Αρθρογραφία

Κερδισμένοι στην αξιοπιστία

Κερδισμένος βγαίνει για μια ακόμη χρονιά ο τοπικός τύπος, σύμφωνα με τα στοιχεία του Reuters Institute για τη δημοσιογραφία. Και βγαίνει κερδισμένος γιατί διαθέτει το συγκριτικό πλεονέκτημα της αξιοπιστίας, κυρίως λόγω της εγγύτητας που έχει με την τοπική κοινωνία. Με άλλα λόγια τον τοπικό δημοσιογράφο θα τον δει κανείς μπροστά του την επόμενη μέρα, ενώ εκείνος γνωρίζοντάς το δεν θα γράψει ό,τι του κατέβει στο κεφάλι, προστατευμένος από το σωτήριο

Γυαλιστερά σκουπίδια και καφρίλα

Κάποιοι, διαβάζοντας την σημερινή στήλη, ίσως αναρωτηθούν καλοπίστως: Μα είναι δυνατόν να ασχολούμεθα με τους …τράπερς και τα καμώματα τους, όταν η κοινωνία αντιμετωπίζει τόσο σοβαρά προβλήματα; Δυστυχώς, η απάντηση είναι απλή: Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της κοινωνίας μας είναι το γεγονός ότι όχι απλώς υπάρχουν, αλλά υπερπροβάλλονται σε κάθε ευκαιρία, αυτά τα γυαλιστερά σκουπίδια, τα πεποικιλμένα περιττώματα, τόσον ώστε να ακολουθούνται από χλιδές νεαρών ατόμων, αμφοτέρων των φύλλων.

Περί την ανάπλαση της πλατείας του (Ι)Υποσμηναγού Γιολδάση Νικολάου

Πρόσφατα δημοσιεύθηκε στον τοπικό Τύπο (Εφημερίδα «Ο Χρόνος», αρ. φύλλου 8221 της 18 Μαΐου 2022), ότι ο Δήμος Κοζάνης απεφάσισε την ανάπλαση της πλατείας Γιολδάση και σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ήδη η μελέτη, την οποία συνέταξαν περί τους δέκα αρχιτέκτονες, πέρασε στο σύνολό της από την οικονομική επιτροπή του Δήμου Κοζάνης, για την κατασκευή του έργου, προϋπολογισμού 708.000 ευρώ. Το σκεπτικό των μελετητών είναι να δημιουργηθεί «…μία πλατεία εύκολα προσβάσιμη

Σημεία των καιρών

Κάθε εποχή έχει και τους λεγόμενους καθοδηγητές κοινής γνώμης. Για την ακρίβεια έχει τους καθοδηγητές κοινής γνώμης που της αξίζουν. Opinion leaders λεγόταν παλιά, influencers λέγονται σήμερα. Άλλες εποχές μπορεί να ήταν εκκεντρικοί και ανατρεπτικοί καλλιτέχνες, κάποιες άλλες νεολαίοι που καλούσαν σε επανάσταση, όπως κατά το γαλλικό Μάη του ’69. Στο σήμερα, οι influencers είναι κάτι τυπάκια αγράμματα, τα οποία ούτε από τέχνη ξέρουν, ούτε πνεύμα διαθέτουν. Το αντίθετο συμβαίνει,

Δυτ. Βαλκάνια: Ο πονοκέφαλος της Ε. Ένωσης

Κρίσιμη Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ. Ιδίως για την γειτονιά μας. Τι θα γίνει με την προοπτική ένταξης των Δυτικών Βαλκανίων, στην ευρωπαϊκή «οικογένεια»; Η Ελλάδα προσήλθε στην Σύνοδο αυτή με μια καθαρή θέση: Υποστηρίζουμε σταθερώς την ένταξη αυτών των χωρών. Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, την ένταξη, σε πρώτη φάση, της Αλβανίας και της Βόρειας Μακεδονίας. Διότι η προοπτική αυτή δεν είναι τόσο άμεση για

