Αρθρογραφία

Κρίσεις και ηγεσία

Στις στιγμές των κρίσεων αναδεικνύονται οι πτυχές της προσωπικότητας των ηγετών. Ασφαλώς, βέβαια, οι καλοί ηγέτες φροντίζουν να παίρνουν αποφάσεις που απομακρύνουν τις κρίσεις. Όμως, όταν η κρίση είναι αναπόφευκτη, είναι σημαντικό για τους ηγέτες να αναλάβουν δράση. Ηγεσία σημαίνει αποφάσεις που μπορεί να είναι και σε λάθος κατεύθυνση. Όποιος παίρνει αποφάσεις, κάνει λάθη και αφήνει δυσαρεστημένους. Είναι αδύνατον να διοικείς και να έχεις τους πάντες ευχαριστημένους. Αν συμβαίνει κάτι

Ανάγκη αμυντικής απεξάρτησης

Δε λέω, κατανοητό να χαίρεται η κυβέρνηση, για την αναβάθμιση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας. Ιδίως τούτες τις ώρες, όταν ζούμε υπό το καθεστώς των τουρκικών απειλών και αξιώσεων. Δεν είναι όμως τόσον ασφαλές να επαφίεται η ασφάλεια της χώρας μας, έναντι του τουρκικού επεκτατισμού, στις καλές προθέσεις του εκάστοτε ενοίκου του Λευκού Οίκου. Διότι τα πιο πρόσφατα γεγονότα λειτουργούν ως κώδωνας κινδύνου. Κυρίως με το απρόβλεπτο των επιλογών του σημερινού

Άλλοτε «go home», νυν καλοδεχούμενα τα ζουμπουρλούδικα

Πάει. Χαλάσαμε ως λαός. Χάσαμε την αγωνιστικότητα μας. Εντάξει, οι ασκήσεις «επαναστατικής γυμναστικής», έτσι για να «ξυπνάνε τα αίματα» και να μη μουχλιάζουμε, δεν μας λείπουνε. *** Έχουμε καταλήψεις στον χώρο της μέσης εκπαίδευσης, με τον αριθμό των κλειστών σχολείων να αυξάνεται. Κάτι που συνιστά πανευρωπαϊκή αποκλειστικότητα και πρωτοτυπία. Διότι τα παιδιά των άλλων Ευρωπαίων είναι κουτορνίθια που κοιμούνται. Ενώ τα δικά μας είναι «ξύπνια».  Δεν «μασόνε». Ούτε από κορονοϊό,

Η δίκη της Χρυσής Αυγής και η ενημέρωση

Η τελευταία λεπτομέρεια του styling της κομψής συζύγου, οι εγκυμοσύνες των πλουσίων και διάσημων και φυσικά η «κλειδαρότρυπα» του κάθε ξεπεσμένου ριάλιτι έχουν περίοπτη θέση στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων. Τα μονοπωλούν στην κυριολεξία. Αν ένα χιλιοστό του χρόνου που αφιερώνεται στα παραπάνω, δινόταν για να παρουσιαστεί η δίκη της Χρυσής Αυγής, σίγουρα θα γνωρίζαμε τώρα πολύ περισσότερα και δεν θα περιοριζόμασταν σε εικονίδια στο facebook και συνθήματα του τύπου «δεν

σας χρωστάμε μια Ρώμη, του Κώστα Καραμάρκου

εσάς τους νέους φοιτητές στις μασκοφόρες πόλεις, που φύγατε όπως πολλοί μας κάποτε με όνειρα για το μεγάλο ή το διαφορετικό, που παλέψατε μια πανδημική χρονιά με το lockdown λόγω του ιού & το don’t go out λόγω διαβάσματος, που παλεύετε πλέον για πρώτη φορά με τηγάνια και κατσαρόλες για το 1ο handmade γεύμα στη νέα σας εστία …   εσάς τους νέους φοιτητές που περιφέρεστε με το google maps ανά

