Ένα από τα παράξενα της επετείου μνήμης του Πολυτεχνείου είναι ο τρόπος που γιορτάζεται στα σχολεία. Η επιλογή δηλαδή για τα μικρότερα παιδιά να μην γίνεται καθόλου γιορτή και να μένουν στα σπίτια τους, ενώ για τα μεγαλύτερα να είναι μια αφορμή για να σχολάσουν μια ώρα αρχύτερα.
Προφανώς το νόημα καμιάς γιορτής και επετείου δεν υπηρετείται με την κοπάνα και δεν μπορεί να αποτελεί αφορμή για να μην γίνει μάθημα. Τα σχολεία είναι χώροι δημοκρατικής εκπαίδευσης και ως τέτοιοι καλούνται να είναι ανοιχτοί και να υπηρετούν και εξυπηρετούν τις ανάγκες αυτών που εκπαιδεύουν και των οικογενειών τους.
Οι επετειακές εκδηλώσεις δεν μπορούν να αποτελούν απλά προφάσεις για να μην γίνονται μαθήματα. Στο όνομα ποιας αρχής και ποιας αξίας; Και γιατί υπάρχει ο διαχωρισμός μεταξύ μεγαλύτερων και μικρότερων τάξεων στο δημοτικό; Δεν μπορεί. κάποιος τρόπος θα υπάρχει να εντάσσονται και τα μικράκια στο εορταστικό κλίμα, αντί να «παρκάρονται» απλά στα σπίτια τους.
Ξέρουμε πολύ καλά ότι τα σημαντικά γεγονότα αποθηκεύονται στη συλλογική μας μνήμη μέσω των αφηγήσεων, των εκδηλώσεων και των εορτασμών, οι οποίοι είναι πολύ πιο επιδραστικοί στα μικρά μας χρόνια. Αυτά κρατάμε στο μυαλό μας και σύμφωνα με αυτά διαμορφώνουμε στη συνέχεια τις αντιλήψεις και τις στάσεις μας. Αυτό και μόνο κάπως θα πρέπει να βαραίνει στον εκπαιδευτικό σχεδιασμό.

Ιωάννα