Άλλο ένα καμπανάκι για το δημογραφικό. Ο αριθμός των παιδιών που φοιτούν σε δημοτικά σχολεία, μειώθηκε κατά 26.891 ψυχούλες. Μια ολόκληρη πόλη. Το 2010 οι εγγεγραμμένοι μαθητές στα δημοτικά ήταν 633.291. Το 2021 μειώθηκαν σε 606.400. Αν το ποσοστό 4,24% φαίνεται …ασήμαντο σε κάποιους, αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν αντιληφθεί το πρόβλημα. Και αν μεν είναι πολίτες, μικρό το κακό. Αλλά φοβάμαι ότι είναι αρκετοί οι πολιτικοί μας, που έχουν «άγνοια κινδύνου».

Τι χρειάζεται για να τολμήσει ένα ζευγάρι να «φέρει στον κόσμο» μια καινούργια ζωή; Πολλά και διάφορα. Αλλά ας σταθούμε, σήμερα, μόνο σε ένα. Το πρωταρχικό. Να έχει την δυνατότητα να στεγάσει την καινούργια οικογένεια. Να μπορεί, αν όχι να αγοράσει, τουλάχιστον να ενοικιάσει ένα διαμέρισμα, που δεν θα του «ρουφάει» το ήμισυ των μηνιαίων αποδοχών του. Κάτι που, δυστυχώς, είναι τελείως ασύμβατο με την διαμορφούμενη πραγματικότητα στην αγορά ακινήτων.

Σήμερα, οι τιμές έχουν πάρει και πάλι των ανήφορο. Έχουν ανέβει κατά 45% μέσα σε τέσσερα χρόνια. Μόνο μέσα στο 2022 η αύξηση έφτασε στο 11%.

Φεβρουάριο, δηλαδή καταχείμωνο του 1990 βρισκόμασταν για μια εβδομάδα στην Στοκχόλμη. Και η σύζυγος μου απορούσε για το πόσες πολλές γυναίκες κυκλοφορούσαν με τα βρεφικά καροτσάκια τους στους δρόμους. Η απάντηση ήταν -και παραμένει- απλή:

*** Εδώ ένα «καλά αμειβόμενο» ζευγάρι εργαζομένων, με ονομαστικό συνολικό μηνιαίο εισόδημα 4000 ευρώ, έχοντας δυο παιδιά, θα πρέπει, αφού το κράτος του πάρει σχεδόν τα μισά, να πληρώσει με τα υπόλοιπα: Ενοίκιο, λογαριασμούς, σπούσες παιδιών, από τον  παιδικό σταθμό ως τα φροντιστήρια και την επιμόρφωση παιδιών (ξένες γλώσσες, μουσική κλπ).

*** Εκεί, στο αντίστοιχο ζευγάρι παίρνουν το 48%. Δηλαδή τις 1920 από τις 4000. Άλλα δεν έχουν να ξοδεύουν ούτε πεντάρα, είτε για περίθαλψη, είτε για σπουδές, στις οποίες περιλαμβάνονται και οι ξένες γλώσσες και η πολιτιστική επιμόρφωση. Ενώ, με την οργανωμένη δόμηση, που είναι έργο της αυτοδιοίκησης, προσφέρονται κατοικίες με ένα λογικό ενοίκιο στο οποίο περιλαμβάνονται και τα έξοδα θέρμανσης και ύδρευσης.

Δείξτε μου, εδω, έναν δήμαρχο που πρόσφερε φθηνή στέγη, μέσω οργανωμένης δόμησης στους δημότες του.