Αν κι πέρασιν ένας κι παραπάν’ μήνας απ’ τ’ν ικτέλισ’ τ’ς μιγάλης «Συναυλίας» που γιν’γκιν στ’ν Αίθουσα Τέχνης του Δήμου τ’ς Κουζάν’τ’ς, μι ουργανουτί του Δημοτικό Ουδείου τ’ς Κουζάν’τ’ς, τώρα κάμουμι τ’ν απαραίτητ’ κι ουσιώδη αναφουρά σ’ν ικτέλισ’ του «Συναυλιακού Έργου».
Η Συναυλία γίν’γκιν σι αφιέρουσ’ κι για να τιμήσ’ν τουν τρανό κι πουλύπλιβρου ταλέντου του «ΧΡΟΝΗ ΑΗΔΟΝΙΔΗ» ή «ΑΗΔΟΝΗ τ’ς ΑΝΑΤΟΛΗΣ» όπους τουν λέν’ οι Θρακιώτις. Ου απόηχους τ’ς τρανίς μιλουδικής ιπιτυχίας, μας έκαμιν να βουίζ’ν τ’ αυτιά μας μέχρι σήμιρα.
Η Αίθουσα Τέχνης ήταν γιουμάτ’ απ’ τ’ς θιατές του βράδ’ τ’ς 13 απ’ του Μάρτ’ 2026, για ν’ ακούσ’ν τα Μακιδουνίτικα κι Θρακιώτ’κα τραγούδια, μι τ’ν ικτέλισ’ των Παραδουσιακών Συνόλων κι των Παραδουσιακών Χουρουδιών των Δημοτικών Ωδείων Κουζάνης κι Φλώρινας, κάτου απ’ τ’ Διεύθν’ση του τρανού μαέστρου κ. «ΔΟΝΤΣΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ».
Ου πιο γνουστός σύγχρονους Θρακιώτ’ς τραγουδιστής μι Πανιλλήνια ακτινουβουλία κι απήχισ’ γιννίθ’κιν στ’ς 23 του Δικέμβ’ρ του 1928 στ’ Κουρών, ένα μικρό χουριό, στ’ βόρια πλιβρά τ’ς Κοιλάδας του Ιρυθρουπόταμου 8-9 χιλ. απ’ του Διδυμότοιχου.
Ου πατέρας τ’ «ΧΡΟΝΗ», «ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΗΔΟΝΙΔΗΣ» του γέννους «ΔΟΥΪΤΣΙΔΗ» ήταν ένας απ’ τ’ς κάτοικ’ τ’ς πιριουχής, που έμαθιν γράμματα σι κίνους τ’ς δύσκουλους κιρούς.
Ου «ΧΡΟΝΗΣ ΑΗΔΟΝΙΔΗΣ» ανατράφ’κιν ακούουντας τους παραδουσιακούς σκοπούς κι τα τραγούδια που τραγ’δούσιν η μάννα τ’ η Παπαδιά.
Η κυρά «ΧΡΥΣΑΝΘ’» ήταν απ’ τα Βροσικά, χουριό απ’ χουρίζ’ τ’ν Καρωτή ου Ερυθρουπόταμους.
Ου τιμόμινους ιστουρικός κι τρανός καλλιτέχν’ς για μ’σό πιρίπου ιώνα, μι του απιρίγραπτο ταλέντου, τ’ μιλουδική φουνίτ’ κι του πάθους που διέθιτι, τραγούτσιν τα Μακιδουνίτ’κα κι Θρακιώτ’κα τραγούδια στηρίζοντας τ’ παράδουσ’ κι διαδίδουντας αυτά σ’ όλ’ τ’ν Ιλλάδα κι σ’ όλουν τουν κόσμου.
Μι τα πουλλά ταξίδια που έκαμιν σ’ν Αμερική, σ’ν Αυστραλία κι σ’ν Ιβρόπ’, είχιν σαν πρώτου στόχου να διαδώσ’ τα τραγούδια κι παράδουσ’ στ’ Έλλινες μιτανάστες, μι τα τρανά γλέντια που γίνουνταν στα κέντρα διασκέδασ’.
Μέσα στ’ δύσκουλ’ κιρούς που πιρνούμι, τα καθημιρνά προυβλήματα που αντιμιτουπίζ’ η κάθι οικουγένεια κι ου καθένας μας, τα μ’κρα αυτά μουσικά διαλείμματα, δίν’ μια τρανή ανακούφισ’, ισιουδοξίας, τόνουσ’ του ηθικού κι αναπτέρουσ’ τ’ς ψυχουλουγίας του καθινός, για την συνέχισ’ τ’ς ζωής μέσα στ’ κοινουνία.
Επειδή τα Δημουτικά Ουδία έχ’ν όλα τα μέσα κι τ’ς υπουδουμές, τ’ς έμπειρους μουσικούς δασκάλους, τουν τρανό αριθμό μαθητών κι τ’ς χωρ’ που προσφέρουντι για μουσικές κι πουλιτιστικές ικδηλώσεις, να παίρ’ν τ’ν απόφασ’ για πιο συχνές εμφανίσεις.
