Ο Γιάννης Μαγκλάρας μιλά για περπάτημα, ποδήλατο και βιώσιμη κινητικότητα στην Κοζάνη
Τη σημασία που έχει για τα παιδιά η δυνατότητα να πηγαίνουν με ασφάλεια στο σχολείο με τα πόδια ή το ποδήλατο αναδεικνύει ο πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου Κοζάνης «Χαρίσιος Μούκας», Γιάννης Μαγκλάρας, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος «Just Streets». Μιλώντας για τους ενεργούς τρόπους μετακίνησης μέσα στην πόλη, στέκεται τόσο στην ασφάλεια όσο και στις συνήθειες που αποκτούν τα παιδιά από μικρή ηλικία.
Για τον ίδιο, πρώτο ζητούμενο είναι η σωματική ακεραιότητα των παιδιών. Η ασφαλής μετακίνηση με τα πόδια ή το ποδήλατο, όμως, μπορεί παράλληλα να τα φέρει πιο κοντά σε έναν υγιεινό τρόπο ζωής και να συμβάλει στην ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης, περιορίζοντας και την κυκλοφορία των αυτοκινήτων στους δρόμους.
Οι καθημερινές επιλογές μετακίνησης
Ο Γιάννης Μαγκλάρας εξηγεί ότι λόγω της εργασίας του είναι αναγκασμένος να χρησιμοποιεί αυτοκίνητο, καθώς διανύει μεγάλες αποστάσεις. Στις μετακινήσεις με τα παιδιά του μέσα στην Κοζάνη, ωστόσο, προσπαθεί να κάνει διαφορετικές επιλογές. «Προσπαθώ κατά τις μετακινήσεις μου με τα παιδιά να επιλέγω ενεργούς τρόπους μετακίνησης», αναφέρει, είτε πηγαίνοντας μαζί τους με τα πόδια στο σχολείο είτε επιλέγοντας το περπάτημα για δραστηριότητες που πραγματοποιούνται μέσα στην πόλη.
Ρόλο σε αυτή την αλλαγή καθημερινών συνηθειών μπορούν, κατά τον ίδιο, να έχουν και τα σχολεία. Μεταξύ των δράσεων που θα μπορούσαν να οργανωθούν αναφέρει τις ποδηλατοδρομίες, ενώ επισημαίνει ότι ήδη πραγματοποιούνται πρωτοβουλίες σε συνεργασία με τη Δημοτική Αστυνομία για την ενημέρωση και επιμόρφωση μαθητών του Δημοτικού, καθώς και επισκέψεις σε πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής.
Η ανεμελιά μιας άλλης εποχής
Γυρίζοντας στη δική του παιδική ηλικία, ο Γιάννης Μαγκλάρας θυμάται μια διαφορετική καθημερινότητα στους δρόμους. Τα αυτοκίνητα και τα μηχανάκια ήταν λιγότερα και, όπως λέει, υπήρχε μια πιο έντονη αίσθηση ασφάλειας στη διαδρομή από και προς το σχολείο.
Αυτό που θα ήθελε να μπορούν να ζήσουν και τα σημερινά παιδιά της Κοζάνης δεν περιορίζεται, όμως, μόνο στην ασφαλή μετακίνηση. Είναι και όσα γεννιούνται στη διαδρομή. «Θα ήθελα τα σημερινά παιδιά να βίωναν αυτή την ανεμελιά και αυτή τη δημιουργία δυνατών σχέσεων που αναπτύσσονταν μεταξύ των παιδιών», σημειώνει, θυμούμενος τις παρέες που πήγαιναν όλες μαζί με τα πόδια ή τα ποδήλατα στο σχολείο.
Μια καθημερινή διαδρομή που, πέρα από τον τρόπο μετακίνησης, μπορεί να γίνει χώρος συνύπαρξης και μεγαλύτερης αυτονομίας για τα παιδιά, εφόσον η πόλη τους επιτρέπει να την κάνουν με ασφάλεια.
