Η Ιστορία, η μνήμη και η δύναμη της ανθρωπιάς στις προτάσεις της εβδομάδας
Η Ιστορία, ο πόλεμος και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια πρωταγωνιστούν στις βιβλιοπροτάσεις της εβδομάδας από τη «Στοά του Βιβλίου». Ο Νταβίντ Ουκλές επιστρατεύει τον μαγικό ρεαλισμό για να αφηγηθεί τον Ισπανικό Εμφύλιο μέσα από μια φιλόδοξη, πολυφωνική τοιχογραφία, ενώ ο Ρομέν Γκαρί, σε ένα από τα σημαντικότερα έργα της σύγχρονης γαλλικής λογοτεχνίας, φωτίζει με τρυφερότητα και χιούμορ τη σχέση ενός μικρού αγοριού με τη γυναίκα που έγινε η οικογένειά του. Δύο βιβλία που, με διαφορετικό ύφος και αφηγηματική ματιά, υπενθυμίζουν τη δύναμη της μνήμης, της αγάπης και της ανθρώπινης αντοχής.
Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια
La peninsula de las casas vacias
Συγγραφέας: David Uclés
Εκδότης: Εκδόσεις Μεταίχμιο
Σελιδες: 832
«Σ’ ένα ιβηρικό «Μακόντο»… Η ιστορία ενός στρατιώτη που σκίζει το δέρμα του για να βγάλει την τέφρα που έχει συσσωρευτεί, ενός ποιητή που ράβει τη σκιά ενός κοριτσιού μετά από έναν βομβαρδισμό, και ενός δασκάλου που διδάσκει στους μαθητές του να κάνουν τους νεκρούς· ενός στρατηγού που κοιμάται δίπλα στο κομμένο χέρι μιας αγίας, ενός τυφλού παιδιού που ανακτά την όρασή του κατά τη διάρκεια μιας διακοπής ρεύματος, και μιας χωριατοπούλας που βάφει μαύρα όλα τα δέντρα του κήπου της· ενός ξένου φωτογράφου που πατάει μια νάρκη και δεν σηκώνει το πόδι του για σαράντα χρόνια, ενός άντρα από την Γκερνίκα που οδηγεί μέχρι το κέντρο του Παρισιού, και ενός τραυματισμένου σκύλου του οποίου το αίμα θα βάψει τη λωρίδα μιας σημαίας.
Η πλήρης ιστορία του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου και μιας Ιβηρικής που υποφέρει, όπου το φανταστικό υπογραμμίζει τη σκληρότητα της πραγματικότητας, όπου τα ανώνυμα μέλη μιας συμμορίας διασταυρώνονται με τους Λόρκα και Ουναμούνο, Χέμινγουεϊ και Όργουελ, Μπερνανός και Πικάσο.
Ποιητικό, γκροτέσκο, όμορφο και παραληρηματικό, το βιβλίο του Ucles ξεδιπλώνει μαεστρικά την ιστορία του Ισπανικού Εμφυλίου.»
Πρόκειται για μία από τις πιο φιλόδοξες λογοτεχνικές προσεγγίσεις στον Ισπανικό Εμφύλιο. Τρομερά φιλόδοξο σε πλημμυρίζει εικόνες με μια γενναιοδωρία και μια ένταση που πολύ σπάνια συναντάμε πια. Ένα ζωντανό, ιδιότυπο, ρωμαλέο μυθιστόρημα που προσεγγίζει την ιστορική αλήθεια με τη φαρέτρα της φαντασίας.
Ο David Ucles (Νταβίντ Ουκλές, 1990) σπούδασε μετάφραση και διερμηνεία. Συγγραφέας, μουσικός, εικονογράφος και μεταφραστής, έχει διδάξει ισπανικά, γερμανικά, γαλλικά και αγγλικά σε διάφορες χώρες. Έχει βραβευτεί για τα διηγήματά του: κέρδισε το πρώτο βραβείο στο International Short Story Prize «Cristina Tomi» το 2021 με το «La filosofa en el cafe y el pintor en el prostibulo» και το δεύτερο βραβείο στο Pedro Zarco Prize με το «Bicardio Reis». Κείμενά του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα περιοδικά, όπως το Actua, το Quo και το Esquire. Το μυθιστόρημα Η χερσόνησος των άδειων σπιτιών έχει τιμηθεί με πλήθος βραβείων και ήταν υποψήφιο για το Ευρωπαϊκό βραβείο λογοτεχνίας (2025).
