Λέξη κλειδί "Μασσαβέτας"

Προκαλούν μόνο ζημιά, όταν παίζουν τους δικαστές

Η τελευταία εξέλιξη στην υπόθεση της Novartis επιβεβαιώνει μια απλή αλλά και πικρή αλήθεια: Οσάκις οι πολιτικοί, στα πλαίσια εξυπηρέτησης των κομματικών τους σκοπιμοτήτων, αναλαμβάνουν καθήκοντα …εισαγγελέων και δικαστών, με την γνώστη «φάμπρικα» των «εξεταστικών» η των «προανακριτικών» επιτροπών, το σύνηθες αποτέλεσμα είναι να «χαθεί η μπάλα». Διότι, όσο χρόνο διαρκούν αυτές οι διαδικασίες, παρεμποδίζονται οι φυσικοί εισαγγελείς και δικαστές να κάνουν την δουλειά τους. Με συνηθέστερη κατάληξη να πανηγυρίζουν

Γιαννάκη, Ελενίτσα, μάσκα να πάρετε

Σε γραπτά κείμενα, γελοιογραφίες και παρλάτες επιθεωρήσεων, όταν ήθελαν να σατιρίσουν την τυπική Ελληνίδα μάνα για τον υπερπροστατευτισμό της, χρησιμοποιούσαν μια γνωστή «ατάκα»: Ζακέτα να πάρεις. Που μπορεί να εκτοξεύεται και μέσα στον καύσωνα του Θέρους, όχι μόνο προς ανήλικα παιδιά, αλλά και προς άτομα ωριμότερης ηλικίας. Διότι, για την μάνα, τα παιδιά παραμένουν «παιδιά» ανεξαρτήτως ηλικίας.  Αν βάλουμε στην θέση της υπερπροστατευτικής μαμάς μια στοιχειωδώς προστατευτική πολιτεία, εκείνο που

Τι πήρε Στη Μαδρίτη Ο Έρντογαν Και τι εμείς

Ανάγκη ψύχραιμης αποτίμησης των αποφάσεων της συνόδου του ΝΑΤΟ. Να δούμε τι απέσπασε ο «σουλτάνος» και τι απέμεινε για εμάς. Οι εκβιασμοί και τα ανατολίτικα παζάρια απέδωσαν στον Ταγίπ Έρντογαν εκείνα που επεδίωκε, πριν δώσει την συγκατάθεση του για την διεύρυνση του ΝΑΤΟ με την είσοδο Σουηδίας και Φιλανδίας: *** Οι δυο νεοφώτιστες  χώρες της συμμαχίας αναγνώρισαν ως εύλογες τις αξιώσεις της Τουρκίας και υπόσχονται να αντιμετωπίσουν ως «τρομοκράτες» όσους

Δύο ήττες, χωρίς μία παραίτηση

Υποτίθεται ότι ένα βασικό εθνικό μας γνώρισμα είναι το φιλότιμο. Οπότε είναι εύλογο να περιμένουν οι πολίτες, όταν κάποιοι διοικούντες, πολιτικοί ή υπηρεσιακοί παράγοντες, κάνουν την …πατάτα, να υποβάλλουν και τις παραιτήσεις τους. Αμ δε.  *** Η ΔΕΗ έχει μια προκλητικώς χρυσοπληρωμένη διοίκηση.  Μόνο το …μεροκάματο του διευθύνοντος συμβούλου είναι της τάξεως των δέκα χιλιάδων ευρώ (άνω των 350.000 ετησίως). Μια διοίκηση που αποφασίζει να δώσει και μπόνους στον εαυτό

Σας έπιασαν στον ύπνο… σε εταιρικά σεντονάκια

Κακά τα ψέματα κ. Πρόεδρε. Εδω έχει γίνει άκρως επικίνδυνη «πατάτα». Και την ευθύνη την φέρει εξ ολοκλήρου η κυβέρνηση σας. Η Τουρκία, με πρόσχημα μια τουριστική διαφημιστική εκστρατεία, επιχειρεί να επιβάλει αλλαγή του ονόματος του Αιγαίου σε …Τουρκοαιγαίο. Και δεν το επιχειρεί απλώς. Το πέτυχε ήδη σε σημαντικό βαθμό, αφού απέσπασε την αποδοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δηλαδή και της Ελλάδας και της Κύπρου. Διότι στο όργανο που αποδέχθηκε το