Ηλικιακός ρατσισμός

Παράγινε το κακό με τον ηλικιακό ρατσισμό που έφερε η πανδημία COVID 19. Sms για τους ηλικιωμένους, μέτρα για τους ηλικιωμένους, κλείστε μέσα τους ηλικιωμένους. Η ηλικία δεν είναι υποκείμενο νόσημα, ούτε αποκλειστικό προνόμιο κάποιων. Είναι από τα λίγα πράγματα που μας απονέμονται με τόση δικαιοσύνη. Όλοι θα πάρουμε. Και μέχρι να πάρουμε ας φροντίσουμε να είμαστε ευγενείς με όσους είναι τώρα εκεί που θα είμαστε εμείς λίγο ή πολύ

Απουσιάζει το τοπικό επιχειρείν από το μάστερ πλαν, του Αλέξη Κωτούλα, οικονομολόγου-επιχειρηματία

Διαβάζοντας το master plan που είδε το φως της δημοσιότητας προ ημερών δεν κατάφερα να δω πουθενά το τοπικό επιχειρείν στο χάρτη. Σα να μου φάνηκε ότι ήταν περισσότερο ευφάνταστα σενάρια, »ξεπατίκωμα» παλαιών επιχειρησιακών σχεδίων, προεκλογικών εξαγγελιών και  απόψεων. Σε μια συνάντηση δε, που είχαμε κάνει πριν λίγο καιρό, στην ίδια απορία μου, η απάντηση που έλαβα από τον κ. Μουσουρούλη ήταν ότι θα πάρουμε από την αύρα που θα

Φωτοβολταϊκά και «όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε», του Αντώνη Δημητρίου , Μηχανολόγου Μηχανικού

Γενικότερα η Δυτική Μακεδονία εμφανίζει αυξημένη ζήτηση για υλοποίηση έργων ΑΠΕ το τελευταίο διάστημα και αποτελεί  «ειδική περιοχή λόγω του σχεδίου απολιγνιτοποίησης». Από τη βάση δεδομένων της ΡΑΕ, προκύπτει ότι στον Δήμο Εορδαίας για παράδειγμα,  έχουν πάρει άδεια παραγωγής 9 έργα ΑΠΕ συνολικής ισχύος 144 MW εκ των οποίων μόλις 2 έργα ισχύος 30 MW έχουν πάρει οριστικούς όρους σύνδεσης και Άδεια Εγκατάστασης, και επομένως φαίνονται στη διαθεσιμότητα του πληροφοριακού συστήματος

Η ελευθερία της έκφρασης και τα όριά της

Tην Κυριακή η εφημερίδα «Καθημερινή» ανακοίνωσε και επίσημα την αποχώρηση ενός από τους πλέον ευρυμαθείς, ευφυείς, πλην ακραία οξείς, αρθρογράφους της. Ο Στέφανος Κασιμάτης ήταν γνωστός για τις μεγάλες κόντρες που είχε με πολλούς πολιτικούς κατά καιρούς, αλλά και για το ότι συχνά ξεπερνούσε τα εσκαμμένα. Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις ήταν χυδαίο σχόλιο για τον πρώην υπουργό Γιώργο Κατρούγκαλο, τη στιγμή που εκείνος αντιμετώπιζε

«Επί τον τύπον των ήλων». Του Βασίλη Μαρκόπουλου

Όταν τα δημόσια έργα είναι ανύπαρκτα , γιατί το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων έχει στραγγίσει και εκτελούνται μόνο μικρής εμβέλειας έργα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση , μένει να βρεθεί κάποιο έργο για να το εγκαινιάσουν οι Πρωθυπουργοί μας , να δείξουν στο Λαό ότι παράγουν έργο. Έτσι είδαμε σε διαφορετικό χρόνο ο ένας να διαφημίζει την επένδυση Παπαστράτου και τα μεγάλη οφέλη που θα εισφέρει στην οικονομία της Χώρας , ο