Οι Αλεπούδες της Δίκαιης Μετάβασης… του Κώστα Καραμάρκου

προφανώς και μόνο η προ-κοινοποίηση στην ΕΕ από τη χώρα και το αρμόδιο Υπουργείο δεν προκαθόριζε την ασφαλή χρηματοδότηση ενός τεραστίου μεγέθους έργου, που προαπαιτεί ένα πλήθος τεχνοκρατικών μελετών και τεκμηρίων και φυσικά πολιτικής συμφωνίας στο υψηλότατο επίπεδο /   οι ευχές των ψύχραιμων και όσων ελπίζουν στη σταδιακή αλλαγή του οικονομικού μοντέλου της περιοχής μέσα από ένα μεγάλης κλίμακας σπονδυλωτό project, είναι ο Λευκός Δράκος να έπεσε σε χειμερία

Όπου ακούς πολλά κεράσια

Συνήθως τα μεγαλεπήβολα πλάνα, και όταν μάλιστα ανακοινώνονται με τυμπανοκρουσίες, δεν δικαιώνουν τις προσδοκίες. Και δόξα τω θεώ στην περιοχή αυτή έχουμε ακούσει πολλά. Δυστυχώς, όμως, έχουμε δει λίγα και κατά πως φαίνεται στο μέλλον θα δούμε ακόμα λιγότερα. Ο “Λευκός Δράκος” χάθηκε, λοιπόν, κάπου στη… μυθολογία. Κι εμείς μείναμε με μια πραγματικότητα που είναι ζοφερή και θα γίνει δυστοπική, αν, έστω στο παραπέντε, δεν υπάρξουν κάποια συγκεκριμένα επενδυτικά σχέδια

Γέμισε ο τόπος ψίχουλα

Από εδώ η «πλατφόρμα» για την μια επιδότηση. Από εκεί η «εφαρμογή» για την άλλη. Αν το δεις από μία άποψη θα πεις «γέμισε ο τόπος επιδοτήσεις». Σε εργαζόμενους, σε ανέργους, επιχειρηματίες,  καύσιμα, ηλεκτρικό, ενοίκια, κλιματιστικά και ψυγεία, ηλεκτρονικούς υπολογιστές και σε πολλά άλλα. Αν όμως το δεις με την οπτική του ΣΥΡΙΖΑ και των οργάνων του δεν σου μένει παρά μια μόνο παραδοχή: «Γέμισε ο τόπος ψίχουλα». Αυτό το

Το ήθος και το ύφος του πολιτικού λόγου

“Σπάνια στις μέρες μας το ήθος και το ύφος ευοδώνονται μαζί, αν και συχνά εμφανίζονται ως αυτονόητη εξίσωση. Συνήθως συμμαχούν σε μιαν επιχείρηση αμοιβαίας προκάλυψης: το αμφίβολο ήθος επικαλείται ως εγγύηση το ομόλογο ύφος και αντιστρόφως. Οι λίγες εξαιρέσεις απωθούνται, κατά κανόνα με τη μέθοδο της μερικής ή ολικής αποσιώπησης” έγραφε το 2012 στο “Βήμα” ο Δημήτρης Μαρωνίτης. Θα λέγαμε ότι τα τελευταία χρόνια βλέπουμε πολύ ύφος, τουπέ και μια

ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ; γράφει ο “Μακρυγιάννης”

Η χώρα μας δεν συμπλήρωσε ακόμη δεύτερη εκατονταετία ελεύθερου βίου. Στο διάστημα αυτό έζησε πλήθος αναστατώσεων, πολεμικών, οικονομικών και άλλων. Βέβαια, μέσω των πολεμικών επέτυχε να ενσωματώσει ελληνικότατες περιοχές, σε κάποιες από τις οποίες είχε επέλθει δημογραφική αλλοίωση κατά τη μακραίωνη κατάκτηση από τους Οθωμανούς. Η επέμβασή μας στην εμφύλια σύρραξη της Ρωσίας και η ολέθρια μικρασιατική καταστροφή, που ακολούθησε, εξανάγκασε πλήθος ομογενών μας να ξεριζωθούν από τις προαιώνιες εστίες

