Δεν μπορούν να κρύψουν τη χαρά τους κάποιοι πανελίστες και δήθεν ειδικοί που καλούνται να σχολιάσουν τραγικά συμβάντα. Είναι ολοφάνερο από τις εκφράσεις και την γλώσσα του σώματός τους ότι αισθάνονται πως βρίσκονται στο Κολοσσαίο και αναμεταδίδουν τον αγώνα των μονομάχων απέναντι στα άγρια λιοντάρια.
Ο τρόπος της ενημέρωσης φεύγει πολύ μακριά από την ανάγκη για ενημέρωση του κοινού. Δεν πρόκειται εξάλλου γι’ αυτό. Η παρουσίαση των θεμάτων απευθύνεται μόνο στα ταπεινότερα ένστικτα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Στο πλαίσιο αυτό η ανακοίνωση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης με την οποία καλεί τους σταθμούς «να ασκήσουν την δέουσα εποπτεία κατά την παρουσίαση των γεγονότων αυτών, ώστε να μην υπάρξει υπέρβαση του αναγκαίου μέτρου για την ενημέρωση του κοινού», μάλλον εκδόθηκε στο πλαίσιο μιας «υπηρεσιακής» αντίληψης για τα πράγματα. Με παραινέσεις και συστάσεις δεν αλλάζουν τα πράγματα. Ή θα πρέπει να πέσουν πρόστιμα που θα πληρωθούν (και δεν θα διαγραφούν μαγικά) ή θα περιμένουμε από τα ίδια τα μέσα να αυτορυθμιστούν εξίσου μαγικά.
Όσο πάντως θα απουσιάζουν οι σοβαροί άνθρωποι που θα έχουν σοβαρές «γραμμές άμυνας» και δεν θα καταδέχονται να παίξουν άγρια με τον πόνο, τόσο θα παρακολουθούμε τα «κοράκια» να βγάζουν μεροκάματο με σημειώματα αυτοχειρίας.