Πως κάνεις έτσι για ένα χιλιοστό;

Όπως έχω πολλάκις ξαναγράψει, τα βασικότερα μαθήματα στη διαχείριση κρίσεων μας έρχονται από την αεροπορική βιομηχανία. Από εκεί δηλαδή που τα εγχειρίδια λειτουργίας γράφονται με αίμα και που κάθε προσθήκη ή τροποποίηση έχει κοστίσει ανθρώπινες ζωές. Για μια διαφορά χιλιοστού σε ένα παξιμάδι, κάποιοι άνθρωποι βρέθηκαν σε πολλές χιλιάδες πόδια να αντιμετωπίζουν αποσυμπίεση καμπίνας. Σε αυτά τα εγχειρίδια, βασικό ρόλο παίζουν οι προδιαγραφές. Τα  πρότυπα δηλαδή, τα standards βρε αδερφέ.

Μετάβαση στη μεταλιγνιτική εποχή για ποιους και με ποιους; Της Ιωάννας Θεοδοσίου, The Green Tank

Το Master Plan της απολιγνιτοποίησης παρουσιάστηκε πριν από μερικές ημέρες από την κυβέρνηση. Ένα σχέδιο όμως που δυσκολεύεται να «μιλήσει» στο μυαλό και την καρδιά της τοπικής κοινωνίας της Δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης. Κι αυτό όχι αποκλειστικά λόγω του περιεχομένου του, αλλά κυρίως λόγω του τρόπου που αυτό κατέληξε να αποτελέσει κυβερνητική πρόταση. Τόσο η ελληνική εμπειρία από την μέχρι τώρα πορεία μετάβασης , όσο όμως και η διεθνής

Οι μάσκες και οι υπερβολές

Χθες έγραφα για το πρωτάκια μας, γιατί το σχολείο είναι το πρώτο κρίσιμο τεστ «σύγκρουσης» με την πραγματικότητα, που θα τους φέρει πιο κοντά στην ενήλικη ζωή. Γι’ αυτό κι έχει μεγάλη σημασία το ποιες αξίες τελικά θα επικρατήσουν και θα γίνουν οδηγός γι’ αυτά τα μικρούλια, τα οποία πριν καλά-καλά το καταλάβουν οι γονείς τους, θα έχουν αφήσει πίσω αυτή την τόσο γλυκιά, ανέμελη και αθώα εποχή. Δεν χρειάζεται,

Αλλάξτε τώρα την πολιτική σας

Η πολιτική σας, απέναντι στους πρόσφυγες και μετανάστες της Λέσβου, μετά την καταστροφή της Μόριας, κινείται, κ. Πρόεδρε, σε δυο, όχι και τόσον αρμονικώς δεμένους μεταξύ τους, άξονες: Μια «σκληρή» γραμμή κατά την οποία «κανείς δεν πρόκειται να φύγει από το νησί». Μόνο που αυτή η γραμμή, περισσότερο από το να τρομάζει τους φιλοξενούμενους, λειτουργεί τελικώς ως εφιαλτική προοπτική, για τους ίδιους τους κατοίκους της Λέσβου. Καταφυγή στο …δέλεαρ που

H ζωή εν τάφω

Αντί άλλου σχολίου […] Φεύγω και ρωτάω μια κυρία που συνάντησα αν έχει εκεί κοντά κάποια εκκλησία ή σχολείο, όπου θα μπορούσαμε να μείνουμε. «Κοίταξε να δεις», μου λέει εκείνη, «η εκκλησία είναι κλειδωμένη και δεν μπορείς να μπεις, αλλά, αν προχωρήσεις μέχρι την άκρη του χωριού, θα βρεις την εκκλησία του νεκροταφείου, την Αγία Παρασκευή, που είναι ανοιχτή». Βρήκαμε το νεκροταφείο, αλλά η εκκλησία ήταν κλειστή. Δίπλα της βρισκόταν