Το νεφέλωμα περί εκλογών προκαλεί ήδη τεράστια ζημιά

Κάθε λογικός άνθρωπος θα συμφωνήσει προθύμως, τόσο μαζί σας κ. Πρόεδρε, όσο και με τον υπουργό σας των Οικονομικών, ότι η χώρα δεν αντέχει μια παρατεταμένη, δωδεκάμηνη προεκλογική περίοδο. Ούτε η οικονομία, ούτε η δημόσια διοίκηση, ούτε και ο κοινωνικός βίος το αντέχουν. Και όμως. Το κλίμα που διαμορφώνεται, εκεί ακριβώς οδηγεί. Σε μια παρατεταμένη, διαλυτική των πάντων, προεκλογική περίοδο.  Θα ήταν σαν να κοροϊδεύετε και τον εαυτό σας και

Γυαλιστερά σκουπίδια και καφρίλα

Κάποιοι, διαβάζοντας την σημερινή στήλη, ίσως αναρωτηθούν καλοπίστως: Μα είναι δυνατόν να ασχολούμεθα με τους …τράπερς και τα καμώματα τους, όταν η κοινωνία αντιμετωπίζει τόσο σοβαρά προβλήματα; Δυστυχώς, η απάντηση είναι απλή: Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της κοινωνίας μας είναι το γεγονός ότι όχι απλώς υπάρχουν, αλλά υπερπροβάλλονται σε κάθε ευκαιρία, αυτά τα γυαλιστερά σκουπίδια, τα πεποικιλμένα περιττώματα, τόσον ώστε να ακολουθούνται από χλιδές νεαρών ατόμων, αμφοτέρων των φύλλων.

Δυτ. Βαλκάνια: Ο πονοκέφαλος της Ε. Ένωσης

Κρίσιμη Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ. Ιδίως για την γειτονιά μας. Τι θα γίνει με την προοπτική ένταξης των Δυτικών Βαλκανίων, στην ευρωπαϊκή «οικογένεια»; Η Ελλάδα προσήλθε στην Σύνοδο αυτή με μια καθαρή θέση: Υποστηρίζουμε σταθερώς την ένταξη αυτών των χωρών. Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, την ένταξη, σε πρώτη φάση, της Αλβανίας και της Βόρειας Μακεδονίας. Διότι η προοπτική αυτή δεν είναι τόσο άμεση για

Γέμισε ο τόπος ψίχουλα

Από εδώ η «πλατφόρμα» για την μια επιδότηση. Από εκεί η «εφαρμογή» για την άλλη. Αν το δεις από μία άποψη θα πεις «γέμισε ο τόπος επιδοτήσεις». Σε εργαζόμενους, σε ανέργους, επιχειρηματίες,  καύσιμα, ηλεκτρικό, ενοίκια, κλιματιστικά και ψυγεία, ηλεκτρονικούς υπολογιστές και σε πολλά άλλα. Αν όμως το δεις με την οπτική του ΣΥΡΙΖΑ και των οργάνων του δεν σου μένει παρά μια μόνο παραδοχή: «Γέμισε ο τόπος ψίχουλα». Αυτό το

Ανάγκα και θεοί… καίνε τώρα κάρβουνο

Διαβάζω και τρίβω τα μάτια μου. Και δεν μου μένει τίποτε άλλο παρά να ψιθυρίζω αυτό που έλεγε μερικές φόρες η «Λωξάνδρα» στο ομότιτλο βιβλίο της Μαρίας Ιορδανίδου,αλλα και η Μάνα μου: «Τα ύστερα του κόσμου. Ήρθανε τα πάνω κάτω».  Αντιγράφω από την «Ντόιτσε Βέλε»: «Ποιος θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί πριν λίγο καιρό ότι ένας υπουργός από το κόμμα των Πρασίνων θα επέστρεφε στην ουσία στον λιθάνθρακα για να

