βασικό θέμα την Πολιτική της Συνοχής. Ξέρετε, την πολιτική αυτή επιλογή που φροντίζει να έρχονται χρήματα για έργα μέσα από διαρθρωτικά ταμεία πχ. Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο ή Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης. Την πολιτική αυτή, χάρη στην οποία έχουμε δρόμους, πλατείες, Βιβλιοθήκη κλπ. Τέλος, την πολιτική αυτή εξαιτίας της οποίας οι Βόρειοι μας βλέπουν σαν τους ζητιάνους του Νότου. Διαχρονικά το πρόβλημα παραμένει ένα.

Από ποιον κινδυνεύουν οι δημοκρατίες

Πολύς λόγος γίνεται το τελευταίο διάστημα για τους κινδύνους που διατρέχουν οι δημοκρατίες, οι οποίοι μάλιστα είναι πολύ διαφορετικοί από εκείνους περασμένων εποχών. Στο βιβλίο τους «How Democracies die» οι καθηγητές του Χάρβαρντ Levitsky και Ziblatt υποστηρίζουν ότι στην εποχή μας, οι δημοκρατίες εξακολουθούν να πεθαίνουν, αλλά με διαφορετικά μέσα, “λιγότερο από το χέρι των ανδρών με όπλα και περισσότερο από εκλεγμένους ηγέτες”. Και δεν έχουν άδικο. Οι δημοκρατίες, ωστόσο,

Τα παιδιά που έβλεπαν τα αεροπλάνα και τα τρένα να περνούν και να φεύγουν

Σαν τους ήρωες του παιδικού μυθιστορήματος της Έντιθ Νέσμπιτ «Τα παιδιά που έβλεπαν τα τρένα να περνούν» μοιάζουμε. Παρατηρητές των εξελίξεων που τρέχουν και μας αφήνουν πίσω. Κι αντί να σκεφτόμαστε πώς αυτό θα αλλάξει, σε κάθε αρνητική εξέλιξη το μόνο που κάνουμε είναι να προσπαθούμε να δικαιολογηθούμε. Κι όλα αυτά στην πιο καθοριστική στιγμή των τελευταίων ετών. Ένα σχεδόν χρόνο μετά το «πέταγμα» της Egnatia Aviation από την Κοζάνη,

Δωρητές από επιλογή

Το καλό νέο, που περνάει ωστόσο μέσα από τραγικές προσωπικές και οικογενειακές ιστορίες, είναι ότι 3000 άνθρωποι έλαβαν κάρτα του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων μόνο μέσα στο μήνα Δεκέμβρη. Από 16.000 οι εγγεγραμμένοι του μητρώου ανήλθαν σε 19.000 μέσα σε λίγες εβδομάδες. Μια αύξηση δηλαδή της τάξης του 14%. Όσοι δηλαδή δεν γράφτηκαν τους προηγούμενους μήνες και χρόνια, γράφτηκαν σε μόνο λίγες μέρες πριν το τέλος του 2022 και στον απόηχο της δωρεάς

Θεσμοί μόνο

Υπάρχει μια έννοια που λέγεται θεσμός και όσο αφηρημένη κι αν ακούγεται, τόσο σημαντική είναι για την καθημερινότητα και την ποιότητα της ζωής μας. Η εκπαίδευση για παράδειγμα ή η δικαστική εξουσία αποτελούν θεσμούς καθοριστικούς για την εξέλιξη μιας οποιασδήποτε κοινωνίας. Κοινωνίες χωρίς στιβαρούς θεσμούς είναι καταδικασμένες να αποτυγχάνουν ξανά και ξανά. Η συζήτηση περί τους θεσμούς είναι πάντα επίκαιρη. Στη χώρα μας αυτή τη στιγμή για πολλούς λόγους. Η

If it bleeds, it leads (αν έχει αίμα, προηγείται)

Σκρολάροντας στο κινητό της η νεαρή γυναίκα απεφάνθη απαυδισμένη από αυτό που έβλεπε «μα δεν γίνεται διαρκώς να μαθαίνεις για θανατικά». Και είχε απόλυτο δίκιο. Αρχή της χρονιάς και ξεκινήσαμε με τη γνωστή μαυρίλα «άλλη μια σημαντική απώλεια για τις τέχνες», «παιδί έπαθε ανακοπή» κλπ. Τα έχουμε ξαναπεί. Ούτε περισσότερα παιδιά πεθαίνουν, ούτε συμβαίνει κάτι περίεργο. Μάλιστα, η παιδική θνησιμότητα σε χώρες, όπως η Ελλάδα, βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα.

Η ενημέρωση από τα σόσιαλ

Διαμαρτύρονται πολλοί για την ποιότητα της ενημέρωσης. Είναι συνήθως οι ίδιοι που αν τους ρωτήσεις από που ενημερώνεστε, θα σου απαντήσουν “από τα social media”. Είναι αυτοί που καταναλώνουν αυτό που τους προτείνει ο αλγόριθμος, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι τάχα επιλέγουν από αυτά που τους σερβίρονται. Είναι, τέλος, εκείνοι που έχουν να διαβάσουν κείμενο πάνω από 100 λέξεις, χρόνια τώρα. Τα παραπάνω δεν γράφονται για να “ξεπλυθεί” η ενημέρωση και

 Η επιφάνεια και η ουσία

Για να μπορέσουμε να πλοηγηθούμε με άνεση στο μέλλον, πρέπει να ξαναδούμε μερικές από τις βεβαιότητες του παρελθόντος και να κατανοήσουμε το δεδομένα που μας προσφέρει το παρόν. Να αναζητήσουμε δηλαδή, να καταγράψουμε και να αναλύσουμε τα δεδομένα, προκειμένου να αναδειχθούν τα μοτίβα, ώστε να οργανώσουμε τον εαυτό μας, την ομάδα μας ή την κοινωνία μας κατάλληλα. Η ικανότητά μας να ευημερούμε εξαρτάται απόλυτα από τον τρόπο που θα ανταποκριθούμε

