Αρθρογραφία

Η νέα λιγνιτική μονάδα Πτολεμαΐδα 5 θα μειώσει σύντομα και αποφασιστικά την ενεργειακή μας εξάρτηση από το φυσικό αέριο

Έχει καλλιεργηθεί στη κοινή γνώμη, με παλινωδίες και κορώνες χωρίς να προκύπτει από κάποια μελέτη, η εντύπωση ότι ο ρόλος του λιγνίτη έχει μηδενιστεί, τη περίοδο μάλιστα που μας είναι πολύτιμος. ΤΩΡΑ χρειαζόμαστε περισσότερο το λιγνίτη και τις υπάρχουσες λειτουργικές επενδύσεις. Έχουμε μπροστά μας μια μεταβατική περίοδο με στροφή των επενδύσεων και της  τεχνολογικής έρευνας στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που αρχίζει να αποδίδει και τις κάνει οικονομικά συμφέρουσες, όπως συνέβη

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΙΟΠΟΙΗΣΗ, γράφει ο “Μακρυγιάννης”

Στην Παλαιά Διαθήκη  και συγκεκριμένα στο βιβλίο της Γενέσεως περιγράφεται η αποτυχημένη προσπάθεια ανοικοδόμησης πύργου από την πρώτη ανθρώπινη κοινωνία, πριν τα μέλη της διαχωρισθούν, επειδή αυτή πληθυσμιακά είχε αυξηθεί σημαντικά. Είναι η πολύ γνωστή ιστορία του πύργου της Βαβέλ. Βέβαια στον καιρό μας αυτή φαντάζει ως επί μέρους μύθος της εβραϊκής μυθολογίας και απαξιώνεται πλήρως. Μάλιστα στη χώρα μας δρουν οργανωμένες ομάδες, οι οποίες επιτίθενται με πάθος και κατά

Όταν το ξυπνητήρι για να πας σχολείο, χτυπά μετά από 32 χρόνια

Της Ουρανίας Στυλιάδου, δημοσιογράφου Έλα, πες την αλήθεια Πόσες φορές δε ξύπνησες κατατρομαγμένος και καταϊδρωμένος. Τη μία επειδή δε χτύπησε το ξυπνητήρι, την άλλη επειδή άργησες την ημέρα των εξετάσεων, την παράλλη επειδή ήσουν αδιάβαστος και ο καθηγητής έβαλε διαγώνισμα. Ωραίο το σχολείο αλλά είχε και τις φουρτούνες του. Διάβασμα «χοντρό» γιατί ανάλογες ήταν και οι απαιτήσεις. Τα μαθητικά μας χρόνια τα ζήσαμε σε μία διαφορετική εποχή. Όχι κατ΄ανάγκη μακρινή

Σκόρπια καλοκαιρινά

Της Τάσας Σιόμου, φιλολόγου Ο  ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΜΟΝΟ… « Χτυπήστε τους την πόρτα», αναγραφόταν, δεκαετίες πριν, σε αφίσα του Υπουργείου Πρόνοιας, πάνω από χέρι που χτυπούσε το ρόπτρο, το τσιουκαλστάρι, μιας ξύλινης θύρας, σημαίνοντας συναγερμό ενδιαφέροντος για τη μειοψηφία των αναγκεμένων, των απόκληρων, των αποκλεισμένων από τα αγαθά της ζωής και της αγάπης. Ενώ το « αυτός μ΄ανοίγει την πόρτα»  δήλωνε τον συμπονετικό άνθρωπο, αυτόν που νοιάζονταν για τον άλλον κι

Ο κυνισμός της διεθνούς διπλωματίας

Να λέμε του στραβού το δίκιο. Πάλι καλά που υπάρχει και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που καταδικάζει τις τουρκικές προκλήσεις, με τις διαρκείς απειλές και τους «τσαμπουκάδες» του Ταγίπ Έρντογαν και των εταίρων του, εναντίον της χώρας μας. Διότι, αν περιμέναμε από άλλους φορείς, είτε πρόκειται για κάποιες από τις κυβερνήσεις εταιρικών μας χωρών, είτε από την ηγεσία της συμμαχίας στην οποία ανήκουμε –το ΝΑΤΟ- και για την οποία ξοδεύουμε, σε

