Εντυπωσιακά καλαίσθητο το ενημερωτικό γράφημα (digital graphic) της Όλγας Βαρδάκα -από το επώνυμο τεκμαίρεται η κοζανίτικη καταγωγή της- και καλόγουστο το κείμενο με τίτλο «1η Γαλλική λέξη της Εβδομάδας» στον Χρόνο της 4ης Απριλίου. Καταιονισμός, avec goût!
Θυμήθηκα την ιστοριούλα του θείου Λάζου. Ως μαθητής στο Γυμνάσιο του Βαλταδώρειου, συμμετείχε στο μάθημα των Γαλλικών. Ο καθηγητής κατέβαλλε ιδιαίτερη προσπάθεια να μάθουν τα παιδιά τη σωστή προφορά των γαλλικών λέξεων.
Παραδείγματος χάριν, η προφορά της λέξης château, που σημαίνει «κάστρο» ή ένα πολυτελές σπίτι στην ύπαιθρο. Ζητούσε από όλα τα παιδιά να προφέρουν τη λέξη στα γαλλικά, αφού πρώτα ο ίδιος την εκφωνούσε -«σιατώ»- παχύ το «σ».
– Πέστε και εσείς, παιδιά, όλοι μαζί: σιατώ.
– Σατώ! απαντούσαν όλα μαζί.
– Πέστε τώρα, παιδιά: σιαπάν – σιακάτ.
– Σιαπάν, σιακάτ! απαντούσαν όλα μαζί.
– Όπως λέτε το σιαπάν – σιακάτ, πείτε τώρα τη λέξη σιατώ.
– Σατώ! ακουγόταν ξεκάθαρα από όλη την τάξη.
Έσκασεν ο καθηγητής!
Του Γεώργιου Θ. Τζέλλου
