Πόσα είναι τα γεγονότα που έχουμε κοινά ως κοινωνία; Όχι πάρα πολλά και σίγουρα ο αγαπημένος μας Νιαήμερος μαζί με την Αποκριά είναι ένα από αυτά. Όλοι θυμόμαστε τον εαυτό μας παιδί στη μπαλαρίνα ή να τρώει μαλλί της γριάς. Αργότερα, μας θυμόμαστε να τρώμε σουβλάκι ή να αγοράζουμε χαλβά. Και σήμερα βλέπουμε τις νεότερες γενιές να κάνουν το ίδιο.
Γιατί αγαπάμε το Νιάημερο; Οι παλιότεροι είναι προφανές γιατί. Είναι κομμάτι του ανέμελου παρελθόντος μας. Τα σημερινά παιδιά, όμως; Όχι προφανώς γιατί τους προσφέρει πράγματα που δεν μπορούν να βρουν αλλού. Σήμερα πια, που τα παιδιά από μικρές ηλικίες επισκέπτονται διάφορα πάρκα διασκέδασης (τύπου Allou fun park) και μεγάλα εμπορικά κέντρα τύπου mall, ο Νιάημερος δύσκολα μπορεί να τους πει ή να τους δείξει κάτι που δεν έχουν ξαναδεί.
Κι, όμως, τον αγαπούν γιατί εξακολουθεί να είναι το γεγονός της πόλης και μια στιγμή, την οποία θα κρατήσουν ως κοινή ανάμνηση με τους συμμαθητές και φίλους τους. Η πρώτη φορά που βγήκαν μόνα με την παρέα τους και κάθισαν να φάνε ένα σουβλάκι, χωρίς την επιτήρηση των μεγάλων. Κι αυτό λέει πολλά.