Περί ορέξεως

Αυξάνονται και πληθαίνουν οι ερωτήσεις “μα πως τρώτε ακόμα κόκκινο κρέας”, οι οποίες συνοδεύονται συχνά από εκείνο το βλέμμα απαξίωσης που είχε η μαντάμ Σουσού, όταν μιλούσε στους μπιθουλαίους. Επιπλέον, προστέθηκαν και άλλες που αφορούν στα χταπόδια, αλλά και άλλα έμβια, τα οποία για χιλιάδες χρόνια αποτελούν μέρος της τροφικής μας αλυσίδας. Για κάποιο λόγο γίνεται της μόδας ένα είδος διατροφικού shaming, το οποίο έχει ως αποδέκτες όλους αυτούς που

To λάθος να μην παραδέχεσαι το λάθος

Γράφαμε στις 25 Μαρτίου σε τούτη εδώ τη στήλη για την υπόθεση του ΔΗΠΕΘΕ: Οι έξυπνοι άνθρωποι φαίνονται στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται τις δυσκολίες και τις αποτυχίες τους, κατά το «ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται». Οι ανόητοι, από την άλλη, κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Επιμένουν μέχρι τελικού διασυρμού και παίρνουν μαζί στην κατρακύλα και τους γύρω τους. Στις περιπτώσεις, βέβαια, που πρόκειται για ιδιωτικές επιλογές, ουδείς

Όλοι οι… μια γενιά

Ξέρω. Εκεί που είναι οι τελίτσες, κάποιοι θα σπεύσετε να συμπληρώσετε την παροιμία με την λέξη «γύφτοι». Εγώ το απέφυγα. Διότι, διαφορετικώς, κινδύνευα να κατηγορηθώ για «ρατσισμό», εναντίον των «ρομά». Άλλωστε ο τίτλος δεν αναφέρεται σε παρίες της διεθνούς κοινότητας. Αλλά σε πολύ κορυφαίες περιπτώσεις. Σε άτομα με …αυτοκρατορικά σύνδρομα. Διότι ο ένας ονειρεύεται πως είναι τσάρος και ο άλλος ορέγεται να είναι σουλτάνος.       Τι σύμπτωση. Αυτή την χρονική

Η λούπα των τρομακτικών ειδήσεων

Οι καιροί είναι δύσκολοι. Αυτό λίγοι θα το αμφισβητήσουν. Ωστόσο, μοιάζει να βρισκόμαστε σε μια λούπα τρομερών ειδήσεων. Τέτοιων που κόβουν το αίμα και σπέρνουν το φόβο. Ειδήσεις που προβλέπουν τα φοβερά και τρομερά που φέρνει η κλιματική αλλαγή, ιστορίες που αναδεικνύουν τις πλέον ειδεχθείς συμπεριφορές, γεγονότα που δεν τα χωράει του ανθρώπου ο νους, είναι το συνηθισμένο μενού ενημέρωσής μας. Σε ακόμα και θεωρούμενα σοβαρά sites πριν λίγες μέρες διαβάσαμε για

Ας πάψουμε να είμαστε μόνο πελάτες

Αναγκαίες οι συμφωνίες με την Γάλλια, τις ΗΠΑ, την Γερμανία για τα εξοπλιστικά προγράμματα. Το ότι είναι επιτυχείς πιστοποιείται περιτράνως από το πόσο έχουν ενοχλήσει το καθεστώς της Άγκυρας. Άχρι βαθμού …λύσσας. Μόνο που ο λογαριασμός είναι πολύ βαρύς για τις πλάτες των Ελλήνων φορολογουμένων. Και το σημείο των συμφωνιών αυτών που επιδέχεται πολιτικής κριτικής είναι ότι δεν καταφέραμε, όπως είχε επιχειρηθεί παλιότερα, να αποσπάσουμε κάποια «αντισταθμιστικά οφέλη». Κάποια τμήματα,

