Αρθρογραφία

chatpat…Του Κώστα Καραμάρκου

σεβόμαστε τα πρόσωπα ή τη θέση; επικροτούμε αποφάσεις, επιλογές, αποτελέσματα με βάση την γενική μας αποψη για τα πρόσωπα; πόσο ανοιχτοί είμαστε στην κριτική μας στηριζόμενοι σε αντικειμενικά κριτήρια; αποδεχόμαστε ως δεδομένα τα πρόσωπα που αμφισβητούμε έντονα; δείχνουμε ελαστικότητα, νηφαλιότητα, ανεκτικότητα και υπομονή στα πρόσωπα που έχουμε εκ προοιμίου αμφισβητήσει; χαιρετάμε περιχαρείς στο δρόμο τον αντιδήμαρχο που μόλις χτες βρίζαμε για την ανικανότητα του να στείλει ένα συνεργείο για να

Κάνοντας πλάκα με το μέλλον

Η απαξίωση του ελληνικού Πανεπιστημίου έχει πολλά πρόσωπα και γίνεται εδώ και πολύ καιρό. Πρώτα με τις εικόνες από το θλιβερό ναρκεμπόριο που γίνεται μέρα μεσημέρι μέσα στα κάμπους. Μετά με τις αναφορές για τέλεση αξιόποινων πράξεων και διαχρονικά με την αποκάλυψη «γιαφκών» εντός των κτιρίων του. Έτσι ενισχύεται η εικόνα ότι στο Πανεπιστήμιο κινδυνεύουν τα παιδιά του κοσμάκη, δεν γίνονται μαθήματα, οι καθηγητές ξυλοκοπούνται από διάφορα επικίνδυνα στοιχεία και

Μόνο για τα συμφέροντα της εξουσίας;

Το υπουργείο Δικαιοσύνης κατέθεσε, κατά την συζήτηση για την αναθάρρηση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, στα πλαίσια της προσπάθειας διόρθωσης των ανοησιών που εισήγαγε ο ΣΥΡΙΖΑ, εξ αιτίας των οποίων αποφυλακίζονται παντοειδείς εγκληματίες, μία τροπολογία. Με την οποία, επιλεκτικώς και κατ εξαίρεση επιτρέπεται σε ένα δικαστήριο να λάβει υπόψη του «παράνομο» οπτικοακουστικό υλικό. Δηλαδή μαγνητοφωνήσεις και βιντεοσκοπήσεις που έχουν γίνει «χωρίς την συγκατάθεση» εκείνων των όποιων τα

Μία πρωτοφανής ορμή για πράσινο υδρογόνο, τoυ Δημήτρη Σαββίδη*

Το τελευταίο διάστημα γίνεται πολλή συζήτηση, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη, για το υδρογόνο ως καύσιμο και το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει σε μια οικονομία του μέλλοντος χωρίς άνθρακα. Πριν αναλύσουμε τις πιθανές πτυχές του θέματος καλό θα ήταν να εξηγήσουμε μερικά βασικά χαρακτηριστικά του καυσίμου με τρόπο απλό και κατανοητό. Το υδρογόνο (H2) είναι το απλούστερο και από τα πιο άφθονα χημικά στοιχεία του

Προβιοτικά και Πρεβιοτικά, της Βούλας Αγραφιώτη*

Προβιοτικά ή πρεβιοτικά; Δύο λέξεις/όροι με ένα γράμμα διαφορά που τα τελευταία χρόνια ακούμε συχνά και τα έχουμε συσχετίσει με την υγιεινή διατροφή. Πολλοί συγχέουν τους δύο όρους θεωρώντας ότι είναι το ίδιο, όμως είναι έτσι τελικά; Καταρχάς να ξεχωρίσουμε τις δύο έννοιες: τα προβιοτικά είναι ζωντανοί μικροοργανισμοί, κυρίως βακτήρια, που βρίσκονται σε συγκεκριμένα τρόφιμα και όταν καταναλώνονται στη σωστή ποσότητα, ενισχύουν την υγεία (κυρίως την εντερική υγεία), ενώ τα

