Την ώρα που η πληροφορία έρχεται σε ταχείς ρυθμούς και η διάρκεια που μπορεί κάποιος να διατηρήσει την προσοχή του σε κάτι συγκεκριμένο, ειδικά όταν πρόκειται για τους Gen Zers, είναι πολύ περιορισμένη, η αρχή της “οικονομίας προσοχής” (attention economy) είναι αυτή που επικρατεί.
Όλοι διεκδικούν την προσοχή μας και κανείς δεν μπορεί να κρατήσει στραμμένο το ενδιαφέρον του σε κάτι περισσότερο από μερικά δευτερόλεπτα.
Ο όρος της «οικονομίας της προσοχής» δεν είναι κάτι νέο. Τον δημιούργησε τη δεκαετία του ’80 ο θεωρητικός φυσικός Michael Goldhaber, για να εκφράσει την ιδέα ότι κάθε ανθρώπινη δράση αποτελεί στην ουσία μια συναλλαγή. To να αποφασίσει δηλαδή κάποιος ότι θα στρέψει την προσοχή του κάπου, σημαίνει ταυτόχρονα ότι την παίρνει από κάπου αλλού.
Κι αν κάποτε το νόμισμα συναλλαγής ήταν ο χρυσός, σήμερα το νόμισμα συναλλαγής είναι η προσοχή.
Έτσι, λοιπόν, η προσοχή σήμερα γίνεται αγαθό σε ανεπάρκεια και όλα γίνονται για προσοχή. Μέσα σε όλα αυτά ερχόμαστε εμείς, εθισμένοι πια στην ταχύτητα, να αξιολογήσουμε τι είναι σημαντικό και τι όχι και να αποφασίσουμε ποιος αξίζει την προσοχή μας.