Πανεπιστημιακός τουρισμός

Πρόγραμμα πανεπιστημιακού τουρισμού συνέλαβε ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Τάκης Θεοδωρικάκος, κατά τη χθεσινή του ξενάγηση στο κάμπους του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην περιοχή της ΖΕΠ. Γυρνώντας, σχεδόν συνωμοτικά, όπως μαρτυρούν τα σχετικά βίντεο στον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Θεόδωρο Θεοδουλίδη, του είπε πως θα μπορούσαν να διοργανώνονται εκδρομές για τους φοιτητές του ΟΠΑ, του ΕΜΠ και του ΑΠΘ (όπως πρόσθεσε ο έτερος παρών υπουργός Μ. Παπαδόπουλος) στα νέα

Σε τι κόσμο θα ζήσουν;

Χαζεύω τις φωτογραφίες των εγγονών μου. Και κυριεύομαι από ανάμεικτα αισθήματα. Από την μια η χαρά του χαζοπαππού. Και από την άλλη ο φόβος για το αύριο. Διότι ζούμε σε ένα κόσμο συνεχών ανατροπών. Τόσο ώστε να διερωτάται, και να ανησυχεί, ο κάθε ένας, σε τι κόσμο θα μεγαλώσουν τα παιδιά ή τα εγγόνια μας. *** Ο κόσμος άλλαξε άρδην στην δεκαετία του ‘90, όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση, και,

Το καλό θέατρο

Το καλό θέατρο έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Είναι ένα εργαλείο προσωπικής ανάπτυξης. Και συνήθως είναι παραμελημένο. Θεωρείται πολυτέλεια και ως πολυτέλεια απευθύνεται σε λίγους. Όχι απαραίτητα σε εκείνους που “τα έχουν”, αλλά σε εκείνους που καταλαβαίνουν το πόσο αναγκαίο είναι. Αδικείται συχνά, καθώς θεωρείται υψηλή κουλτούρα. Μια καλή παράσταση, όμως, ισοδυναμεί με πολλές ώρες στο σχολείο και αρκετά ταξίδια στο παρόν και στο χρόνο. Κι αυτή είναι η ουσιαστικότερη συνεισφορά του.

Γιατί σερβίρουν ξανά, ένα πιάτο που έχει ξινίσει;

Εδω ο κόσμος καίγεται, με τις συνέπειες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Εδω η Ελλάδα καίγεται, κατά τόπους, κυριολεκτικώς, με τις πυρκαγιές να έχουν ξεκινήσει τον πύρινο δρόμο τους, και τους αρμόδιους για την προληπτική πολιτική προστασίας των δασών και των οικισμών να δείχνουν ο ένας τον άλλο, για το ποιος ευθύνεται για το ότι δεν είχε γίνει αποψίλωση των ξερόχορτων στην Βούλα.  Εδω η Ελλάδα «καίγεται», μεταφορικώς,  με τον

Εξετάσεις κατάταξης

Για μια ακόμη χρονιά τα μαθηματικά θα δυσκολέψουν, λένε οι του χώρου, τους υποψηφίους των πανελλαδικών εξετάσεων, οι οποίοι σε μεγάλο ποσοστό μπορεί να γράψουν κάτω από τη βάση. Σε πάρα πολλά σπίτια, λοιπόν, παίζεται από χθες ένα δράμα που, ωστόσο, δεν θα πρέπει να επηρεάσει την απόδοση των υποψηφίων στη συνέχεια. Κι αυτό γιατί, όπως αγαπημένος φίλος φροντιστηριάρχης δεν σταματά να επαναλαμβάνει, πρόκειται για εξετάσεις κατάταξης. Τουτέστιν, ακόμα κι

Μακροχρόνιες επιπτώσεις του κορωνοϊού (Long -COVID). Των Καθηγητών Ιατρικής Κωνσταντίνου και Χαρισίου Μπουντούλα