Πάψτε πια να λειτουργείτε ως ηθικοί αυτουργοί

Άστραψε και βρόντησε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης στην βουλή, καταγγέλλοντας ότι ο Χρυσοχοίδης διοικεί τα πανεπιστήμια, επειδή έκλεισε, ως τις 17 Νοεμβρίου, η εξώθυρα του Οικονομικού Πανεπιστημίου. Κάνοντας ότι αγνοεί πώς την απόφαση για το κλείσιμο δεν την πήρε η ΕΛΑΣ, ούτε ο Χρυσοχοίδης, αλλά η σύγκλητος. Βλέπετε οι πανεπιστημιακοί είναι αρεστοί στον ΣΥΡΙΖΑ μόνον όταν συγκροτούν μια ισχυρή ομάδα που επί χρόνια κρατούσε

Άμεσες Ξένες Επενδύσεις – …πανάκεια ή δαιμονοποίηση. Toυ Tάσου Σιδηρόπουλου, Οικονομολόγου, Διευθυντή Προγραμμάτων ΑΝΚΟ

Αφορμή για το άρθρο αυτό αποτέλεσαν τα πρόσφατα δημοσιεύματα στον τύπο περί εγκατάστασης εργοστασίου της αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen στην Ελλάδα και μάλιστα στην περιοχή της Πτολεμαΐδας. Είναι αλήθεια πως την περίοδο που διανύουμε, με τις ραγδαίες εξελίξεις στον ενεργειακό τομέα που ήδη επηρεάζουν σημαντικά και με εντεινόμενο ρυθμό το οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον της Δυτικής Μακεδονίας, οποιαδήποτε είδηση που έχει ως ενδεχόμενο θετικό αντίκτυπο στην απασχόληση ακούγεται πολύ ευχάριστα και δημιουργεί

Λάσπη στον ανεμιστήρα

Ήθος, λόγος, πάθος έγραφε ο Αριστοτέλης ότι αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά του ρητορικού λόγου (Ρητορική Α΄). Το ήθος έχει να κάνει με την ηθική και την εντιμότητα του πομπού, ο λόγος με την ορθή λογική και την τεκμηρίωση και το πάθος με τα συναισθήματα που το επιχείρημα αφήνει. Πρόκειται για χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να διέπουν κάθε επικοινωνιακή, αλλά και κάθε δημοσιογραφική πράξη που παινεύεται ότι λειτουργεί για το δημόσιο

Μακάρι να αποδειχθείτε οργανωμένοι

Το τελευταίο κτύπημα κατά της εγχώριας τρομοκρατίας, με τις συλλήψεις και την αποκάλυψη της γιάφκας με τον οπλισμό της «Επαναστατικής Αυτοάμυνας», είναι αναμφιβόλως μια μεγάλη επιτυχία. Αλλά συνέβη λίγες μέρες πριν από τον εκφυλισμένο προ πολλού εορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου. Μια χρονική στιγμή κατά την οποία, μαζί με το μνημόσυνο του Αλέξη Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκεμβρίου, συνιστούν, παραδοσιακή πια, «χρυσή ευκαιρία», για τους παντοειδείς μπαχαλάκηδες, να βάλουν «φωτιά στα

Η κατάρρευση των κριτηρίων (Με αφορμή το κλείσιμο της Βιβλιοθήκης Κοζάνης τα Σαββατοκύριακα), του Χρήστου Καφάση

Μετά την εκλογή της νέας δημοτικής αρχής, είχα τοποθετηθεί δημοσίως για το θέμα της νέας διοίκησης της Βιβλιοθήκης, λέγοντας και γράφοντας πως ο Παναγιώτης Δημόπουλος θα έπρεπε να παραμείνει στη θέση του προέδρου για έναν και μόνο λόγο: γιατί είναι αναντικατάστατος. Πάντα πίστευα και συνεχίζω να πιστεύω πως η φράση «ουδείς αναντικατάστατος» δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια χυδαία επινόηση όλων των μετριοτήτων αυτής της χώρας στην προσπάθειά τους να

