Ο τραγικός θάνατος του Τζέϊσον Άρντευ, του νεότερου μαύρου καθηγητή στο ιστορικό βρετανικό Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ, συντάραξε την ακαδημαϊκή κοινότητα και προκάλεσε το παγκόσμιο ενδιαφέρον.
Το παγκόσμιο κοινό γνώρισε τον Άρντευ λίγες μέρες πριν τον θάνατό του κι ενώ βρισκόταν στο επίκεντρο ενός άνευ προηγουμένου σκανδάλου, καθώς, μεταξύ άλλων, είχε κατηγορηθεί για λογοκλοπή στη διδακτορική του διατριβή.
Το θέμα αυτό έγινε η αφορμή για να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση για το ρόλο των θετικών μέτρων υπέρ της διαφορετικότητας στο εργασιακό περιβάλλον, γνωστού και ως DEI (αρκτικόλεξο από τις λέξεις στα αγγλικά διαφορετικότητα, ισότητα και ένταξη) και του τρόπου που επηρεάζει εν τέλει την εργασιακή κουλτούρα.
Επίσης, αποτελεί μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να επαναξιολογήσουν οι ίδιοι οι θεσμοί, εν προκειμένω τα πανεπιστήμια, τον τρόπο που λειτουργούν, αφού αυτό που πλήττεται ευθέως και κατά κύριο λόγο είναι η αξιοπιστία τους.
Όπως συνέβη και σε άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν (θυμόμαστε στην Ελλάδα την περίπτωση της Ελένης Αντωνιάδου) είναι οι ίδιοι οι μηχανισμοί που δημιουργούν τους μύθους, εκείνοι που τους αποκαθηλώνουν, αφήνοντας στο τέλος τον κόσμο να μην ξέρει τι να πιστέψει.
