Προϊόντα, υπηρεσίες και οι άνθρωποι που βρίσκονται πίσω τους
Η Εμποροβιοτεχνική και Γεωργική Έκθεση επέστρεψε στα Κοίλα έπειτα από δέκα χρόνια. Για τις επιχειρήσεις που συμμετέχουν, η επιστροφή της σημαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο καθώς τους δίνει χώρο για να δείξουν τη δουλειά τους και χρόνο για να μιλήσουν γι’ αυτήν με τους επισκέπτες. Πίσω από τους πάγκους βρίσκονται οι άνθρωποι που παρήγαγαν, κατασκεύασαν, επέλεξαν ή έφεραν εκεί όσα παρουσιάζουν. Αυτοί δίνουν στην έκθεση τον χαρακτήρα της.
Στην 34η διοργάνωση συμμετέχουν περισσότεροι από 110 εκθέτες, κυρίως μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Οι περισσότερες προέρχονται από την Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης, ενώ συμμετέχουν επιχειρήσεις από την υπόλοιπη Δυτική Μακεδονία και από άλλες περιοχές της χώρας. Η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη έχει δικό της περίπτερο ως τιμώμενη Περιφέρεια. Η γεωγραφική αυτή συνάντηση δίνει στους επισκέπτες την ευκαιρία να γνωρίσουν δουλειές που ξεκινούν από διαφορετικούς τόπους και φτάνουν για λίγες ημέρες στον ίδιο χώρο.
Εξίσου μεγάλη είναι η απόσταση ανάμεσα στα αντικείμενα των εκθετών. Τρόφιμα και προϊόντα της αγροτικής παραγωγής βρίσκονται δίπλα σε είδη για το σπίτι, κατασκευές και υλικά. Υπάρχουν αγροτικά μηχανήματα και οχήματα, εξοπλισμός και τεχνολογικές εφαρμογές, υπηρεσίες για επιχειρήσεις, εκπαιδευτικές προτάσεις, χειροποίητες δημιουργίες και περίπτερα φορέων. Ο επισκέπτης μπορεί να ξεκινήσει από ένα προϊόν που γνωρίζει και, λίγα βήματα αργότερα, να σταθεί μπροστά σε μια υπηρεσία για την οποία δεν είχε ως τώρα σαφή εικόνα.
Εκεί αρχίζει η συζήτηση. Στο περίπτερο υπάρχει κάποιος για να εξηγήσει πώς παράγεται ένα τρόφιμο, σε τι χρησιμεύει ένα μηχάνημα ή ποια ανάγκη καλύπτει μια υπηρεσία. Υπάρχει και ο χρόνος για την ερώτηση που δεν χωρά σε μια διαφήμιση ή σε μια ανάρτηση. Για μια μικρή επιχείρηση, η δυνατότητα να παρουσιάσει τη δουλειά της σε τόσο μεγάλο και διαφορετικό κοινό δεν είναι συχνή. Η προσωπική επαφή της επιτρέπει να ακούσει τον επισκέπτη, να καταλάβει τι τον ενδιαφέρει και να συστηθεί με τον δικό της τρόπο.
Η παρουσία στην έκθεση, βέβαια, απαιτεί δουλειά πολύ πριν φτάσει ο πρώτος επισκέπτης. Χρειάζεται να επιλεγούν τα προϊόντα, να μεταφερθούν, να στηθεί το περίπτερο και να οργανωθούν οι ημέρες μακριά από τον συνηθισμένο ρυθμό της επιχείρησης. Έπειτα έρχονται οι ώρες στον εκθεσιακό χώρο. Η ίδια πληροφορία πρέπει να δοθεί ξανά σε έναν άνθρωπο που την ακούει για πρώτη φορά. Ένα προϊόν πρέπει να παρουσιαστεί με την ίδια φροντίδα και αργά μέσα στην ημέρα. Το χαμόγελο που συναντά ο επισκέπτης έχει πίσω του αυτή την υπομονή.
Αυτή είναι μια πλευρά της εξωστρέφειας που συχνά χάνεται πίσω από τους αριθμούς των συμμετοχών. Οι γνωριμίες και οι πιθανές συνεργασίες έχουν σημασία, αλλά για να υπάρξουν χρειάζεται πρώτα να σταθεί κάποιος στο περίπτερο, να μιλήσει, να απαντήσει και να ακούσει. Ιδίως για τις μικρές επιχειρήσεις, που δεν έχουν πάντοτε τα μέσα να προβληθούν σε ευρύ κοινό, κάθε τέτοια συνάντηση είναι μια ευκαιρία. Κανείς δεν γνωρίζει από την αρχή τι αποτέλεσμα θα έχει. Ξέρει, όμως, ότι ο άνθρωπος απέναντί του έμαθε ποιος είναι και τι κάνει.
Η έκθεση δίνει έτσι «πρόσωπο» σε δραστηριότητες που συνήθως τις συναντούμε μόνο ως τελικά προϊόντα ή ως επωνυμίες. Πίσω από ένα τρόφιμο υπάρχει η εργασία του παραγωγού. Πίσω από μια κατασκευή, η γνώση του τεχνίτη. Πίσω από μια υπηρεσία, οι άνθρωποι που καλούνται καθημερινά να την παρέχουν. Η συνύπαρξή τους στα Κοίλα δείχνει πόσες διαφορετικές μορφές μπορεί να πάρει η επιχειρηματική δραστηριότητα, μέσα και έξω από τη Δυτική Μακεδονία.
Το αποτέλεσμα της συμμετοχής θα φανεί για κάθε εκθέτη στην πορεία. Αυτές τις ημέρες, όμως, υπάρχει ήδη κάτι χειροπιαστό. Οι άνθρωποι που αφιερώνουν χρόνο για να παρουσιάσουν τη δουλειά τους σε άλλους ανθρώπους. Στέκονται ώρες στα περίπτερά τους, απαντούν στις ερωτήσεις και υποδέχονται κάθε νέα επίσκεψη με την ελπίδα ότι από μια σύντομη κουβέντα μπορεί να αρχίσει μια πιο σταθερή σχέση. Σε αυτούς αξίζει να σταθεί το βλέμμα. Γιατί η καρδιά της έκθεσης χτυπά πίσω από τους πάγκους της.
Θένια Βασιλειάδου – www.xronos-kozanis.gr
