Ευτυχώς ο φοιτητής που έπεσε από τον τρίτο όροφο του κτιρίου, στο οποίο στεγάζεται η Νομική Σχολή του ΑΠΘ, δεν τραυματίστηκε θανάσιμα. Δεν μπορώ να φανταστώ τι θα συνέβαινε σε μια τέτοια περίπτωση. Δυστυχώς, όμως, το γεγονός αυτό έφερε για μια ακόμα φορά για όλους τους λάθος λόγους το Πανεπιστήμιο στη δημόσια συζήτηση.
Όσοι δεν έχουν την εκ των έσω εμπειρία, θεωρούν ότι το Πανεπιστήμιο είναι μια ζούγκλα. Όσοι πάλι έχουν την εμπειρία, αντιλαμβάνονται ότι όλα ισορροπούν πάνω σ’ ένα λεπτό σχοινί.
Στο δια ταύτα, λοιπόν. Οι υποδομές σε κάποια Πανεπιστήμια, όπως το ΑΠΘ, χρειάζονται βελτιώσεις, πάρα πολλές βελτιώσεις. Έχουν ανάγκες από παρεμβάσεις στις αίθουσες και στον εξοπλισμό. Δεν έχουν ανάγκη από άλλη φύλαξη.
Αν συνεχίσουμε να προσεγγίζουμε το θέμα μονοδιάστατα και χάσουμε την ουσία, σύντομα θα έχουμε ένα πανεπιστήμιο αποδυναμωμένο, χωρίς το βασικό του πυρήνα που είναι οι ίδιοι οι φοιτητές. Και τότε θα έχουμε χάσει ως κοινωνία, γιατί το πανεπιστήμιο είναι ο παλαιότερος και σημαντικότερος μηχανισμός παροχής ίσων ευκαιριών για όλα τα παιδιά του κόσμου.