Τα τελευταία χρόνια, όπως έχουμε ξαναγράψει, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ιδιαίτερα το facebook μοιάζουν με τον ψηφιακό στύλο με τα κηδειόχαρτα. Κάθε θάνατος νέου ανθρώπου (όχι απαραίτητα celebrity) ακολουθείται από αμέτρητες αναρτήσεις, στις οποίες εικονίζεται το αποθανόν πρόσωπο συνήθως μαζί με τον κάτοχο του λογαριασμού.
Χθες, λοιπόν, ένας νέος άνθρωπος με σπουδές στη δημοσιογραφία, ο οποίος εργαζόταν σεζόν στην Κρήτη, πέθανε ξαφνικά. Λίγο αργότερα άρχισαν να εμφανίζονται οι πρώτες αναρτήσεις για το γεγονός και όσο περνούσε η ώρα πλήθαιναν. Οι περισσότεροι μιλούσαν, ως είθισται, με τα καλύτερα λόγια για τον άνθρωπο, κάνοντας αναφορά στο ήθος και στο χαρακτήρα του, αλλά και στον υψηλό επαγγελματισμό του. Άνθρωποι που ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν για το νέο αυτό άνδρα όσο ήταν εν ζωή, έγραψαν κατεβατά μετά το θάνατό του.
Αν, ίσως, όλοι αυτοί που βρήκαν ευκαιρία να ανεβάσουν μια φωτογραφία τους με αφορμή το φευγιό του είχαν ενδιαφερθεί για εκείνον όσο ζούσε, πιθανόν ο άνθρωπος να μην αναγκαζόταν να δουλεύει σεζόν στον τουρισμό για τα προς το ζην, αλλά να μπορούσε να βιοποριστεί από την δημοσιογραφία που, όπως έγραφαν οι περισσότεροι, τόσο αγαπούσε.
Μάλλον, όμως, το θέμα και πάλι δεν ήταν αυτός που έφυγε, αλλά όσοι μένουν πίσω, αναζητώντας απεγνωσμένα δημοσιότητα.
