Παύλος Ταγτεβερενίδης, Διευθυντής Μουσικού Σχολείου Πτολεμαϊδας
Φύσει και θέσει αισιόδοξος ων δε θα μιλήσω για δημογραφικά προβλήματα, ποσοστά ανεργίας και απολιγνιτοποίηση, για κακές διαχειρίσεις, παραλείψεις ή δυσλειτουργίες στη δημόσια διοίκηση. Όχι επειδή δεν υπάρχουν ούτε για να τα λησμονήσουμε μέσω της αποσιώπησής τους. Ο στόχος μας, όμως, (πρέπει να) είναι η συνειδητή και συστηματική προσπάθεια βελτίωσης των καταστάσεων και των συνθηκών, από το δικό του μετερίζι ο καθένας.
Έχοντας συμπληρώσει σχεδόν 25 χρόνια στα της εκπαίδευσης -ο μόνος τομέας που κάπως γνωρίζω, στις υπόλοιπες εκφάνσεις του κοινωνικού βίου (οικονομία, υγεία, δημόσια έργα κ.λπ.) δηλώνω απόλεμος έως αναξιόπιστος- αποφαίνομαι με θάρρος και πλήρη επίγνωση ότι τα πράγματα είναι πολύ ενθαρρυντικά! Σχολεία (όλων των βαθμίδων) γεμάτα εξωστρέφεια και δημιουργικότητα, πανεπιστημιακές σχολές με συνεχή άνοδο σε όλους τους τομείς, ωδεία (δημοτικά και ιδιωτικά) που καλλιεργούν μυαλά και ψυχές, πολιτιστικοί σύλλογοι με βούληση διατήρησης της ιστορικής μνήμης, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. και θεατρικές ομάδες με φανταστική παραγωγή έργου, φωτογραφικές ομάδες, σχολές χορού, μουσεία, αρχαιολογικοί χώροι και ως προμετωπίδα πολιτιστική και πνευματική η εκπληκτική δημοτική βιβλιοθήκη της Κοζάνης, ένα «πυρηνικό όπλο» που ίσως δεν την έχουμε αξιοποιήσει όσο μπορούμε και χρειάζεται.
Έχουμε αναρωτηθεί πόσες πολλές και διάσπαρτες, αλλά τεράστιες σε σπουδαιότητα εστίες πολιτισμού διαθέτουμε; Μήπως τις υποτιμούμε, επειδή είναι δίπλα μας ή δεν έχουμε συνειδητοποιήσει την αληθινή αξία τους; Παραγκωνίζεται, άραγε, η αξιοσύνη του ανθρώπινου δυναμικού λόγω της έμφασης σε υποδομές, φυσικούς πόρους ή σε όρους επιχειρηματικότητας και οικονομικών παραμέτρων; Αλλά μήπως απαιτείται και μια ευστοχότερη οργάνωση εκ μέρους των θεσμικών φορέων που θεωρούνται υπεύθυνοι για την αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας;
Ζούμε εδώ στην επαρχία απαλλαγμένοι από εξωφρενικούς ρυθμούς και πιεστικά ημερήσια προγράμματα· συνηθισμένοι σε σαφώς πιο διαχειρίσιμους ρυθμούς καθημερινότητας που πιθανά έχει άγχος, αλλά σε σωστή και δημιουργική δοσολογία· γαλουχημένοι με διάθεση υγιούς συμβίωσης με συνανθρώπους που τους χαιρετάμε με τα μικρά τους ονόματα και αλληλοβοηθιόμαστε στα μικρά και καθημερινά, αλλά και στα πιο σοβαρά· περιτριγυρισμένοι από ανθρώπους που συνήθως γνωρίζουμε τα πιστεύω τους και σεβόμαστε τα θέλω τους.
Ο σπουδαίος φιλόσοφος Αριστοτέλης, πριν από περίπου 2.400 χρόνια, είχε αποφανθεί στα περίφημα «Πολιτικά» του ότι «κατ᾽ ἀριθμοῦ πλῆθος τῶν ἐνοικούντων κρίνουσι τὴν μεγάλην πόλιν, δεῖ δὲ μᾶλλον μὴ εἰς τὸ πλῆθος εἰς δὲ δύναμιν ἀποβλέπειν», σε ελεύθερη μετάφραση, ότι δεν πρέπει να αξιολογούμε μια πόλη ως ισχυρή με βάση το πλήθος των κατοίκων της, αλλά αυτό που μετράει είναι οι δυνατότητες που εκείνοι κουβαλούν. Προφανώς, προσπαθούμε να βρούμε τον βηματισμό μας στις νέες εποχές που ούτως ή άλλως έχουν έρθει απαιτητικές για όλες τις τοπικές κοινωνίες, πόσω μάλλον στα καθ’ ημάς. Ο τόπος μας, χρόνια τώρα και όχι μόνο στο πρόσφατο παρελθόν, έχει αποδείξει ότι διαθέτει ικανότατους ανθρώπους, προικισμένους με πλούσιες γνώσεις και ζηλευτές δεξιότητες και αρετές. Στο χέρι μας είναι να δικαιώσουμε την αριστοτελική ρήση και να αναδείξουμε τις πολιτιστικές και πνευματικές δυνατότητές του(ς), αρχής γενομένης από το 2026 που είναι μπροστά μας!