Ραντεβού με το υδρογόνο του Αιγαίου – ως τότε ο λιγνίτης κέρδη φέρει

Περίληψη Οι λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ που λειτουργούν σήμερα είναι οικονομικότερες με διαφορά από τις μονάδες φυσικού αερίου και το πλεονέκτημα αυτό θα βελτιωθεί με την επικείμενη λειτουργία της νέας μονάδας Πτολεμαΐδα 5. Σε σχέση με τις παλιότερες, η υπερσύγχρονη αυτή μονάδα θα έχει σημαντικά μικρότερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και αντίστοιχα μειωμένο «φόρο» εκπομπών, προβλέπεται να αποδίδει 4.300GWh το χρόνο, περισσότερες κατά 43% περίπου, με λιγότερο λιγνίτη κατά 7%.

Ποιος ασχολείται με τα σκουπίδια;

Υπάρχουν κάποια θέματα που ενώ μας αφορούν, δεν μας απασχολούν. Όπως για παράδειγμα αυτό των σκουπιδιών. Αρχίζουμε να ασχολούμαστε μόνο όταν κάτι δεν πάει καλά κι αρχίσουν τα “βουναλάκια” να κάνουν την εμφάνισή τους. Υπάρχουν χώρες στην Ευρώπη που βρίσκονται έτη φωτός μπροστά στο θέμα της διαχείρισης απορριμμάτων, γεγονός που δε μαρτυρά απλά τεχνογνωσία, αλλά -κυρίως- κουλτούρα συλλογικής δράσης. Για να πούμε, βέβαια, του στραβού το δίκιο κι εμείς ως

Όταν η αποχή γιγαντώνεται, τότε κερδίζουν οι «λαϊκιστές»

Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών στην Γαλλία διαμορφώθηκε, πρωτίστως, από όλους εκείνους οι οποίοι αρνήθηκαν να προσέλθουν στις κάλπες. Έτσι διαμορφώνεται μια ένα πραγματικότητα. Κατά την οποία ο πρόεδρος Μακρόν δεν θα έχει την δυνατότητα να ασκήσει την εξουσία κατά τρόπο που να του επιτρέπει να εφαρμόσει το πρόγραμμα του, αν οι μετριοπαθείς «Ρεπουμπλικάνοι», του αλλοτινού κόμματος του στρατηγού Ντε Γκωλ, δεν συμπράξουν μαζί του. Για την δική μας πολιτική

Καλώς ήρθε το πρόγραμμα δίκαιης μετάβασης

Στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου “Καλώς ήρθε το δολάριο” οι επιχειρήσεις της περιοχής (κακόφημα μπαρ) της περιοχής της Τρούμπας ετοιμάζονται να υποδεχτούν τα ναυτάκια του 6ου στόλου. Η μαντάμ Φούλη προετοιμάζει τα κορίτσια της και προσλαμβάνει δάσκαλο αγγλικών, προκειμένου οι κοπέλες να εκπαιδευτούν στα βασικά της επικοινωνίας για να τους πάρουν έτσι το χρήμα. Αυτή η σκηνή, λοιπόν, που οι ναύτες του 6ου στόλου αριβάρουν και αντιμετωπίζονται ως δολάρια, μας

Γιατί τώρα «λούζομαι» τα συνθήματα της νιότης μου

Αμέτρητες φορές, στην διάρκεια της εφηβείας και της νιότης μου, πορεύθηκα προς την αμερικανική πρεσβεία, είτε οπουδήποτε αλλού κατευθύνονταν οι πορείες των «Λαμπράκηδων», ή της Αριστεράς γενικώς, ανακράζοντας με πάθος το σύνθημα «Έξω τώρα οι Αμερικάνοι». Και τώρα τι κάνω; Αναγκάζομαι να το κάνω …γαργάρα. Να το λουστώ. Με αναγκάζει η πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα κατά την οποία η μόνη δύναμη που «τραβάει τα αυτιά» του γιαλαντζί σουλτάνου της Άγκυρας, είναι

