Σύνταξη θα πάρουν πολλοί ερευνητές περιμένοντας να βγουν τα αποτελέσματα του «Ερευνώ- Καινοτομώ» για προτάσεις που υποβλήθηκαν εδώ και δύο χρόνια. Ήταν κατακαλόκαιρο του ’24, όταν έγραφαν μέσα στον καύσωνα. Πιθανότατα, βέβαια, όποτε και αν βγουν τα αποτελέσματα, οι περισσότερες από τις προτάσεις θα είναι παρωχημένες με την ταχύτητα που έχουν οι εξελίξεις στην τεχνολογία. Βλέπετε η ζωή απεχθάνεται το κενό.
Για να μην πούμε για το φοβερό και τρομερό πρόγραμμα ενίσχυσης των νέων επιστημόνων «Trust our stars», το οποίο εξαφανίστηκε από το Εθνικό Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας μετά από αλλεπάλληλες εξώδικες διαμαρτυρίες που αφορούσαν στη διαδικασία αξιολόγησης. Μαζί του εξανεμίστηκαν και οι ελπίδες των νέων ερευνητών να κάνουν κάτι ουσιαστικό στο πεδίο τους. Βλέπετε το brain drain δεν αναστρέφεται επικοινωνιακά, αλλά μόνο με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες στήριξης.
Στην πλειονότητά τους, οι έως τώρα πρωτοβουλίες περιστρέφονται γύρω από μια επικοινωνιακή και ουδόλως ουσιαστική-επιστημονική εξωστρέφεια, δημόσιες σχέσεις και δήθεν διεθνοποίηση με κριτήρια μάρκετιγνκ. Πίσω, όμως, από τα κοινά προγράμματα σπουδών με σούπερ-ντούπερ πανεπιστήμια του εξωτερικού, αγγλόφωνα προγράμματα που δεν έχουν πόρους και δεν φέρνουν έσοδα και αβάντα στα ιδιωτικά με campus εντός πολυκατοικίας, φαίνεται ξεκάθαρα ότι το θέμα δεν είναι να υποστηριχθεί η έρευνα, αλλά να γίνουν business.
Το τελευταίο διάστημα, περισσότερο από ποτέ, γινόμαστε μάρτυρες της πλήρους απαξίωσης των ελληνικών πανεπιστημίων, την ίδια ώρα που η έρευνα έχει αφεθεί στην τύχη της.