«Ενός κακού μύρια άλλα έπονται» -Σοφοκλής–   Η πανδημία του κορωνοϊού που έχει στοιχίσει  εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές και  είχε (ακόμα έχει), μεταξύ άλλων, τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις  σε όλο τον κόσμο,  ευελπιστούμε   πως οδεύει προς το τέλος. Δυστυχώς όμως,   μελέτες έχουν δείξει πως ένας σημαντικός αριθμός ασθενών που  έχει αναρρώσει από τον κορωνοϊό,  εξακολουθεί να έχει συμπτώματα για αρκετό χρονικό διάστημα και μετά από την πάροδο  της

Το κάθε πράγμα με το όνομα του χωρίς μισόλογα

Έως πριν από τρεις ημέρες αισθανόμουν μια πικρή μοναξιά. Διότι ήμουν ο μόνος που τολμούσα, ενυπογράφως, να γράφω ότι ο Γιώργος Τράγκας, ΔΕΝ ΗΤΑΝ δημοσιογράφος, αλλά ένας αδίστακτος επιχειρηματίας, με εκπληκτικές επιδόσεις στο «νταραβέρι» των εκβιασμών, με τους οποίους επιτύγχανε να «του τα ρίχνουν» και πολιτικοί –όχι βεβαίως από την τσέπη τους, αλλά από το δημόσιο χρήμα- και μεγαλοεπιχειρηματίες.    Ευτυχώς, βγήκε και κάποιος άλλος, παλιός και καλός συνάδελφος, ο

ΓΙΑΤΙ ΕΠΕΣΕ Η ΠΟΛΗ; γράφει ο “Μακρυγιάννης”

Κλείσαμε το προηγούμενο άρθρο τονίζοντας: H Ρωμανία δεν έπεσε τελικά ούτε από την ορμητικότητα των Οθωμανών ούτε από τις φιλοδοξίες Σλάβων ηγεμόνων ούτε από τα πισώπλατα μαχαιρώματα της Δύσης. Έπεσε λόγω της διαφθοράς αρχόντων και αρχομένων. Και η διαφθορά οδηγεί σε παρακμή. Η διαφθορά θεμελιώνεται στα τρία πλέον σοβαρά, σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας, πάθη: Την φιλοδοξία, τη φιλαργυρία και τη φιληδονία. Συνήθως οι άνθρωποι υποτάσσονται σε περισσότερα

Γιατί δεν αγαπάνε οι μαθητές την ιστορία

«Γιατί δεν αγαπάνε οι μαθητές την ιστορία; Οι απαντήσεις είναι γνωστές. Γιατί συνήθως πρέπει να τη μάθουν παπαγαλία, γιατί συνήθως μαθαίνουν για προσωπικότητες και όχι για την κοινωνία, γιατί μαθαίνουν κυρίως για την παλαιότερη ιστορία και όχι τη νεότερη. Ο σημαντικότερος όμως λόγος που η ιστορία είναι απωθητική για τους μαθητές, είναι ότι το σχολείο δεν καταφέρνει να συνδέσει τη ζωή των μαθητών με το παρελθόν. Δεν καταλαβαίνουν γιατί να

Όχι «πλυντήριο» της Ακροδεξιάς το ποδόσφαιρο

Αντιλαμβάνομαι κ. Πρόεδρε ότι «έχετε πολλά και πιο σοβαρά στο κεφάλι σας», ώστε ενδεχομένως δεν σας μένει χρόνος να ασχοληθείτε και με τα του ποδοσφαίρου. Έχετε όμως «αρμόδιους» συνεργάτες σας, όπως ο κ. Αυγενάκης, που θα έπρεπε και να έχουν κάνει ό,τι μπορούν για να αποφευχθεί, αυτό που συνέβη, αλλά και να σας ενημερώσουν εγκαίρως.  Διότι δεν επιτρέπεται να ανασύρεται από τον κάλαθο των αχρήστων της πρόσφατης πολιτικής ιστορίας μας