Τα Λασσάνεια συμπληρώνουν 44 χρόνια. Το πρόγραμμα απλώνεται συνήθως από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο, στην πόλη και στις κοινότητες, με μουσική, θέατρο, βιβλίο, τεχνολογία, αθλητισμό και δράσεις για όλες τις ηλικίες.
Η διάχυση είναι γενικά θετική. Αρκεί όμως για να μιλήσουμε για κάποια μορφή πολιτιστικής αναβάθμισης μέσω των προσπαθειών του Δήμου;
Η σύγκριση με πόλεις ανάλογου μεγέθους & χαρακτηριστικών είναι πάντα χρήσιμη. Δεν πρόκειται για ίδια φεστιβάλ, αλλά για διαφορετικές επιλογές πολιτιστικής στρατηγικής: πχ η Ξάνθη έδωσε στις Γιορτές Παλιάς Πόλης καθαρή ταυτότητα, συνδέοντας τον ιστορικό χώρο, τους συλλόγους, τη νεολαία και την τοπική γεύση. Η Καλαμάτα μετέτρεψε το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού σε διεθνή θεσμό. Τα Τρίκαλα συνδέουν το καλοκαιρινό τους πρόγραμμα με θέατρο, κινηματογράφο και δράσεις στα χωριά.
Και η Κοζάνη; Τα Λασσάνεια αποκτούν ισχυρότερο πολιτιστικό στίγμα ή απλώς περισσότερες ή λιγότερες εκδηλώσεις;
Για τους πολλούς, για τους λίγους ή για όλους;
Υπάρχει άραγε μια σταθερή καλλιτεχνική επιμέλεια & στρατηγική, αξιολόγηση αποτελεσμάτων και μια χρηματοδότηση που αξίζει ένας θεσμός 44 ετών και ένας αριθμός δημοτών που συχνά διψούν για ένα “καλό πρόγραμμα”;
Πόσο επηρεάζει η κουλτούρα των εκάστοτε αιρετών τον προγραμματισμό και τα πλάνα των στελεχών που επιμελούνται τον σχεδιασμό και τη απαραίτητη διοικητική κάλυψη των διαδικασιών;
Μπροστά ή προς τα πίσω;
Πόσο μετράει η γνώμη μας, όσων συμμετέχουν και δεν συμμετέχουν στις κατά καιρούς εκδηλώσεις;
Τη λέμε επιτέλους με ψυχραιμία και τεκμηριωμένα εκεί και όταν πρέπει, ή να περιμένουμε στωικά για τον επόμενο Advanced Νιάημερο, ενισχυμένο με χαλβάδες Φαρσάλων, ποικιλία χαλιών και εσωρούχων από την Ασία;
Κώστας Καραμάρκος
