Επισημαίνεται συχνά και επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία των ερευνών (Lancet Regional Health-Europe) ότι υπάρχει αύξηση των ψυχιατρικών διαταραχών που αντανακλά όχι μόνο ευαλωτότητα σε ατομικό επίπεδο, αλλά και τις προκλήσεις των σύγχρονων κοινωνικών συνθηκών.
Η αυτοκτονία αποτελεί το πιο τραγικό αποτέλεσμα των ψυχικών νοσημάτων, όπως η αγχώδης διαταραχή και η κατάθλιψη, ενώ βρισκόμαστε ακόμα μακριά από το 33% της μείωσης του αριθμού αυτοκτονιών που αποτελεί στόχο του ΟΗΕ για το 2030.
Ειδικά στη χώρα μας αντιμετωπίζουμε επιπλέον την υποστελέχωση των παιδοψυχιατρικών κλινικών και μεγάλες ελλείψεις, αφού σε κάθε 100.000 κατοίκους αντιστοιχούν 13 υγειονομικοί για τις ψυχικές παθήσεις. Πρόκειται, λοιπόν, για μια ιδιαίτερα προβληματική αναλογία.
Όλα τα παραπάνω σημαίνουν ότι παρότι έχουμε κάνει σημαντικά βήματα για να μην θεωρούνται τα ψυχικά νοσήματα ταμπού και να γίνεται μεγαλύτερη συζήτηση, έχουμε ακόμα πολλή δουλειά μπροστά μας, καθώς η ψυχική υγεία παραμένει ένα από τα πιο παραμελημένα κεφάλαια της δημόσιας υγείας.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι η Ευρώπη χρειάζεται μια νέα στρατηγική, που θα εξισώνει την ψυχική με τη σωματική υγεία.
Γράφαμε και τις προάλλες ότι αν έχει νόημα να στρέψουμε κάπου το ενδιαφέρον μας και να εντείνουμε τις προσπάθειές μας είναι τα παιδιά, γι’ αυτό και η ενίσχυση της ψυχολογικής υποστήριξης στα σχολεία είναι άκρως απαραίτητη.