Το αίσχος στις οθόνες μας

IoannisΈχει όνομα και επώνυμο και απαιτεί συγκεκριμένη αντιμετώπιση. Καταγγελία στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης από όλους μας. Αντιγράφω από τον Ευθύμη Σαββάκη που έθεσε το θέμα στις σωστές του διαστάσεις: «Είσαι κοπέλα 20 χρόνων. Φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη. Πας να διαβάσεις στη βιβλιοθήκη και πέφτεις θύμα ασέλγειας, με αυτόν που κάθεται πίσω σου να αυνανίζεται και να ολοκληρώνει στην πλάτη σου. Παθαίνεις σοκ και ουρλιάζεις. Ο θύτης συλλαμβάνεται. Τρέμεις. Το συζητάς με

Ρίξε καλύτερα και εσύ ένα… «παραμυθάκι»

Μεγάλο ατόπημα διέπραξε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοίδης, μιλώντας ενώπιον των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο. Διό και ευλόγως ξεσπάθωσαν εναντίον του όχι μόνον οι Συριζαίοι αλλά και στελέχη του ΚΙΝΑΛ της Φώφης, ακόμη και τοπικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας. Τι το ήθελες χριστιανέ μου να ομολογείς ενώπιον όλων των Ευρωπαίων βουλευτών, αυτό που είναι κοινός τόπος για όποιον ζει σε ένα από τα νησιά του Αιγαίου,

H Άλλη Όψη/ Βαθιά στο Τούνελ…

λίγο πριν το 2020 συνεχίζουμε να στριμωχνόμαστε για το ποιος θα καθίσει πρώτος στα πάνελ, στα έδρανα και στις μπροστινές σειρές στις ημερίδες, για το ποιος θα βροντοφωνάξει το πως «εκτιμά» ότι μπορούμε να γλυτώσουμε από τις δραματικές επερχόμενες συνέπειες του ξαφνικού θανάτου της απολιγνιτοποίησης / συνεχείς οι φωνές, οι κραυγές, αλλά και οι ψίθυροι επί σχεδιασμού, προβλέψεων, εκτιμήσεων, συστάσεων, απόψεων και προτάσεων …   παράγοντες, τεχνοκράτες, δημοσιολόγοι, πολιτικοί, απολιτίκ,

Με προχειρότητες αντιμετωπίζονται προχειρότητες

Το θέμα με την Παιδεία μας είναι ότι όλοι θέλουν να πειραματιστούν μαζί της. Ανοιγοκλείνοντας σχολές, αλλάζοντας τα συστήματα εξετάσεων, πάντοτε, όμως, επαγγελλόμενοι το καλύτερο για τους νέους. Μπορεί οι οπτικές να αλλάζουν. Για παράδειγμα αριστεία vs παιδεία για τους πολλούς. Σταθερή, όμως, μένει η προσήλωση στην αλλαγή. Συνήθως άνευ σχεδίου και τεκμηρίωσης. Με κινητήριο δύναμη το περί δικαίου αίσθημα ή το μικροκομματικό συμφέρον και πάει λέγοντας. Σε αυτή τη

Ελλείψει έξυπνων μας περισσεύουν οι «εξυπνάκηδες»

Μόλις έχουμε καταφέρει να ξανασταθούμε στα πόδια μας, να κάνουμε τα πρώτα βήματα προς την ανάπτυξη, μετά από μια εφιαλτική περίοδο κρίσης. Και υπάρχουν συμπολίτες μας οι οποίοι, αντί να ασχολούνται με το πως θα βελτιώσουμε ακόμη περισσότερο την ζωή μας, επινοούν «εξυπνάδες» για να τραβήξουν επάνω τους τα φωτά της δημοσιότητας. Αλλά και πολιτικοί και μέσα ενημέρωσης που κάνοντας «την τρίχα τριχιά», παίζουν, με τις αντιδράσεις τους το παιγνίδι

«Μπαμ ηκούσθη στον αέρα»… και η Ευρώπη έκανε πέρα !!!

