Τα θέματα κάλυπταν μεγάλο μέρος της εξεταστέας ύλης και δεν περιείχαν ασάφειες ή παγίδες στη διατύπωση. Ωστόσο, απαιτούσαν ουσιαστική κατανόηση των βασικών οικονομικών εννοιών και όχι απλή απομνημόνευση τύπων και διαδικασιών.
Ιδιαίτερα τα θέματα Γ και Δ προϋπέθεταν ικανότητα σύνδεσης θεωρίας και ασκήσεων, σωστή ερμηνεία των δεδομένων και άνεση στους αλγεβρικούς χειρισμούς. Το Δ θέμα, με τη χρήση ελαστικοτήτων, ανώτατης τιμής και μετατόπισης της ζήτησης, απαιτούσε συνδυαστική σκέψη και καλή γνώση της θεωρίας της αγοράς.
Συνεπώς, τα θέματα ήταν σαφή και δίκαια, αλλά ευνοούσαν τους πολύ καλά προετοιμασμένους μαθητές που είχαν κατανοήσει σε βάθος τη θεωρία και μπορούσαν να την εφαρμόσουν σε σύνθετα προβλήματα.
Η διαβάθμιση της δυσκολίας ήταν ικανοποιητική, με τα πρώτα ερωτήματα να είναι προσιτά στους περισσότερους υποψηφίους και τα τελευταία να λειτουργούν αποτελεσματικά ως κριτήριο διάκρισης των άριστων μαθητών.
Δημήτρης Δεληγιάννης – Οικονομολόγος