Όταν η αποχή γιγαντώνεται, τότε κερδίζουν οι «λαϊκιστές»

Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών στην Γαλλία διαμορφώθηκε, πρωτίστως, από όλους εκείνους οι οποίοι αρνήθηκαν να προσέλθουν στις κάλπες. Έτσι διαμορφώνεται μια ένα πραγματικότητα. Κατά την οποία ο πρόεδρος Μακρόν δεν θα έχει την δυνατότητα να ασκήσει την εξουσία κατά τρόπο που να του επιτρέπει να εφαρμόσει το πρόγραμμα του, αν οι μετριοπαθείς «Ρεπουμπλικάνοι», του αλλοτινού κόμματος του στρατηγού Ντε Γκωλ, δεν συμπράξουν μαζί του. Για την δική μας πολιτική

Γιατί τώρα «λούζομαι» τα συνθήματα της νιότης μου

Αμέτρητες φορές, στην διάρκεια της εφηβείας και της νιότης μου, πορεύθηκα προς την αμερικανική πρεσβεία, είτε οπουδήποτε αλλού κατευθύνονταν οι πορείες των «Λαμπράκηδων», ή της Αριστεράς γενικώς, ανακράζοντας με πάθος το σύνθημα «Έξω τώρα οι Αμερικάνοι». Και τώρα τι κάνω; Αναγκάζομαι να το κάνω …γαργάρα. Να το λουστώ. Με αναγκάζει η πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα κατά την οποία η μόνη δύναμη που «τραβάει τα αυτιά» του γιαλαντζί σουλτάνου της Άγκυρας, είναι

Μπουκώστε τον να μη δαγκώνει

Πολλά λέγονται και γράφονται για το πώς αποκτήθηκε η αμύθητη περιουσία του Γιώργου Τράγκα. Όλα όμως περιστρέφονται γύρω από μιαν αφελή, αν όχι και κουτοπόνηρη, παραδοχή. Ότι στην όλη ιστορία υπάρχει μόνον ένας «κακός». Ο συγκεκριμένος πολύφερνος επιχειρηματίας, ως «μαέστρος των εκβιασμών». Είτε τα θύματα του ήταν επιχειρηματίες, που το «τα έριχναν» για να πάψει να ασχολείται μαζί τους, είτε και πολιτικοί. Και όταν αναφερόμαστε σε πολιτικούς είναι αυτονόητο ότι

Νέα αμαρτία: Μην τρωτέ τα χταπόδια

Ένας λόγος που δεν τα πάω καλά με τις θρησκείες και τα ιερατεία είναι το ότι, από καταβολής κόσμου, εφευρίσκουν διαρκώς αιτίες και αφορμές για να φορτώνουν ενοχές τους απλούς ανθρώπους. Να γεμίζουν την ζωή τους απαγορεύσεις και «μη». Η παράβαση των όποιων συνιστά «αμαρτία». Ήτοι σε στέλνει κατευθείαν στα εκδοτήρια εισιτηρίων για την κόλαση.  Τις μεταπολεμικές δεκαετίες, όταν οι δυτικές κοινωνίες ζούσαν την αποθέωση της ευμάρειας και της υπερκατανάλωσης,

Ο κυνισμός της διεθνούς διπλωματίας

Να λέμε του στραβού το δίκιο. Πάλι καλά που υπάρχει και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που καταδικάζει τις τουρκικές προκλήσεις, με τις διαρκείς απειλές και τους «τσαμπουκάδες» του Ταγίπ Έρντογαν και των εταίρων του, εναντίον της χώρας μας. Διότι, αν περιμέναμε από άλλους φορείς, είτε πρόκειται για κάποιες από τις κυβερνήσεις εταιρικών μας χωρών, είτε από την ηγεσία της συμμαχίας στην οποία ανήκουμε –το ΝΑΤΟ- και για την οποία ξοδεύουμε, σε

