Πάμε ξανά. Μερικοί θάνατοι περνούν στα ψιλά, στα μονόστηλα που θα λέγαμε παλιά. Ίσως και ως ένα έκτακτο δελτίο, όπως αυτά που πριν δύο βράδια μας ενημέρωσαν για ένα ακόμα φοβερό δυστύχημα με μετανάστες. 15 στον αριθμό οι νεκροί, πολλοί τραυματίες και δύο αποβολές εγκύων.
Γράφοντας και έχοντας, το τελευταίο διάστημα, την επιμέλεια ενός βιβλίου για την κάλυψη της μετανάστευσης από τα μίντια, τολμώ να πω ότι έχω πια μεγάλη εξοικείωση με διάφορες πτυχές του θέματος. Όπως είναι η λεγόμενη «ασφαλειοποίηση» που σημαίνει ότι το θέμα παύει πια να αντιμετωπίζεται ως πολιτικό ή κοινωνικό, αλλά γίνεται πλέον ζήτημα εθνικής ασφάλειας που δικαιολογεί έκτακτα μέτρα.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τα μέσα επικοινωνίας καλούνται να παίξουν το ρόλο τους, που είναι να ρίξουν φως στα πραγματικά αίτια αυτών των καταστροφών (Φαρμακονήσι, Πύλος και τώρα Χίος για να μιλήσουμε μόνο για την Ελλάδα) και να αναδείξουν τα πραγματικά ζητήματα.
Αντ’ αυτού τα περισσότερα μέσα, με εξαίρεση τα αμιγώς ερευνητικά, σπεύδουν να αναμασήσουν τις πληροφορίες που έρχονται από τις αρχές και να τονίσουν την απανθρωπιά των διακινητών.
Για τις ζωές που χάθηκαν, ούτε λόγος. Τι αξία έχουν άλλωστε;
