«για ποιο ταξίδι κίνησες να πας;»

Διαβάζουμε εδώ https://www.dei.gr/el/i-dei/etairiki-koinwniki-euthuni πως «H ΔΕΗ έχει θέσει την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη ως αναπόσπαστο και βασικό στοιχείο του στρατηγικού της σχεδιασμού, αναλαμβάνοντας υπεύθυνες πρωτοβουλίες και εφαρμόζοντας συγκεκριμένες πολιτικές αναφορικά με:

– την παροχή υψηλής ποιότητας υπηρεσιών στους πελάτες της

– τη διαχείριση του αποτυπώματος που αφήνει στις τοπικές κοινωνίες και το περιβάλλον

– την αειφόρο ανάπτυξή της, προς όφελος της κοινωνίας και των εργαζομένων

 

Είμαστε λοιπόν στην περίοδο διαχείρισης αυτού του τεράστιου αποτυπώματος;

Που κρύβεται  η ΔΕΗ στα θέματα της εταιρικής της ευθύνης, ήδη μέσα στη μεταλιγνιτική εποχή;

Μήπως στη προσχηματική ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας για τις προθέσεις της;

Μήπως στην έλλειψη της όποιας καμπάνιας για τις προγραμματισμένες της δράσεις;

Μήπως στην υποβάθμιση όλων των τοπικών και περιφερειακών θεσμικών οργάνων με τη μη συμμετοχή της στις σχετικές συζητήσεις & με επίσημο τρόπο;

Μήπως στην απαξίωση της περιφέρειας που δεν μπορεί να της προσφέρει πλέον πολλά και στην αποκλειστική στροφή της προς το κυβερνητικό επίπεδο;

Μήπως πάλι αρκείται στη συναυλία που έδωσε πριν λίγα χρόνια ο Γιάννης Μαρκόπουλος στο κλειστό της Λευκόβρυσης για τα 60 χρόνια της;

Ή μήπως τέλος στις κατά καιρούς μικροχορηγίες σε συλλόγους και σωματεία;

Ένας κολοσσός, ακόμη και όταν κλονίζεται, παραμένει κολοσσός.

Περιμένουμε από το κοινωνικό πρόσωπο της ΔΕΗ  ανταποδοτικές δράσεις προς τους πολίτες της περιοχής τώρα, στην περίοδο που όλα δείχνουν πως οι χρηματοδοτήσεις της Μετάβασης την αφορούν πρωτίστως.

Τώρα, που το ενδιαφέρον της κυβέρνησης είναι πάνω της με εκκωφαντικό τρόπο συγκριτικά με το ενδιαφέρον της για τις τοπικές κοινωνίες που καταγράφουν ήδη τα πρώτα μεταλιγνιτικά θύματα.

Τώρα που οι επιχειρησιακοί σχεδιασμοί κορυφώνονται και η κοινή γνώμη τους παρακολουθεί αμήχανη να καταλάβει πως και που την αφορά, γιατί ένα τέτοιο εγχείρημα επικοινωνιακά είναι τραγικό και χωρίς καμία στρατηγική κατεύθυνση, γεμάτο γενικότητες, ανακρίβειες και ασάφειες …

Και στο τέλος, φταίνε οι πολίτες  που δεν συμμετέχουν στις διαβουλεύσεις, που δεν ενδιαφέρονται οι ίδιοι να ενημερωθούν, την ώρα που όλοι οι άμεσα εν δυνάμει ωφελούμενοι των πόρων της Μετάβασης δεν έχουν διαθέσιμο χρόνο και πόρους για σχετικές δράσεις για να οργανώσουν την προετοιμασία για την προσαρμογή και την μετάπτωση στη Νέα Εποχή.