Δανείζομαι σήμερα, για τον τίτλο του κειμένου μου, και ελαφρώς το …κακοποιώ, αλλάζοντας μόνον μια λέξη, ένα τετράστιχο του αξεπέραστου Μποστ. Ήταν από μια γελοιογραφία του με την οποία σατίριζε το πώς, τα προδικτατορικά φιλοβασιλικά έντυπα και οι λοιποί αυλοκόλακες, παρουσίαζαν ως νέον δεινό Νεμρώδ, τον τότε διάδοχο Κωνσταντίνο, όταν εκείνος, συνοδευόμενος από μια κουστωδία, ου μόνον αυλικών αλλά και δημοσιογράφων, ανέβηκε στον Έβρο για κυνήγι πάπιας: Μπαμ ηκούσθη στον

Λόγος αγάπης

Δεν με ελκύουν οι ποιμαντορικοί λόγοι. Τις περισσότερες φορές είναι φουλ στην υποκριτική χριστιανική ορθότητα, γραμμένοι σε γλώσσα αυστηρή και παρωχημένη και δεν αφήνουν περιθώρια ουσιαστικής επικοινωνίας. Άλλες πάλι γίνονται παραληρηματικοί και δεν θυμίζουν σε τίποτα την αγάπη αυτού, το λόγο και το έργο του οποίου υπηρετούν. Ο λόγος του Μακαριστού Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Παύλου δεν είχε καμία σχέση με τα παραπάνω. Μια τέτοια φωνή ακούστηκε αυτές τις ημέρες

Ωραία αντίληψη περί ορίων της ελευθεροτυπίας

Άστραψε και βρόντησε, με απειλητικό εξώδικο της, η εισαγγελέας Ελένη Τουλουπάκη. Η οποία, στον χώρο της δημοσιογραφίας, είναι γνώστη ως το χαϊδεμένο παιδί του φερόμενου ως αρχιμάστορα του πολιτικοδικαστικού σκανδάλου, περί την υπόθεση Novartis, «Ρασπούτιν», άλλως Δημήτρη Παπαγγελόπουλου. Στρέφεται, με εξώδικο της, κατά της «Καθημερινής» και κατά της συναδέλφου Ιωάννας Μάνδρου, η οποία έχει πολλές περγαμηνές, στην άσκηση του δικαστικού ρεπορτάζ, ήδη από την δεκαετία του ‘80, όταν συνεργαζόμασταν στην

Τείχος του Βερολίνου, 30 χρόνια μετά! «Ο χρόνος είναι ένα τραίνο που κάνει το μέλλον παρελθόν…» Tης Ξένης Δ. Μπαλωτή, Ιστορικού του Πανεπιστημίου της Σορβόννης

1991, ο Μπόνο των U2 βγαίνει από τον Ζωολογικό Κήπο του Βερολίνου και περιμένοντας, μπροστά στο φανάρι, να ανάψει το πράσινο με το χαρακτηριστικό ανθρωπάκι που ακόμη φοράει το καπέλο του συντρόφου Χόνεκερ, σιγοψιθυρίζει το τραγούδι που έγραψε για την Επανενωμένη Γερμανία : «Time is a train makes the future the past. Leaves you standing in the station…» Με άλλα λόγια, επαναλαμβάνει την προειδοποίηση που ο Σοβιετικός ηγέτης Μ.Γκορμπατσόφ είχε

Τα δικά μας παιδιά

Όλη αυτή η κατάσταση με τους …πολύ Έλληνες που φοβούνται την πληθυσμιακή αλλοίωση και λειτουργούν απάνθρωπα ακόμα και μπροστά σε μικρά παιδιά με έχε αφήσει άφωνη. Αυτός ο διαχωρισμός ανάμεσα στα δικά μας παιδιά και τα παιδιά των άλλων έχει στον πυρήνα του την απανθρωπιά. Αντιγράφω το συνάδελφο Δημήτρη Λιβάνιο, ιστορικό της Οξφόρδης, που με το δικό του πολύ ξεχωριστό και καυστικό ύφος εξηγεί πως έχουν τα πράγματα (διατηρώ στο