Η Μουσική κ’ οι καλλιτέχνις που είνι του αντικείμινού τους, αποτιλούν έναν απ’ τ’ς πυλώνις του Πουλιτισμού, αφού συμβάλ’ μι τουν καλύτιρου τρόπου στ’ διαμόρφουσ’ του καλού ψυχουλογικού κλίματος.
Η Συναυλία αρχίν’τσιν μι του πρώτου τραγούδ’ του προυγράμματος που ήταν «Τ’ αηδόνια της Ανατολής» (τ’ς Ανατουλικής Θράκης κι Κων/πουλης) κι του τραγούτσιν μι τουν θ’κοτ’ ιδιαίτηρου τρόπου ου Μαέστρους κ. ΔΟΝΤΣΙΟΣ ΒΑΣΙΛ’ΤΣ.
Ου τρανός ιστουρικός Θρακιώτης καλλιτέχνης προσέφιριν του «ΤΑΛΕΝΤΟΥ ΤΟΥ» σ’ όλους τους μουσικούς τομείς, ξικινώντας σαν ιερουψάλ’τ’ς, σαν δάσκαλους τ’ς παραδουσιακής μουσικής, σαν τραγουδιστής κι σαν λαϊκός παραδουσιακής μουσικής μιταδίδουντας μι τουν καλύτιρου τρόπου τα «Μακιδουνίτ’κα κι Θρακιώτι’κα τραγούδια σ’ όλουν τουν Ιλλινισμό του εξουτηρικού.
Έχουμι ανάγκη ν’ ακούμι, να τραγουδούμι κι να χουρεύουμι τα Παραδουσιακά τραγούδια που δημιούργησαν οι Έλλινις καλλιτέχνις κι μας άφ’καν σαν κληρουνουμιά. Ουφείλουμι να τα διατηρήσουμι κι να τα παραδώσουμι στ’ ιπόμινις γεννιές.
Όλ’ όσ’ βρέθ’καν στ’ Συναυλία, έφυγαν απ’ τ’ν αίθουσα ιφχαριστημέν, γιλαστοί, χαρούμιν’ κι ινθουσιασμέν’, σιγουψιθηρίζουντας τα τραγούδια που άκ’σαμι, κι μι φουρτουμένις τ’ς ψυχικές μπαταρίις μι ουραία μουσικά ακούσματα.
Επαναλαμβάνουμι γι’ ακόμα μια φορά, ότι η κοινωνία μας, όλους ου κόσμους κι κυρίους ου απλός πουλίτ’ς που πιέζητι απ’ του ακριβό κόστους διαβίωσης έχ’ ανάγκ’ απ’ τα μουσικά αυτά διαλείμματα. Ξιφεύγ’ απιλιφτηρώνιτι για λίγου η σκέψη του κι τουνώνιτι ψίχα η αυτουπεποίθίσ’ του, απουκτά θάρρους κι αναπτυρώνιτι η ισιουδουξίατ’, για να συνιχίσ’ τη δύσκουλ’ για όλους μας αντιμιτώπισ’ τ’ς καθημερινότητας.
Πιριμένουμε απ’ τ’ν Διεύθυνση του Δημοτικού Ωδείου τ’ς Κουζάν’τς κι άλλα σύντουμα «ΜΟΥΣΙΚΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ», αφού οι παλιοί, Συνθέτες κι Τραγουδιστές είναι άσουτ’.
Αυτοί που βρέθ’καν στ’ν ικδήλους μι του ζιστό κι διαρκή χειρουκρότημά τους, έδιναν συγχαρητήρια, τόσο στο μαέστρο κ. «ΔΟΝΤΣΙΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ», στους άριστους ουργανουπαίκτις, στην πουλυπληθή ουμάδα των δυό χορωδιών ΚΟΖΑΝΗΣ κι ΦΛΩΡΙΝΑΣ, αλλά κι στουν Πρόεδρου κ. ΤΣΟΥΚΑ ΓΙΩΡΓΟΥ (χρόνια πουλά του κιόλας) καθώς κι στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Δημουτικού Ουδείου Κοζάνης.
Σαν ιπίλουγου της ιπιτυχημένης μουσικής συναυλίας θα προυτείνουμι τα ιξής:
Θιρμά συγχαρητήρια στους διουργανουτές της ιπιτυχημένης ικδήλουσης.
Θιρμά συγχαρητήρια στα ταλαντούχα μέλη της ουρχήστρας.
Θιρμά συγχαρητήρια στουν μιγάλου κι ταλαντούχου μαέστρου κ. ΔΟΝΤΣΙΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ.
Θιρμά συγχαρητήρια σ’ όλα τα μέλη των δύο χουρωδιών.
Τέλος θιρμά συγχαρητήρια κι στ’ μιγάλη συμμιτουχή κι παρουσία του ένθιρμου μουσικού κοινού της πόλης μας
Σάκης Παγκαρλιώτας
Απ’ τα Κα’τσκάθ’κα
