Η προπαγάνδα πάει χέρι-χέρι με τον πόλεμο. Παλαιότερα στόχος της προπαγάνδας ήταν να μετακινήσει από το σημείο Α στο σημείο Β. Σήμερα είναι να βυθίσει τους φορείς της ιδέας Α ακόμα πιο βαθιά στα όσα ήδη πιστεύουν και τους φορείς της ιδέας Β να ριζοσπαστικοποιηθούν. Στο πλαίσιο αυτό, τα γεγονότα δεν έχουν καμία σημασία. Το είδαμε στoν τρόπο που ο Τραμπ απάντησε, χωρίς ίχνος συστολής, πως οι ΗΠΑ δεν ευθύνονται για το χτύπημα με tomahawk στο σχολείο στο Ιράν. Κοροϊδία ξεκάθαρη δηλαδή. Κι όμως, στο μυαλό αρκετών έμεινε πως το χτύπημα έγινε από το Ιράν.
Πριν μερικά χρόνια, στον πόλεμο στην Ουκρανία είδαμε καθαρή πολεμική προπαγάνδα και παραπληροφόρηση, προερχόμενη από ολόκληρα κράτη και τους μηχανισμούς του. Στη Γάζα, όπως και στο Ιράν, παρακολουθούμε την πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας, την αναπλαισίωση γεγονότων με τρόπο που πόρρω απέχει από τα γεγονότα στο πεδίο.
Δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε θα είναι και η τελευταία. Αλλά όσο η τεχνολογία των συνθετικών μέσων θα εξελίσσεται και οι πηγές πληροφόρησης θα πολλαπλασιάζονται, τόσο πιο δύσκολο θα γίνεται να μάθουμε τι συνέβη πραγματικά καθώς ανατρέπεται η οντολογική βεβαιότητα των οπτικών τεκμηρίων (και γενικότερα των τεκμηρίων) και θα πολλαπλασιάζεται η παραπληροφόρηση με καταλυτικές συνέπειες για τη δημόσια σφαίρα και την ίδια τη δημοκρατία.
