Αυτός θα μπορούσε να είναι ένας εναλλακτικός τίτλος για την παράσταση “Κοζάνη, ένας φαντασιακός περίπατος” που τα προηγούμενα τριήμερα “πήρε από το χέρι” μικρούς και μεγάλους και τους περπάτησε στον τόπο τους… ως τουρίστες.
Η διαδρομή γύρω από το κέντρο της πόλης ήταν μια ευκαιρία να συνομιλήσουν διαφορετικές γενιές με τον παρελθόν και το παρόν και να ρίξουν μια ματιά στο μέλλον της πόλης. Πόσες και πόσες φορές περνάμε δίπλα από κλειστά καταστήματα που άλλοτε έσφυζαν από ζωή, αρχοντικά που δεν θυμίζουν σε τίποτα τις καλές μέρες του παρελθόντος και σημεία που αναδεικνύουν τη δυναμική του μέλλοντος, έχοντας τα αυτιά και τα μάτια μας κλειστά;
Η περιπατητική αυτή παράσταση, σε ιδέα των Φώφης Ζαγορίτου και Σόνιας Κούτσιανου και παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ, έβαλε στοίχημα να μας κάνει να δούμε με άλλα μάτια τις ορατές-αόρατες πλευρές της πόλης, να κλείσουμε τα μάτια μας, να θυμηθούμε το αγαπημένο γλυκό που μας κερνούσε η γιαγιά και να ακούσουμε γνώριμους ήχους που τους καταπίνει η βουή της καθημερινότητας.
Στα θετικά της παράστασης ο πειραματισμός με τον διαδραστικό τρόπο θέασης, η βιωματική προσέγγιση, η σκηνοθετική ματιά και η τρισδιάστατη χαρτογράφηση. Ως επίγευση θα προτιμούσαμε να μείνει μια λίγο πιο θετική ματιά στα πράγματα αντί της πεπατημένης λιγνιτικής κατήφειας.
