Η δημοσιογραφία οφείλει να κάνει άβολες ερωτήσεις. Ερωτήσεις που ενοχλούν, που αναγκάζουν τους ερωτώμενους να βγουν από την «comfort zone» τους, ερωτήσεις που με λίγα λόγια δεν απαντώνται εύκολα.
Η φράση «Δημοσιογραφία είναι να δημοσιεύεις ό,τι κάποιοι δεν θέλουν να δημοσιευτεί. Όλα τα άλλα είναι δημόσιες σχέσεις» αποδίδεται στον Τζωρτζ Όργουελ και υπογραμμίζει τη διαφορά μεταξύ της αληθινής, ερευνητικής δημοσιογραφίας και της απλής παράθεσης και προώθησης πληροφοριών.
Βρισκόμαστε, μάλλον, στην εποχή των δημοσίων σχέσεων. Έχουμε εθιστεί στις συνεντεύξεις «αγιογραφίες», στις ερωτήσεις που αβαντάρουν τους συνεντευξιαζόμενους και γενικότερα ερωτήσεις που δεν είναι δημοσιογραφικές.
Με αυτό τον τρόπο «εκπαιδεύτηκε» και το πολιτικό προσωπικό. Να δέχεται και να απαντά μόνο στις ερωτήσεις που του αρέσουν. Κάπως έτσι φτάσαμε και στην προχθεσινή συνέντευξη του κυβερνητικού εκπροσώπου.
Δουλειά, όμως, του κυβερνητικού εκπροσώπου είναι να απαντά, ακόμα και όταν οι ερωτήσεις είναι δύσκολες ή άβολες, πολύ δε περισσότερο όταν αυτές αφορούν στο δημόσιο συμφέρον που αποτελεί πυλώνας της δημοκρατίας.
Δουλειά των δημοσιογράφων από την άλλη είναι να μην κάνουν δημόσιες σχέσεις.
