Κάνουν λόγο για εμπαιγμό και ζητούν την εφαρμογή του νόμου
Την έντονη διαμαρτυρία τους για την πολύμηνη εκκρεμότητα γύρω από την επιστροφή τους στην εργασία εκφράζουν 481 πρώην εργαζόμενοι του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, οι οποίοι με ανοιχτή επιστολή καταγγέλλουν κυβερνητική ασυνεννοησία, πολιτικό εμπαιγμό και αδικαιολόγητες καθυστερήσεις στην εφαρμογή νομοθετικής ρύθμισης που, όπως υποστηρίζουν, προβλέπει την παράταση της απασχόλησής τους.
Στην επιστολή τους αναφέρουν ότι εργάστηκαν για 24 μήνες, μέσα σε ένα συνολικό διάστημα 33 μηνών με διαδοχικές παρατάσεις, καλύπτοντας, όπως σημειώνουν, πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, σε μια περίοδο κατά την οποία η χώρα διαχειριζόταν προσφυγικές ροές και γεωπολιτικές κρίσεις.
Οι ίδιοι επικαλούνται τον νόμο 5094/2024 και ειδικότερα το άρθρο 206, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη διάταξη εξασφάλιζε τη νόμιμη παράταση της θητείας τους. Όπως αναφέρουν, παρά το γεγονός ότι επί μήνες λάμβαναν διαβεβαιώσεις πως οι απαιτούμενοι πόροι είχαν εξασφαλιστεί και πως η επιστροφή τους στην εργασία αποτελούσε ζήτημα χρόνου, η διαδικασία δεν προχώρησε.
Σύμφωνα με όσα καταγγέλλουν, επί οκτώ μήνες ενημερώνονταν ότι απομένουν μόνο γραφειοκρατικές διαδικασίες για την επαναπρόσληψή τους, γεγονός που, όπως υποστηρίζουν, τους απέτρεψε από την αναζήτηση άλλης εργασίας. Οι εργαζόμενοι κάνουν λόγο για «ιδιότυπη ομηρία» και υποστηρίζουν ότι στο τελευταίο προγραμματισμένο ραντεβού με αρμόδιους παράγοντες ενημερώθηκαν πως τελικά δεν θα επιστρέψουν στις θέσεις τους, χωρίς να τους δοθεί, όπως αναφέρουν, επίσημη αιτιολόγηση.
Στην επιστολή τους υποστηρίζουν ακόμη ότι το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου αποδίδει την ευθύνη για την καθυστέρηση στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και στη ΔΥΠΑ, ενώ από την άλλη πλευρά, όπως σημειώνουν, δεν έχουν λάβει σαφείς απαντήσεις για την πορεία της υπόθεσης.
Οι 481 εργαζόμενοι θέτουν δημόσια ερωτήματα προς τα αρμόδια υπουργεία σχετικά με την εφαρμογή του νόμου, τη διαχείριση της υπόθεσης και τους λόγους για τους οποίους δεν έχει προχωρήσει η διαδικασία που, κατά την άποψή τους, προβλέπεται από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο.
Παράλληλα, υπογραμμίζουν ότι δεν ζητούν ειδική μεταχείριση, αλλά την εφαρμογή της νομοθεσίας που ψηφίστηκε από τη Βουλή, ενώ εκφράζουν την αντίθεσή τους στο ενδεχόμενο να αποτελέσουν, όπως αναφέρουν, τα θύματα μιας διοικητικής και πολιτικής διαφωνίας μεταξύ υπηρεσιών και υπουργείων.
Κλείνοντας την επιστολή τους, απευθύνουν έκκληση προς τα μέσα ενημέρωσης να αναδείξουν το ζήτημα και ζητούν από την Πολιτεία να δώσει σαφείς απαντήσεις για το μέλλον των 481 εργαζομένων και των οικογενειών τους.
Αναλυτικά η επιστολή:
Με την παρούσα επιστολή, επιθυμούμε να φέρουμε στο φως της δημοσιότητας ένα μνημείο κυβερνητικής ασυνεννοησίας, πολιτικού εμπαιγμού και κοινωνικής αναλγησίας, το οποίο βιώνουμε εδώ και 8 ολόκληρους μήνες 481 οικογένειες εργαζομένων.
