Το σύστημα εκπαίδευσης θα έπρεπε να λειτουργεί ως βασικός πυλώνας για κάθε κράτος, το οποίο έχει σκοπό να αναπτυχθεί μορφώνοντας τους νέους. Το να βασίζεται μια χώρα στους δικούς της ανθρώπους δεν είναι μόνο μια απλή διατύπωση, αλλά μια επιτακτική ανάγκη για το μέλλον. Ιστορικά η Ελλάδα γεννά περιζήτητους επιστήμονες σε παγκόσμιο επίπεδο! Αν και το συγκεκριμένο γεγονός είναι σπάνιο, η σημερινή «συνταγή της επιτυχίας» δεν κρύβεται στο σύστημα εκπαίδευσης, αλλά στην ευστροφία, την επιμονή και το πάθος μαθητών-καθηγητών. Συνεπώς, η Ελλάδα είναι μια χώρα γεμάτη πολύτιμους λίθους, τους οποίους δεν μπορεί να βγάλει στην επιφάνεια λόγω των χείριστων δομών και οργάνωσης.
Εξετάζοντας ένα σχολείο της Ελλάδας, εξάγεται η διαπίστωση ότι σε πολλά μαθήματα οι υποδομές είναι ελλιπείς. Δεν είναι δυνατόν να μην έχουν τα περισσότερα σχολεία εργαστήριο φυσικής και χημείας! Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι το Ελληνικό κράτος εδώ και δεκαετίες δεν έχει δημιουργήσει ειδικά εξοπλισμένες αίθουσες, έτσι ώστε να συμμετέχει ο μαθητής σε μια ολοκληρωμένη μαθησιακή διαδικασία. Είναι ανήθικο από πλευράς της πολιτείας να κληροδοτείται από γενιά σε γενιά η συγκεκριμένη εικόνα της απελπισίας, που δεν επιτρέπει στους νέους να ονειρεύονται μια αλλαγή. Ακόμη, είναι ανήκουστο το να κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα των παιδιών, γλιστρώντας σε ένα από τα πολλά βρεγμένα σημεία του δαπέδου τον χειμώνα, λόγω της μη συντηρημένης στέγης των σχολείων. Τέλος, προτείνω στο Υπουργείο Παιδείας να αναθεωρήσει τον αριθμό μαθητών ανά τμήμα. Μέγιστο νούμερο σήμερα είναι οι είκοσι εφτά μαθητές. Η συγκεκριμένη συνθήκη δεν ωφελεί στην πραγματικότητα κανέναν. Ούτε ο μαθητής παρακολουθεί εύκολα στο μάθημα, ούτε ο καθηγητής μπορεί να αντεπεξέλθει χωρίς κόπο. Αφαιρώντας τουλάχιστον τρία παιδιά από το υπάρχον νούμερο θεωρείται βέβαιο ότι η απόδοση της πλειονότητας των μαθητών θα γίνει καλύτερη.
Στη συνέχεια, δεν πρέπει να αδικηθούν οι καθηγητές. Οι καθηγητές ως «συνοδοιπόροι» των μαθητών, καταβάλλουν πολύτιμες προσπάθειες κάνοντας ενέργειες εκτός των εκπαιδευτικών τους αρμοδιοτήτων, αφιερώνοντας ελεύθερο χρόνο, με σκοπό να αναπληρώσουν τις ελλείψεις του συστήματος εκπαίδευσης, προσθέτοντας επιπλέον υλικό. Η προσπάθεια τους δεν θα έπρεπε να υποτιμάται, διότι και αυτοί είναι «θύματα» ενός ανοργάνωτου κράτους, που δεν θέλει να προσφέρει τη βοήθεια και τη στήριξή του. Δυστυχώς, δεν αρκούν πάντα οι ακούραστες μάχες μικρών και μεγάλων.
Στην Ελλάδα το σύστημα εκπαίδευσης δεν έχει μεταβληθεί, παρά το πέρασμα πολλών ετών και τις πολυάριθμες ευκαιρίες που του έχουν δοθεί. Η συγκεκριμένη κατάσταση απογοητεύει και στενοχωρεί τον κάθε ελπιδοφόρο Έλληνα που επιθυμεί τα αυτονόητα, δηλαδή ένα αποτελεσματικό σύστημα, το οποίο θα παρέχει ουσιαστική παιδεία. Στη σκέψη κάθε ανθρώπου θα πρέπει να εδρεύει το γεγονός ότι η παιδεία είναι συνυφασμένη με το μέλλον μας. Συνεπώς, αν το κράτος δεν αποφασίσει να αξιοποιήσει τα κονδύλια που δίνονται και να διαθέσει τα μεγάλα του χρηματικά ποσά για την εκπαίδευση, προσωπικός μου φόβος είναι ότι δεν θα δοθεί από κανέναν δεύτερη ευκαιρία σε αυτό το αντιλαϊκό καθεστώς.
Παντελής Καραπάτσιος, ΔΗΜ.Ω.Σ. Γυμνάσιο Κοζάνης
ΟΝΕΙΡΑ ΨΥΧΩΝ
Τι είναι τα Όνειρα Ψυχών; Δύο λέξεις χίλιες σημασίες. Σ’ αυτήν εδώ τη στήλη οι μαθητές και οι μαθήτριες του 1ου, 2ου, 4ου ΓΕΛ Κοζάνης, του ΔΗΜ.Ω.Σ. ΓΕΛ Κοζάνης, του 6ου Γυμνασίου Κοζάνης ,του ΔΗΜ.Ω.Σ. Γυμνασίου Κοζάνης και του Πρότυπου ΓΕΛ Αναργύρων μοιράζονται τα όνειρα, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους μέσα από τα δικά τους ποιήματα, διηγήματα και άρθρα.