Όλοι οι… μια γενιά

Ξέρω. Εκεί που είναι οι τελίτσες, κάποιοι θα σπεύσετε να συμπληρώσετε την παροιμία με την λέξη «γύφτοι». Εγώ το απέφυγα. Διότι, διαφορετικώς, κινδύνευα να κατηγορηθώ για «ρατσισμό», εναντίον των «ρομά». Άλλωστε ο τίτλος δεν αναφέρεται σε παρίες της διεθνούς κοινότητας. Αλλά σε πολύ κορυφαίες περιπτώσεις. Σε άτομα με …αυτοκρατορικά σύνδρομα. Διότι ο ένας ονειρεύεται πως είναι τσάρος και ο άλλος ορέγεται να είναι σουλτάνος.       Τι σύμπτωση. Αυτή την χρονική

Ας πάψουμε να είμαστε μόνο πελάτες

Αναγκαίες οι συμφωνίες με την Γάλλια, τις ΗΠΑ, την Γερμανία για τα εξοπλιστικά προγράμματα. Το ότι είναι επιτυχείς πιστοποιείται περιτράνως από το πόσο έχουν ενοχλήσει το καθεστώς της Άγκυρας. Άχρι βαθμού …λύσσας. Μόνο που ο λογαριασμός είναι πολύ βαρύς για τις πλάτες των Ελλήνων φορολογουμένων. Και το σημείο των συμφωνιών αυτών που επιδέχεται πολιτικής κριτικής είναι ότι δεν καταφέραμε, όπως είχε επιχειρηθεί παλιότερα, να αποσπάσουμε κάποια «αντισταθμιστικά οφέλη». Κάποια τμήματα,

Σε τι κόσμο θα ζήσουν;

Χαζεύω τις φωτογραφίες των εγγονών μου. Και κυριεύομαι από ανάμεικτα αισθήματα. Από την μια η χαρά του χαζοπαππού. Και από την άλλη ο φόβος για το αύριο. Διότι ζούμε σε ένα κόσμο συνεχών ανατροπών. Τόσο ώστε να διερωτάται, και να ανησυχεί, ο κάθε ένας, σε τι κόσμο θα μεγαλώσουν τα παιδιά ή τα εγγόνια μας. *** Ο κόσμος άλλαξε άρδην στην δεκαετία του ‘90, όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση, και,

Γιατί σερβίρουν ξανά, ένα πιάτο που έχει ξινίσει;

Εδω ο κόσμος καίγεται, με τις συνέπειες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Εδω η Ελλάδα καίγεται, κατά τόπους, κυριολεκτικώς, με τις πυρκαγιές να έχουν ξεκινήσει τον πύρινο δρόμο τους, και τους αρμόδιους για την προληπτική πολιτική προστασίας των δασών και των οικισμών να δείχνουν ο ένας τον άλλο, για το ποιος ευθύνεται για το ότι δεν είχε γίνει αποψίλωση των ξερόχορτων στην Βούλα.  Εδω η Ελλάδα «καίγεται», μεταφορικώς,  με τον

Το κάθε πράγμα με το όνομα του χωρίς μισόλογα

Έως πριν από τρεις ημέρες αισθανόμουν μια πικρή μοναξιά. Διότι ήμουν ο μόνος που τολμούσα, ενυπογράφως, να γράφω ότι ο Γιώργος Τράγκας, ΔΕΝ ΗΤΑΝ δημοσιογράφος, αλλά ένας αδίστακτος επιχειρηματίας, με εκπληκτικές επιδόσεις στο «νταραβέρι» των εκβιασμών, με τους οποίους επιτύγχανε να «του τα ρίχνουν» και πολιτικοί –όχι βεβαίως από την τσέπη τους, αλλά από το δημόσιο χρήμα- και μεγαλοεπιχειρηματίες.    Ευτυχώς, βγήκε και κάποιος άλλος, παλιός και καλός συνάδελφος, ο