Η ζωή μπροστά
La vie devant soi
Συγγραφέας: Romain Gary
Εκδότης: ΔΩΜΑ
Σελίδες: 216
«Ο Μομό είναι δέκα χρονών, ή κάπου τόσο, κι έχει όλη τη ζωή μπροστά του, δυστυχώς. Ζει στο σπίτι της Μαντάμ Ροζά, στον έκτο όροφο μιας πολυκατοικίας χωρίς ασανσέρ, στην Μπελβίλ του Παρισιού. Η Μαντάμ Ροζά είναι μια εβδομηντάχρονη, υπέρβαρη, Εβραία πρώην πόρνη, που διατηρεί στο διαμέρισμά της κάτι σαν οικοτροφείο για παιδιά που οι πόρνες μητέρες τους λείπουν για δουλειές.
Στην ίδια πολυκατοικία ζει κι η Μαντάμ Λολά, τραβεστί, πρώην πρωταθλητής του μποξ στη Σενεγάλη. Και ο κύριος Χαμίλ, έμπορος χαλιών, που είναι πάντα χαμογελάστος, κι ας λέει πως κανείς δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αγάπη. Και ο κύριος Ουαλούμπα, που ήρθε από το Καμερούν στο Παρίσι για να το σκουπίσει, αλλά έχει κι άδεια πυροφάγου και ξερνάει φωτιές από το στόμα.
Όταν έμαθε πως η Μαντάμ Ροζά τον είχε σπίτι της επειδή κάθε μήνα εισέπραττε ένα έμβασμα κι όχι επειδή τον αγαπούσε, ο Μομό στεναχωρήθηκε. Αλλά έκανε λάθος, η Μαντάμ Ροζά τον αγαπούσε πάρα πολύ.»
Ο Romain Gary, ψευδώνυμο του Romain Kacew, γεννήθηκε στη Βίλνα της Ρωσίας (σημερινό Βίλνιους της Λιθουανίας) το 1914. Μεγάλωσε με την μητέρα του, η οποία του εμφύσησε μεγάλες ελπίδες για τη ζωή, τις οποίες θα διηγηθεί στο βιβλίο “Η υπόσχεση της αυγής”. Φτωχός, “Κοζάκος, λίγο Τάταρος διασταυρωμένος με Ιουδαίο”, φτάνει στη Γαλλία σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και εγκαθίσταται με τη μητέρα του στη Νίκαια. Μετά το τέλος των σπουδών του στη νομική, υπηρετεί στην αεροπορία. Το 1940 συναντά τον στρατηγό Ντε Γκωλ. Η “Ευρωπαϊκή θητεία” είναι το πρώτο του μυθιστόρημα και εξεδόθη με επιτυχία το 1945 αναδεικνύοντας έναν σπουδαίο συγγραφέα-αφηγητή με στυλ αυστηρό και ποιητικό. Την ίδια χρονιά, διορίζεται στο Υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας. Λόγω του επαγγέλματός του διαμένει στη Σόφια, στη Λα Παζ, στη Νέα Υόρκη και στο Λος Άντζελες. Το 1948, δημοσιεύει το “Le grand vestiaire” και το 1956 του απονέμεται το βραβείο Goncourt για το “Les Racines du ciel”. Ενώ ήταν πρόξενος στο Λος Άντζελες, παντρεύεται την ηθοποιό Jean Seberg, γράφει σενάρια και σκηνοθετεί δύο ταινίες. Εγκαταλείπει τη διπλωματία το 1961 και γράφει το “Les Oiseaux vont mourir au Perou (Gloire a nos illustres pionniers)” και ένα χιουμοριστικό μυθιστόρημα, το “Lady L.”, προτού εμφανιστεί με τα διηγήματα: “La comedie americaine” και “Frere Ocean”. Μέσα από τα μυθιστορήματά του “Au-dela de cette limite votre ticket n’ est plus valable” (Πέρα από το σημείο αυτό το εισιτήριό σας δεν ισχύει πια), “Clair de femme”, “Les cerfs-volants” (Οι χαρταετοί) διαφαίνεται η αγωνία του για την παρακμή και τα γηρατειά. Η γυναίκα του αυτοκτονεί το 1970· το 1980 αυτοκτονεί και ο ίδιος, αφήνοντας ένα γράμμα όπου αποκαλύπτει ότι κρυβόταν πίσω από το όνομα του Emile Ajar, συγγραφέα επιτυχημένων μυθιστορημάτων όπως τα: “Gros Calin”, L’ angoisse du roi Salomon” και “La vie devant soi”, για το οποίο έλαβε το βραβείο Goncourt το 1975.