Είμαστε οι 481 «αναλώσιμοι» που επί 24 μήνες (σε ένα πραγματικό διάστημα 33 μηνών, γεμάτο σπαστές παρατάσεις και απλήρωτες αναμονές) κρατήσαμε όρθιο το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου. Καλύψαμε πάγιες, διαρκείς και εξαιρετικά κρίσιμες ανάγκες της χώρας, διαχειριζόμενοι τις συνεχείς προσφυγικές ροές και τις γεωπολιτικές κρίσεις, την ίδια ώρα που οι αρμόδιοι δήλωναν αδυναμία στελέχωσης των υπηρεσιών.
Η ίδια η Κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας το δίκαιο του αγώνα μας και τις τεράστιες ελλείψεις, ψήφισε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο τον Τροποποιητικό Νόμο Ν.5094/2024 (Άρθρο 206, ΦΕΚ Α39/13-03-2024). Έναν νόμο που εξασφάλιζε τη νόμιμη παράταση της θητείας μας και τη στήριξη ευάλωτων ομάδων ανέργων της κατώτερης μισθολογικής βαθμίδας.
Και κάπου εδώ ξεκινάει το θέατρο του παραλόγου και της πολιτικής κοροϊδίας:
Επί 8 ολόκληρους μήνες, κυβερνητικοί αξιωματούχοι, γενικοί γραμματείς και στελέχη των Υπουργείων μας χτυπούσαν φιλικά την πλάτη. Μας διαβεβαίωναν σε όλους τους τόνους ότι «οι πόροι είναι εξασφαλισμένοι», ότι «η επιστροφή μας είναι ζήτημα ημερών» και ότι «το μόνο που καθυστερεί είναι κάποιες τυπικές γραφειοκρατικές λεπτομέρειες». Μας κράτησαν σε μια ιδιότυπη ομηρία, αποτρέποντάς μας από το να αναζητήσουμε άλλη εργασία, τρέφοντάς μας με ψεύτικες ελπίδες.
Η κορύφωση του εμπαιγμού σημειώθηκε στο τελευταίο προγραμματισμένο ραντεβού, όπου υποτίθεται θα ρυθμίζονταν οι τελικές λεπτομέρειες της επιστροφής μας. Εκεί, με μια κυνική και αιφνιδιαστική ανατροπή, μας ανακοινώθηκε απλά πως «δεν θα επιστρέψετε», χωρίς καμία απολύτως σοβαρή ή επίσημη αιτιολογία!
Το παιχνίδι με το «μπαλάκι των ευθυνών»:
Σήμερα, το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, προκειμένου να βγάλει την ουρά του έξω, επιλέγει να «πετάει το μπαλάκι» των ευθυνών στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και στη ΔΥΠΑ, ισχυριζόμενο ότι εκείνοι μπλοκάρουν τις διαδικασίες. Από την άλλη πλευρά, η ΔΥΠΑ και το Υπουργείο Εργασίας σφυρίζουν αδιάφορα.
Ρωτάμε, λοιπόν, δημόσια τους αρμόδιους Υπουργούς:
Για ποιο λόγο ψηφίζονται νόμοι στην Ελλάδα αν είναι να μην εφαρμόζονται; Ο Ν.5094/2024 ψηφίστηκε για να εφαρμοστεί οριζόντια και αξιοκρατικά ή μήπως ήταν απλώς ένα προεκλογικό πυροτέχνημα για να μας κρατάει σιωπηλούς;
Ποιος διοικεί τελικά αυτό το κράτος; Είναι δυνατόν δύο Υπουργεία της ίδιας Κυβέρνησης να επιδίδονται σε ένα ατέρμονο πινγκ-πονγκ ευθυνών στην πλάτη 481 ανθρώπων που ανήκουν στην πλειοψηφία τους σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες;
Με ποιο δικαίωμα καταδικάζετε 481 οικογένειες στην ανεργία και την ανέχεια, την ίδια ώρα που οι υπηρεσίες του Υπουργείου Μετανάστευσης «κραυγάζουν» για έλλειψη έμπειρου προσωπικού;
Δεν ζητάμε χάρη. Ζητάμε την εφαρμογή του Νόμου του Κράτους. Αρνούμαστε να γίνουμε τα θύματα μιας υπόγειας γραφειοκρατικής κόντρας και της κυβερνητικής ασυνεννοησίας.
Καλούμε τα μέσα ενημέρωσης να αναδείξουν τον εμπαιγμό που υφιστάμεθα και να αναγκάσουν τους υπεύθυνους να δώσουν, επιτέλους, καθαρές απαντήσεις.









