Η πιο ύπουλη μορφή καταπίεσης και περιορισμού των ελευθεριών είναι ο εκφοβισμός. Να φοβάσαι να μιλήσεις, να γράψεις, να εκφραστείς.
Σε κοινωνικό επίπεδο επιχειρεί να απλώσει μια σιωπή που μοιάζει με συναίνεση. Όταν οι άνθρωποι δεν μιλούν, μπορεί να φαίνεται ότι συμφωνούν. Το τελευταίο διάστημα ο όρος “chilling effect” που είναι το αποτέλεσμα που παράγουν οι αγωγές τύπου SLAPPs (κατά τη συμμετοχής του κοινού) περιγράφει τον φόβο πιθανών συνεπειών (νομικών, κοινωνικών, επαγγελματικών) που οδηγεί τους ανθρώπους να αυτολογοκρίνονται ή να αποφεύγουν να ασκούν ένα δικαίωμά τους, όπως η ελευθερία έκφρασης. Έτσι αλλοιώνεται η δημόσια σφαίρα, καθώς όσο λιγότερες απόψεις εκφράζονται, τόσο λιγότερη κριτική ακούγεται.
Υπάρχει, επίσης, ο ψυχολογικός αντίκτυπος. Ο διαρκής φόβος μπορεί να οδηγήσει σε εσωτερικευμένη καταπίεση, όπου το άτομο αρχίζει να θεωρεί ότι είναι «καλύτερο» να μην εκφράζεται ή ότι η σιωπή είναι ασφαλέστερη και πιο σωστή επιλογή. Αυτό επηρεάζει όχι μόνο την πολιτική έκφραση αλλά και την προσωπική ταυτότητα και δημιουργικότητα.
Στις πιο ακραίες μορφές, ο εκφοβισμός μπορεί να περιλαμβάνει απειλές, στοχοποίηση ή και βία. Ιστορικά, αυτό έχει εμφανιστεί σε αυταρχικά καθεστώτα αλλά και σε περιόδους κοινωνικής έντασης, όπου η διαφορετική άποψη αντιμετωπίζεται ως απειλή.
Αυτό που δεν χωράει κανενός το μυαλό είναι πώς γίνεται όλα αυτά να συμβαίνουν σήμερα, σε μια δημοκρατική χώρα.
