Τις προάλλες, ο έφηβος Μιχάλης και ο πατέρας του είχαν έναν καβγά. Οι καβγάδες μεταξύ τους βέβαια ήταν συχνοί, αφού διαφωνούσαν για το κάθετι. Ο πατέρας του ήθελε να κάνει τον Μιχάλη σαν εκείνον, σοβαρό και σκληρό, ενώ ο Μιχάλης ήθελε να είναι πιο χαλαρός και δημιουργικός. Είναι δύο εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες που ποτέ κανένας δεν πίστευε ότι θα μπορούσαν να βρεθούν κοινά μεταξύ τους.
Ώσπου, η μητέρα του Μιχάλη, που παρακολουθούσε τις συγκρούσεις ανάμεσα στον πατέρα και στον γιο, αποφάσισε να αναλάβει δράση. Έκλεισε δύο εισιτήρια για έναν αγώνα ποδοσφαίρου, ώστε να πάνε οι δυο τους και να αναγκαστούν να περάσουν χρόνο μαζί. Μετά από αντιδράσεις και διαφωνίες, οι δύο άντρες δέχτηκαν.
Το Σάββατο έπαιζε η αγαπημένη ομάδα του πατέρα, οπότε δεν δυσκολεύτηκε να πειστεί. Ο Μιχάλης, όμως, δεν ενδιαφερόταν και τόσο για το ποδόσφαιρο, αλλά η αλήθεια είναι πως ήθελε να κάνει μια προσπάθεια να πλησιάσει τον πατέρα του. Αλλά θα ήθελε και ο πατέρας του το ίδιο;
Ακούστηκε το σφύριγμα του διαιτητή και ξεκίνησε ο αγώνας. Στην αρχή, πατέρας και γιος δεν μιλούσαν καθόλου. Ο ένας είχε είδη ψιλοβαρεθεί και ο άλλος είχε αφοσιωθεί στο παιχνίδι. Σε λίγο μπήκε και το πρώτο γκολ από την αντίπαλη ομάδα, κάτι που έκανε τον πατέρα να αποσπαστεί από τον αγώνα και να ασχοληθεί με τον γιο του. Τον ρώτησε ποια ήταν η γνώμη του για το γκολ που μόλις μπήκε. Ήταν «χέρι», όπως φώναζαν οι φίλαθλοι, ή μετρούσε, όπως υποστήριζαν οι φίλαθλοι της αντίπαλης ομάδας; Ο Μιχάλης, που έτυχε εκείνη τη στιγμή να προσέξει τη φάση και όχι να είναι βυθισμένος στις σκέψεις του, είπε ότι ήταν ξεκάθαρο «χέρι». Και άρχισαν και δύο να διαμαρτύρονται, ώσπου μετά από λίγο το γκολ ακυρώθηκε.
Κατά τη διάρκεια του υπόλοιπου αγώνα σχολίαζαν και χαίρονταν μαζί. Στο τέλος έβαλε γκολ η ομάδα τους και αγκαλιασμένοι, χοροπηδούσαν και είχαν ένα αστραφτερό χαμόγελο αληθινής ευτυχίας στα πρόσωπά τους. Καιρό είχε ο ένας να δει το πρόσωπο του άλλου χαμογελαστό!
Γυρίζοντας σπίτι μιλούσαν και μοιράζονταν τις εντυπώσεις τους και πολλά άλλα που δεν θα είχαν ειπωθεί ποτέ, εάν δεν είχαν πάει μαζί να παρακολουθήσουν αυτόν τον αγώνα ποδοσφαίρου.
Εξάλλου ο αθλητισμός είναι για να μας ενώνει και όχι για να μας χωρίζει.
Ιωάννα Καρατζιούλα, ΔΗΜ.Ω.Σ. Γυμνάσιο Κοζάνης
ΟΝΕΙΡΑ ΨΥΧΩΝ
Τι είναι τα Όνειρα Ψυχών; Δύο λέξεις χίλιες σημασίες. Σ’ αυτήν εδώ τη στήλη οι μαθητές και οι μαθήτριες του 1ου, 2ου, 4ου ΓΕΛ Κοζάνης, του ΔΗΜ.Ω.Σ. ΓΕΛ Κοζάνης, του 6ου Γυμνασίου Κοζάνης, του ΔΗΜ.Ω.Σ. Γυμνασίου Κοζάνης και του Πρότυπου ΓΕΛ Αναργύρων μοιράζονται τα όνειρα, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους μέσα από τα δικά τους ποιήματα, διηγήματα και άρθρα.