Να μιλάς και ν’ ακούς

Στις γρήγορες διαδρομές της καθημερινότητας, μας παίρνει η μπάλα και ούτε μιλάμε ουσιαστικά για όσα μας προβληματίζουν, ούτε, όμως και ακούμε έγκαιρα τις φωνές κάποιων που είναι εσωτερικές κραυγές. Κάποιες φορές τις ανακαλούμε όταν είναι πια αργά. Γράφει ο Αββάς Ντινουάρ στην “Τέχνη της Σιωπής”, “η έλλειψη εμπιστοσύνης στις δυνάμεις τους κάνει μερικούς να σωπαίνουν. Δεν έχουν συνείδηση τι μπορούν να καταφέρουν. Η ατολμία τυλίγει μ’ ένα πέπλο το μυαλό

Αγαπημένε μου Αϊ Βασίλη

Αγαπημένε μου Αϊ Βασίλη, Φέτος ήταν μια δύσκολη χρονιά και το χειρότερο είναι ότι μας διαβεβαιώνουν ότι η χρονιά που έρχεται θα είναι χειρότερη. Δεν είναι, λένε, μόνο οικονομική κρίση (άλλοι τη λένε κρίση δανεισμού και άλλοι χρηματοπιστωτική, αλλά όπως και να τη λένε εγώ τη βλέπω πεντακάθαρα στο πορτοφόλι μου). Πρόκειται για μια κρίση πολιτικής, πολιτισμού και αξιών. Κοινώς ανακαλύψαμε μετά από χρόνια ότι βαδίζουμε σε λάθος δρόμο. Άγιε

Μια βραδιά που όλοι θα θυμόμαστε

Προχθές το βράδυ στην Αίθουσα Τέχνης συνέβη κάτι μαγικό. Μετά από πολύ καιρό βρεθήκαμε όλοι μαζί: μεγάλοι και μικροί, γεννημένοι εδώ και φερμένοι από αλλού, αισιόδοξοι και πεσιμιστές, με βαριές αποσκευές ή ελαφρύ σακίδιο, δρομείς ταχύτητας και δρομείς αντοχής. Για λίγο λιγότερο από δύο ώρες η «κόλλα» που μας ένωσε ήταν οι κοινές αναφορές και η αγάπη γι’ αυτό τον τόπο. Άκουγες σε όλη την αίθουσα τα επιφωνήματα χαράς, νοσταλγίας,

Μνήμες μέσα από το… Xρόνο

Μνήμες μέσα από το χρόνο ή το «Χρόνο» θα μπορούσε να είναι ένας πιο σύντομος τίτλος για τη σημερινή εκδήλωση, η οποία αποτελεί ουσιαστικά μια σύμπραξη δυνάμεων της Εφημερίδας «Ο Χρόνος» και της ομάδας «Κοζάνη: Μνήμες,  Αναμνήσεις & Εικόνες». Σύμπραξη γιατί πιστεύουμε στο συν, δηλαδή στην προστιθέμενη αξία που μπορούμε να παράγουμε αν λειτουργούμε συνθετικά. Αυτή είναι η κινητήριος δύναμη, αλλά και η συγκολλητική ουσία που μπορεί να μας κρατήσει

Το Κορωπί ως θέμα συζήτησης

Για ένα 24ωρο τουλάχιστον το Κορωπί κυριάρχησε στη δημόσια συζήτηση. Δεν έγινε κάτι στο Κορωπί. Ήταν η προφορά στα γαλλικά της λέξης corrompu (διεφθαρμένη) από το δικηγόρο της Εύας Καϊλή που δημιούργησε το σύστριγγλο κι έκανε το Κορωπί βασικό θέμα συζήτησης. Ok, η προφορά του Δημητρακόπουλου δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή και ήταν μάλλον απερισκεψία από μέρους του να προβάλει τη γνώση των γαλλικών ως πλεονέκτημά του. Αλλά αλήθεια

Το κορίτσι από την Κοζάνη και η ivy league

Ένα κορίτσι από την Κοζάνη γίνεται δεκτό στο Χάρβαρντ. Δεν είναι το πρώτο που θα σπουδάσει σε πανεπιστήμιο της ivy league και σίγουρα δεν θα είναι το μόνο. Είναι, όμως, μια σημαντική είδηση, για δύο βασικούς λόγους. Ο πρώτος σχετίζεται με το ότι το κορίτσι αυτό τελείωσε το γυμνάσιο, το δημόσιο δηλαδή σχολείο, της Κοζάνης. Πράγμα που σημαίνει ότι απέκτησε τις βασικές γνώσεις στα δημόσια σχολεία της ελληνικής επαρχίας. Σε

Αξιοκρατία και Δημοκρατία

Η υπόθεση Καϊλή είναι χαρακτηριστική των όσων συμβαίνουν στο δημόσιο βίο και επηρεάζουν όλους μας. Μια γυναίκα (θα μπορούσε να είναι και άνδρας), χωρίς να έχει να δείξει τίποτα σε προσωπικά ή επαγγελματικά επιτεύγματα, φτάνει με γρήγορο ασανσέρ στην κορυφή του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Η ερώτηση είναι τι δουλειά έκανε η Καϊλή πριν γίνει ευρωβουλευτής; Και η απάντηση είναι ότι σουλάτσαρε με σχετική άνεση σε διάφορες αργόμισθες θέσεις. Αλλά είναι μια