Συνάδελφος έλαβε e-mail από φοιτητή/τρια (δεν έχει σημασία το φύλο) που του ζητούσε πληροφορίες για τις εξετάσεις. Το e-mail έκλεινε με τη λέξη φιλάκια. Πιθανότατα, ο άνθρωπος που έγραψε το e-mail δεν το έκανε από αγένεια, αλλά επειδή πολύ απλά αγνοεί τους βασικούς κανόνες ανταλλαγής μηνυμάτων.
Και θυμήθηκα κάτι που διάβασα πριν λίγες ημέρες σχετικά με την εκπαίδευση στις βασικές κοινωνικές δεξιότητες. Έγραφε, λοιπόν, κάποιος καθηγητής αγγλικής γλώσσας ότι κομμάτι της εκμάθησης της αγγλικής είναι έως και σήμερα η σύνταξη του λεγόμενου γράμματος, μιας επιστολής δηλαδή στο πλαίσιο της παραγωγής γραπτού λόγου. Εκεί, οι συντάκτες μαθαίνουν πώς να απευθύνονται σε όσους δεν γνωρίζουν (πχ. με εκτίμηση), αλλά και σε όσους γνωρίζουν περισσότερο ή λιγότερο (πχ. φιλικά, χαιρετισμούς κλπ.).
Το παραπάνω δεν έχει να κάνει μόνο με τη γλώσσα και τη γνώση της, αλλά και με τις κοινωνικές δεξιότητες και τον τρόπο που κάποια πράγματα δείχνουν την παιδεία των ατόμων και τα κάνουν να ξεχωρίζουν. Στην εποχή του “ρε bro” (για άντρες, γυναίκες, νέους, μεγάλους και παιδιά) κάτι τέτοιο μπορεί να ακούγεται οπισθοδρομικό και άνευ ουσίας. Είναι, όμως, οι διάφορες συμβάσεις στη ζωή μας αυτές που μας προστατεύουν και προσδίδουν νόημα και βάρος στη μεταξύ μας επικοινωνία. Κι αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε.
