Εύη Παπαμάρκου, Σχεδιάστρια Θεατρικών Φωτισμών
Οδεύοντας στις τελευταίες μέρες κάθε έτους, είθισται να γίνεται ένας απολογισμός της χρονιάς που πέρασε ο οποίος συνδυάζεται με στόχους-επιθυμίες για το ερχόμενο έτος. Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια η πραγματικότητα που ζει η ανθρωπότητα ξεπερνάει πολλές φορές και τη φαντασία, αλλά οφείλουμε, ο καθένας από την ιδιότητα που πρεσβεύει, να μην μένει απαθής, αλλά να διεκδικεί, να θέτει στόχους και να προσπαθεί να τους υλοποιεί.
Η Τέχνη και το Θέατρο συγκεκριμένα, αποτελεί ένα σημαντικό πυλώνα που οφείλει να δημιουργεί, να παρακινεί, να εμπνέει, να χαράσσει, να μεταλαμπαδεύει, να εξελίσσει, να πρωτοπορεί, να προβληματίζει, να επιμορφώνει, να διαφυλάσσει, να αφουγκράζεται, να άγει τις ψυχές των θεατών, να συνεχίζει. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, γιατί στην πόλη που μεγάλωσα έχουμε το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κοζάνης, ένα πολιτισμικό φάρο επαγγελματικού θεάτρου, ο οποίος αποτέλεσε και αποτελεί μία σημαντική πυξίδα για ανθρώπους με καλλιτεχνικές ανησυχίες που θέλουν να ακολουθήσουν επαγγελματική πορεία στο Θέατρο, όχι μονάχα ως ηθοποιοί, αλλά και ως σκηνογράφοι, μουσικοί, φωτιστές. ενδυματολόγοι, σκηνοθέτες κ.ά. Στη δική μου περίπτωση, αν δεν υπήρχε το ΔΗ,ΠΕ.ΘΕ. μας, ίσως να μην είχα ενασχοληθεί επαγγελματικά με το θεατρικό φωτισμό.
Ο θεατρικός φωτισμός, ως Τέχνη, σε πολλούς φαντάζει άγνωστο πεδίο. Αποτελεί, ωστόσο, έναν πολύ σημαντικό παράγοντα της θεατρικής πράξης και ένα καλό φωτιστικό αποτέλεσμα μπορεί να απογειώσει τη συνολική εικόνα μίας παράστασης. Ο θεατρικός φωτισμός λειτουργεί δραματουργικά, σκηνογραφικά, ”επιβάλλει” πολλές φορές τη συναισθηματική «παλέτα» των θεατών, χωρίς αυτοί να το αντιλαμβάνονται. Ούσα επαγγελματίας φωτίστρια αρκετά χρόνια τώρα και έχοντας την χαρά και την τύχη να κάνω αυτό που αγαπώ και επαγγελματικά, θα ευχόμουν από καρδιάς, το 2026 η Πολιτεία να συμπεριλάβει στις παραστατικές Τέχνες που μπορεί κάποιος να σπουδάσει και τον Θεατρικό Φωτισμό, καθότι μέχρι σήμερα κάποιος που ενδιαφέρεται να σπουδάσει το αντικείμενο, πρέπει να απευθυνθεί σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού (πράγμα που έπραξα κι εγώ). Στην Ελλάδα, οι σπουδές περιορίζονται σε σεμινάρια ή σε μεμονωμένα μαθήματα κάποιων προγραμμάτων προπτυχιακών σπουδών.
Επιστρέφοντας στα της περιοχής μας και στην πρωτόγνωρη και ιστορική φάση που διάγει με την μετάβαση στην μετά λιγνίτη εποχή, η δυνατότητα που δίνεται από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. σε νέους επαγγελματίες να μείνουν ή να έρθουν στην περιοχή τους για ένα χρονικό διάστημα και να δημιουργήσουν αλλά και σε επαγγελματίες από την Αθήνα και άλλες περιοχές της Ελλάδας, είναι σημαίνουσας αξίας. Αφενός δημιουργείται ένας πόλος πολιτισμού και πολιτισμικής αποκέντρωσης και αφετέρου αποτελεί και ένα αναπτυξιακό εργαλείο, λειτουργώντας διτά και προς όφελος της περιοχής και των πολιτών.
Η Τέχνη και όλες τις οι εκφάνσεις διαχρονικά φώτιζαν και τις πιο σκοτεινές περιόδους της Ανθρωπότητας. Για το 2026 εύχομαι ο καθένας από εμάς να αξιοποιήσει το Φως που κρύβει μέσα του.
