Υπάρχουν τατουάζ που ξεκινούν με μια μεγάλη ιστορία. Και υπάρχουν εκείνα που ξεκινούν με μια μόνο φωτογραφία. Ένα κινητό ανοίγει.
Ένας σκύλος.
Μια γάτα.
Ένα άλογο.
Και σχεδόν πάντα η επόμενη φράση είναι η ίδια.
«Έφυγε πριν από λίγους μήνες.»
Εκεί καταλαβαίνω πως δεν πρόκειται απλώς για άλλο ένα τατουάζ. Πρόκειται για έναν αποχαιρετισμό.
Στη δουλειά μου έχω δει πολλούς ανθρώπους να επιλέγουν να κρατήσουν το αγαπημένο τους ζώο πάνω στο σώμα τους. Δεν επιλέγουν όλοι ένα πορτρέτο. Άλλοι ζητούν μόνο το όνομά του. Άλλοι μια μικρή πατουσίτσα. Μια σιλουέτα.Μια ημερομηνία. Ένα αγαπημένο παιχνίδι.
Μερικές φορές αρκεί ένα τόσο μικρό σύμβολο για να χωρέσει μια ολόκληρη σχέση. Η σχέση ενός ανθρώπου με το ζώο του δύσκολα περιγράφεται σε κάποιον που δεν την έχει ζήσει.
Δεν βασίζεται στις λέξεις. Βασίζεται στην παρουσία. Στο βλέμμα που σε περίμενε κάθε φορά που γύριζες σπίτι. Στη χαρά που δεν χρειαζόταν λόγο. Στη σιωπηλή συντροφιά μιας δύσκολης μέρας.Όταν αυτά τα ζώα φεύγουν, δεν χάνεται μόνο μια καθημερινή συνήθεια. Χάνεται μια παρουσία που είχε γίνει κομμάτι της ζωής μας.
Έχω δει ανθρώπους να χαμογελούν την ώρα που μου διηγούνται μια αστεία ιστορία για τον σκύλο τους. Άλλους να δακρύζουν όταν κοιτούν τη φωτογραφία της γάτας τους. Κάποιους να μη λένε σχεδόν τίποτα. Και όμως, μέσα σε αυτή τη σιωπή λέγονται πολλά. Δεν νιώθω ποτέ πως χαράζω απλώς μια εικόνα. Χαράζω μια ανάμνηση. Μια σχέση. Χρόνια συντροφιάς.
Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται την ανάγκη να κρατήσουν ένα μικρό κομμάτι αυτής της αγάπης μαζί τους. Όχι επειδή φοβούνται ότι θα ξεχάσουν. Αλλά επειδή υπάρχουν παρουσίες που συνεχίζουν να μας συνοδεύουν, ακόμη κι όταν δεν είναι πια δίπλα μας.
Αυτά τα τατουάζ δεν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν. Δεν είναι τα μεγαλύτερα ούτε τα πιο περίπλοκα. Είναι όμως από εκείνα που κουβαλούν τη μεγαλύτερη σιωπή. Και πολλές φορές, τη μεγαλύτερη αγάπη.
Γιατί υπάρχουν δεσμοί που δεν χρειάστηκαν ποτέ λέξεις για να γίνουν οικογένεια. Και όταν έρθει η ώρα του αποχαιρετισμού, ένα όνομα, μια μικρή πατουσίτσα ή ένα πορτρέτο δεν είναι απλώς μελάνι. Είναι ένας τρόπος να πεις:
«Σε ευχαριστώ που περπάτησες ένα κομμάτι της ζωής μου μαζί μου.»
Γιώτα Κουτσώνα Καλλιτέχνιδα Tattoo & Ιδιοκτήτρια του The Lighthouse Tattoo
