Όσο αυξάνεται η ζητήση για πιστοποιήσεις και “χαρτιά”, τόσο θα ξεφυτρώνουν περισσότεροι επιτήδειοι στη βιομηχανία των πλαστών τίτλων.
Γεμίσαμε με proficiency κι ας μην μπορούν οι κάτοχοί τους να αρθρώσουν σωστά δυό κουβέντες στα αγγλικά. Φλομώσαμε στα ECDL, που επιδεικνύουν με αυθάδεια άνθρωποι που δεν ξέρουν ν’ ανοίξουν τον υπολογιστή.
Κοντά στους φορείς πιστοποίησης που γνωρίζαμε ως αξιόπιστους, σήμερα έχουν εμφανιστεί δεκάδες άλλοι η εγκυρότητα των οποίων αμφισβητείται. Βλέπετε προέχει το “έχει” (το πτυχίο) από το “κατέχει” (την γνώση).
Μεγάλη ζημιά έκαναν οι διαγωνισμοί του δημοσίου και όλες αυτές οι προκηρύξεις με βάση τα μόρια που πριμοδοτούν όσους επιδόθηκαν σε συλλογή πτυχίων, βεβαιώσεων και πιστοποιήσεων, που συχνά δεν ανταποκρίνονται στο επίπεδο των γνώσεων ή των δεξιοτήτων τους.
Έτσι θέριεψε η βιομηχανία έκδοσης τίτλων και πιστοποιήσεων (ενίοτε πλαστών), καθώς το θέμα είναι να μπει το τικ στην κατοχή του “χαρτιού”, την ώρα που κανείς δεν ασχολείται με το αν αυτό σημαίνει κάτι. Εξ αποστάσεως, ασύγχρονες πιστοποιήσεις που έρχονται χωρίς κόπο και προσπάθεια, αλλά έναντι κάποιων ευρώ, γίνονται ανάρπαστες και συντηρείται έτσι το παραεμπόριο των ευτελών τίτλων. Κερδισμένοι όσοι “τα κονομάνε”, αλλά και όσοι με πτυχία-μαϊμού βρέθηκαν βολεμένοι.