Επιστημονική συναίνεση

Αυτό που μας επεφύλαξε η εξελισσόμενη επιδημία, αλλά και η ενημερω-επιδημία (infodemic) του κορωνοϊού, στην εποχή του -κατά Mc Luhan- «παγκόσμιου χωριού», είναι η περαιτέρω καχυποψία και αμφισβήτηση των βασικών κατακτήσεων της επιστήμης από μια ολοένα και μεγαλύτερη ομάδα του πληθυσμού, ακόμα και από μέρος του επιστημονικού κόσμου. Από τα σημαντικότερα ζητήματα που έχουν αναδειχθεί τις τελευταίες ημέρες στο δημόσιο διάλογο και τη συλλογική πρακτική πηγάζουν από το έλλειμμα επιστημονικού

Πολύ θεωρία, καθόλου επιχειρησιακότητα

Βάζοντας κάποιος κάτω τα επιχειρησιακά σχέδια της Περιφέρειας και των Δήμων της Δυτικής Μακεδονίας, τα τελευταία πολλά χρόνια, διαπιστώνει ένα πράγμα. Ότι βρίθουν κοινοτοπιών και επαναλαμβάνονται σε ανησυχητικό βαθμό. Η κατασκευή νέου νοσοκομείου, οι βιομηχανικές περιοχές, τα κέντρα καινοτομίας αποτελούν διαχρονικά συστατικό κάθε επιχειρησιακού σχεδίου που …σέβεται τον εαυτό του. Αυτό που παγίως λείπει είναι η επιχειρησιακότητα του επιχειρησιακού σχεδίου. Το πως δηλαδή από τη θεωρία και τα πολλά λόγια,

Ας μη γίνει το προσωρινό μόνιμο

Ακόμα κι όσοι έχουμε ακροατήρια ενηλίκων, αντιλαμβανόμαστε απόλυτα τις προκλήσεις της σύγχρονης διδασκαλίας μέσω τηλεδιασκέψεων. Μέσα από αυτή την τεχνολογική δυνατότητα καταφέραμε να γεφυρώσουμε την απόσταση και να κρατήσουμε μια επαφή με τους φοιτητές ή τους μαθητές μας όλο το προηγούμενο διάστημα. Δεν ήταν φυσικά όλα ρόδινα, γιατί βλέπετε η τηλεδιάσκεψη εξαρτάται και από αστάθμητους παράγοντες που έχουν σχέση με την ποιότητα της σύνδεσης, την υποδομή που διαθέτει ο καθένας

Αποτυχίες και success stories

Έγραφα πέρυσι τέτοιο καιρό ότι με όλη αυτή την ιστορία με τις αποτυχίες και τα success stories των πανελλαδικών περνούν λάθος πρότυπα. Το τελευταίο έχει να κάνει με την νεότερη τάση να αναζητούνται και να γίνονται πρωτοσέλιδες όλες αυτές οι πολύ γλυκές και ανθρώπινες ιστορίες των ώριμων υποψηφίων που σ’ ένα γύρισμα της ζωής, αποφάσισαν να ξανακαθίσουν στα θρανία. Εδώ το πρόβλημα φυσικά δεν είναι οι άνθρωποι και οι αποφάσεις

Η δεύτερη ευκαιρία

Γιατί τη δεύτερη φορά να προχωρήσουν τα πράγματα καλύτερα από την πρώτη; Είναι το βασικό ερώτημα των κατ’ εξοχήν αρνητών της δεύτερης ευκαιρίας, στο γάμο, στη σχέση, στη δουλειά. Και για τα μεν δύο πρώτα, είναι αρμοδιότεροι άλλοι για να απαντήσουν, αλλά στο θέμα της επιχειρηματικότητας και της εργασίας είναι ολοφάνερο το γιατί. Η δεύτερη ευκαιρία έρχεται ως «αναγέννηση», ως ένα δώρο, για να διορθώσει κάποιος όλα αυτά που έχουν