Ο επικεφαλής του Γραφείου του Ευρωκοινοβουλίου στην Ελλάδα μιλά στα podcast του «Χ»

Ο επικεφαλής του Γραφείου του Ευρωκοινοβουλίου στην Ελλάδα Κώστας Τσουτσοπλίδης, μιλά, στο πλαίσιο των podcast του «Χ» για το πόσο Ευρωπαίοι νιώθουμε ως Έλληνες και δίνει μερικές εξηγήσεις για την αντιφατική σχέση μας με την Ευρώπη.

Τελικά οι Έλληνες τι σκέφτονται για την Ευρώπη; Πόσο Ευρωπαίοι νιώθουμε;

Νιώθουμε λιγότερο Ευρωπαίοι από όσο είμαστε. Είναι μια διαδικασία αναπροσδιορισμού της σχέσης μας. Πριν την οικονομική κρίση, στις μετρήσεις, φαινόμασταν από τους πιο φιλοευρωπαίους. Στην πράξη αποδεικνύεται ότι ήμασταν έτσι βλέποντας τα οφέλη και όχι τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμμετοχή μας στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Όταν ζήσαμε την δεκαετή οικονομική κρίση, στην αρχή αυτό εκδηλώθηκε με θυμό και πτώση του φιλοευρωπαϊκού ποσοστού και μετά το 2015 είχαμε μεγάλη, σταθερή ανάκαμψη. Το τελευταίο διάστημα με τις ανακατατάξεις, έχουμε πάλι δυσκολίες σε αυτό το επίπεδο.

Πάντοτε, ωστόσο, ήταν αντιφατική η σχέση μας με την Ευρώπη. Υποστηρίζαμε κάτι που δεν καταλαβαίναμε, όπως αποδεικνύεται. Είχαμε ελλιπή εικόνα. Ίσως, δεν καταλαβαίνουμε πολλά πράγματα σχετικά με το πως λειτουργεί η παγκόσμια σκακιέρα. Πολλές φορές αυτά που προσλαμβάνουμε ως δυσανάγνωστες καταστάσεις, τα «φορτώνουμε» στην Ευρώπη και θεωρούμε δεδομένα πολλά από αυτά που μας δίνει η Ευρώπη, παραγνωρίζοντας το τι θα συνέβαινε χωρίς αυτή.

Είστε αισιόδοξος ότι τα φιλοευρωπαϊκά ποσοστά θα αυξηθούν;

Γενικά, είμαστε πολύ χαμηλά σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Μια μεγάλη πλειοψηφία των Ευρωπαίων είναι υπέρ του εγχειρήματος. Οι Έλληνες έχουμε δύσκολη σχέση. Πλειοψηφικά θέλουμε να μείνουμε στην Ε.Ε., γιατί προφανώς και δεν βλέπουμε εναλλακτική εκτός. Εκεί εδράζω και την αισιοδοξία μου ότι η σχέση αυτή θα βελτιωθεί.

Ποιες είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη;

Από τη φύση της, ως εγχείρημα, η ΕΕ είναι ένα εν εξελίξει πρότζεκτ. Είναι σαν οικοδομή που χτίζεται χωρίς σχέδιο, αλλά ως άθροισμα των απαντήσεων που δίνει σε διαδοχικές κρίσεις. Αφού απάντησε ικανοποιητικά στα αρχικά ερωτήματα που της είχαν τεθεί, εξασφαλίζοντας ειρήνη και βοηθώντας πολλούς να στερεώσουν τη δημοκρατία τους, αλλά και δημιουργώντας συνθήκες ευημερίας, έγινε ένα ελκυστικό σημείο του πλανήτη εξ ου και από μια μικρή κοινότητα των έξι μελών έγινε των 27.

Σήμερα, αντιμετωπίζουμε νέου είδους προκλήσεις. Άρα, η Ευρώπη είναι το μόνο διαθέσιμο όχημα για την πρόοδό μας σ’ έναν κόσμο που απαιτεί μεγάλες προσαρμογές και στον οποίο αντιμετωπίζουμε νέες απειλές. Επιτελεί, λοιπόν, έναν κρίσιμο ρόλο. Από εκεί που ήταν συμφέρον συνεταιρισμός έχει γίνει συνθήκη για να επιβιώσουμε σ’ έναν καινούργιο κόσμο που έρχεται.

Πόσο δύσκολο είναι να κοινωνηθεί στους πολίτες το ευρωπαϊκό όραμα;

Υπήρχε πάντα μια δυσκολία να κοινωνηθεί στους πολίτες αυτό που συμβαίνει στην ΕΕ. Είναι ένα μόρφωμα που δεν μοιάζει με αυτή τη θεσμική συγκρότηση που έχουμε συνηθίσει στις χώρες μας. Είναι ένα πείραμα. Πράγματι είναι ένα μεγάλο μέγεθος, η Ε.Ε. είναι ένα ηπειρωτικό μόρφωμα των 500 εκ. ανθρώπων, στο οποίο είναι δύσκολο ο πολίτης να αισθανθεί κοντά στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Έχει, όμως, θετικό αποτύπωμα γιατί βασίζεται σε μια έννοια ισοπολιτείας, στην οποία όλοι κάθονται και συναποφασίζουν.

Τα ζητήματα ανταγωνισμού χωρών στη δική μας κοινότητα λύνονται χωρίς την αγριότητα της επιβολής του ισχυρού χωρίς κανόνες. Περάσαμε μια κρίση κι έχουμε μια ανάκαμψη. Εμείς δεν είμαστε η τυπική περίπτωση. Ως Έλληνες έχουμε κάνει την κεντρική επιλογή να ανήκουμε εκεί και δεν την θέτουμε εν αμφιβόλω. Από ‘κει και πέρα αυτό που χρειαζόμαστε είναι να συνέλθουμε από την τραυματική εμπειρία των δέκα ετών και να πάμε παρακάτω. Χρειαζόμαστε χρόνο ίασης από τις αλλεπάλληλες κρίσεις. Είναι κρίσεις που θα μας ερχόταν έτσι κι αλλιώς. Φανταστείτε να μην είχαμε την Ε.Ε. και την πρόσβαση στα εμβόλια ή αυτό το τεράστιο χρηματοδοτικό εργαλείο που είναι για την ανασυγκρότηση της οικονομίας μας. Αυτή τη στιγμή το ταμείο ανάκαμψης προσφέρει όχι μόνο χρήματα, αλλά κι ένα έτοιμο μοντέλο που λέει ότι πρέπει να ξαναχτίσουμε μια οικονομία πράσινη, ψηφιακή και δίκαιη. Έξω από έναν ισχυρό πόλο δεν μπορούμε να διαχειριστούμε μεγάλες προκλήσεις.

Το ενδιαφέρον μας θα πρέπει να στρέφεται σε μια ανάπτυξη που πρέπει να είναι δίκαιη και συμπεριληπτική για τη δημοκρατία και την ποιότητα της δημοκρατίας ενάντια σε λαϊκισμούς και άλλους που την επιβουλεύονται.

 

 

Σωκράτης Μουτίδης  xronos-kozanis.gr