Μια από τις ειδήσεις που κυκλοφόρησε αρκετά χθες ήταν και ότι η πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας, Jacinda Ardern, 42 ετών, ανακοίνωσε ότι το επόμενο διάστημα θα παραιτηθεί.

Η Ardern είναι από τις ελάχιστες γυναίκες που έχουν γίνει πρωθυπουργοί και μόλις η δεύτερη γυναίκα που γέννησε κατά τη διάρκεια της θητείας της.

Το πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι η Ardern είπε πως οδηγείται σε αυτή την απόφαση γιατί  είναι κι αυτή άνθρωπος, ότι έξι χρόνια είναι αρκετά και δεν διαθέτει πλέον την απαιτούμενη ενέργεια για τη θέση. Η Νεοζηλανδή πρωθυπουργός παραδέχτηκε δηλαδή πως ότι ήταν να προσφέρει, το πρόσφερε και δεν παραιτείται γιατί το κόμμα της ενδέχεται να χάσει τις επικείμενες εκλογές, αλλά ακριβώς επειδή πιστεύει ότι μπορεί να τις κερδίσει.

Ανεξάρτητα, λοιπόν, με το αν υπάρχουν (και) άλλοι λόγοι πίσω από την απόφαση αυτή, οφείλουμε να σταθούμε στη γυναίκα αυτή και να την επαινέσουμε. Προς θεού, όχι γιατί είναι γυναίκα, ούτε γιατί γέννησε κατά τη διάρκεια της θητείας της. Οφείλουμε να την επαινέσουμε γιατί δείχνει το δρόμο σε τόσους άλλους, οι οποίοι θεωρούν την πολιτική επάγγελμα από το οποίο πρέπει να φύγουν σηκωτοί. Όχι, βέβαια, ότι θα ιδρώσει το αυτί τους, αλλά ας υπάρχει κι αυτό το πρότυπο.