Κινήματα της πλάκας

Γεμίσαμε κινήματα. Κίνημα για την προστασία του χταποδιού, για το ενωμένο και δασύτριχο φρύδι, για την διατήρηση της πατάτας στο πιτόγυρο και άλλα πολλά της ίδιας βαρύτητας. Ο καθένας και η καθεμιά που θέλει να υποστηρίξει μια μπούρδα, ξεκινάει ένα κίνημα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ψάχνει να βρει πρόθυμους να ιδεολογικοποιήσουν την ανοησία του και να αναπτύξουν διάλογο “χαίρε βάθος αμέτρητο”. Την ίδια ώρα τα πραγματικά και ουσιαστικά περνούν

Μπουκώστε τον να μη δαγκώνει

Πολλά λέγονται και γράφονται για το πώς αποκτήθηκε η αμύθητη περιουσία του Γιώργου Τράγκα. Όλα όμως περιστρέφονται γύρω από μιαν αφελή, αν όχι και κουτοπόνηρη, παραδοχή. Ότι στην όλη ιστορία υπάρχει μόνον ένας «κακός». Ο συγκεκριμένος πολύφερνος επιχειρηματίας, ως «μαέστρος των εκβιασμών». Είτε τα θύματα του ήταν επιχειρηματίες, που το «τα έριχναν» για να πάψει να ασχολείται μαζί τους, είτε και πολιτικοί. Και όταν αναφερόμαστε σε πολιτικούς είναι αυτονόητο ότι

Η δύναμη της τέχνης

Της Σταματίας Γκαραλιάκου, επικοινωνιολόγου Τι πιο όμορφο από το να επικοινωνείς, να περνάς μηνύματα και να δημιουργείς ιδέες μέσα από σύμβολα και ζωγραφιές. Από αρχαιοτάτων χρόνων έως σήμερα, από την παιδική ηλικία έως εκεί που αντέχει το χέρι, από τις τοιχογραφίες στο graffiti και στα έργα τέχνης. Αυτή είναι η οπτική επικοινωνία, δεν σβήνει, πάντα έχει και θα έχει να αναμεταδώσει κάτι. Να γραφεί στα πετρώματα και στις σπηλιές και

Το καλό βιογραφικό

Όταν η κουβέντα πάει στο βιογραφικό και στο πως μπορούμε να «πουλήσουμε» καλύτερα τον εαυτό μας, αναζητώντας μια δουλειά, θυμάμαι πάντα τη φράση «το καλό βιογραφικό θα σου ανοίξει πόρτες που δεν γνωρίζεις, ενώ ένα κακό CV θα σου κλείσει πόρτες άπαξ και δια παντός». Στη φάση που διανύουμε αμέτρητοι άνθρωποι κάνουν τα βιογραφικά τους, ψάχνοντας για δουλειά και ελάχιστοι έχουν τη δυνατότητα να ζητήσουν επαγγελματική συμβουλή. Δεν θα επιχειρήσω

Νέα αμαρτία: Μην τρωτέ τα χταπόδια

Ένας λόγος που δεν τα πάω καλά με τις θρησκείες και τα ιερατεία είναι το ότι, από καταβολής κόσμου, εφευρίσκουν διαρκώς αιτίες και αφορμές για να φορτώνουν ενοχές τους απλούς ανθρώπους. Να γεμίζουν την ζωή τους απαγορεύσεις και «μη». Η παράβαση των όποιων συνιστά «αμαρτία». Ήτοι σε στέλνει κατευθείαν στα εκδοτήρια εισιτηρίων για την κόλαση.  Τις μεταπολεμικές δεκαετίες, όταν οι δυτικές κοινωνίες ζούσαν την αποθέωση της ευμάρειας και της υπερκατανάλωσης,